What is Financial Leverage Calculator?
▾
Η χρηματοοικονομική μόχλευση μετρά πόσο μια εταιρεία ενισχύει τα κέρδη ανά μετοχή (EPS) χρησιμοποιώντας χρέος (ή άλλες σταθερές χρηματοοικονομικές επιβαρύνσεις) στην κεφαλαιακή της δομή. Όταν μια εταιρεία δανείζεται χρήματα για να χρηματοδοτήσει δραστηριότητες ή επενδύσεις, αναλαμβάνει πληρωμές σταθερών τόκων. Μόλις τα λειτουργικά έσοδα (EBIT) υπερβούν αυτά τα κόστη τόκων, το πλεόνασμα ρέει εξ ολοκλήρου στους κατόχους μετοχών — δημιουργώντας μια ενισχυμένη απόδοση ιδίων κεφαλαίων σε σύγκριση με μια εταιρεία που χρηματοδοτείται αποκλειστικά από μετοχές. Αυτή είναι η ουσία της χρηματοοικονομικής μόχλευσης: η χρήση χρέους σταθερού κόστους για την ενίσχυση των αποδόσεων των μετοχών. Ο βαθμός χρηματοοικονομικής μόχλευσης (DFL) ποσοτικοποιεί αυτήν την ενίσχυση: DFL = EBIT / (EBIT − Τόκος). Ένα DFL 2,0 σημαίνει ότι μια αύξηση 10% στο EBIT παράγει μια αύξηση 20% στο EPS. Αντίστροφα, μια μείωση EBIT κατά 10% οδηγεί σε μείωση του EPS κατά 20%. Επομένως, η χρηματοοικονομική μόχλευση μεγεθύνει τόσο την ανοδική όσο και την αρνητική πλευρά της λειτουργικής απόδοσης για τους κατόχους μετοχών. Γιατί οι εταιρείες χρησιμοποιούν χρηματοοικονομική μόχλευση; Κυρίως επειδή το χρέος είναι φθηνότερο από τα ίδια κεφάλαια — τα επιτόκια του χρέους είναι χαμηλότερα από τις απαιτούμενες αποδόσεις των επενδυτών σε μετοχές και οι τόκοι εκπίπτουν φορολογικά (η ασπίδα φόρου τόκων). Το θεώρημα Modigliani-Miller δείχνει ότι σε έναν κόσμο με φόρους, η βέλτιστη κεφαλαιακή δομή περιλαμβάνει κάποιο χρέος για να καλύψει τη φορολογική ασπίδα των τόκων. Στην πράξη, οι εταιρείες εξισορροπούν τα φορολογικά οφέλη του χρέους έναντι του κόστους οικονομικής δυσπραγίας της υπερβολικής μόχλευσης. Οι θεωρίες κεφαλαιακής διάρθρωσης - θεωρία αντιστάθμισης (εξισορρόπηση φορολογικών οφελών έναντι κόστους κινδύνου), θεωρία εντολών ραμφής (προτίμηση εσωτερικής χρηματοδότησης, μετά χρέους, μετά μετοχών) και θεωρία χρονισμού της αγοράς - όλες αντιμετωπίζουν διαφορετικές πτυχές του γιατί οι εταιρείες επιλέγουν συγκεκριμένα επίπεδα χρέους. Στην πράξη, τα πρότυπα του κλάδου, η υλική αξία περιουσιακών στοιχείων, η σταθερότητα των κερδών και οι στόχοι αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό τις αποφάσεις για τη διάρθρωση του κεφαλαίου. Η χρηματοοικονομική μόχλευση είναι βασικός παράγοντας κινδύνου για τους επενδυτές μετοχών. Οι εταιρείες με υψηλή μόχλευση (υψηλό DFL) έχουν ασταθή EPS — μπορούν να αποφέρουν θεαματικές αποδόσεις σε καλές χρονιές, αλλά να υποστούν σοβαρές απώλειες σε κακές χρονιές. Σε ακραίες περιπτώσεις, η υψηλή οικονομική μόχλευση οδηγεί σε οικονομική δυσπραγία ή χρεοκοπία όταν το EBIT πέφτει κάτω από τις υποχρεώσεις τόκων. Αυτός ο χρηματοοικονομικός κίνδυνος που στρώνεται πάνω από τον λειτουργικό κίνδυνο (DOL) δημιουργεί συνολική αστάθεια κερδών για τους μετόχους.
Calkulon makes complex calculations simple — built for students and everyday problem-solvers.
Τύπος
▾
DFL = EBIT / (EBIT − Έξοδα τόκων)
% Αλλαγή στο EPS = DFL × % Αλλαγή στο EBIT
Ασπίδα φόρου τόκων = Έξοδα τόκων × Συντελεστής φόρου εταιρειώνVariable Legend
▾
| Σύμβολο | Όνομα | Μονάδα | Περιγραφή |
|---|---|---|---|
| EBIT | Κέρδη προ τόκων και φόρων | USD | Λειτουργικά έσοδα πριν από πάγιες χρηματοοικονομικές επιβαρύνσεις. το σημείο εκκίνησης για τον υπολογισμό της οικονομικής μόχλευσης. |
| INT | Δαπάνες τόκων | USD | Σταθερές ετήσιες πληρωμές τόκων επί του χρέους. την πρωτογενή πάγια οικονομική επιβάρυνση στον υπολογισμό της χρηματοοικονομικής μόχλευσης. |
| DFL | Βαθμός Χρηματοοικονομικής Μόχλευσης | ratio | EBIT / (EBIT − Interest); μετρά την % αλλαγή στο EPS ανά 1% αλλαγή στο EBIT. Υψηλότερο = μεγαλύτερος οικονομικός κίνδυνος. |
| DTL | Βαθμός Συνολικής Μόχλευσης | ratio | DOL × DFL; μετρά τη συνδυασμένη ενίσχυση των αλλαγών πωλήσεων στο EPS, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τον λειτουργικό όσο και τον οικονομικό κίνδυνο. |
| ITC | Ασπίδα φόρου τόκων | USD | Τόκος × Φορολογικός Συντελεστής; ετήσια φορολογική εξοικονόμηση από την έκπτωση τόκων του χρέους· βασικό όφελος της οικονομικής μόχλευσης. |
How to Financial Leverage Calculator
▾
- 1Προσδιορίστε τα EBIT (κέρδη προ τόκων και φόρων) από την κατάσταση λογαριασμού αποτελεσμάτων.
- 2Προσδιορίστε το συνολικό κόστος τόκων για όλες τις χρεωστικές υποχρεώσεις για την περίοδο.
- 3Υπολογίστε DFL = EBIT / (EBIT − Τόκοι). Εάν υπάρχουν προτιμώμενα μερίσματα, αφαιρέστε επίσης τα προτιμώμενα μερίσματα διαιρούμενο με (1 − φορολογικό συντελεστή) από τον παρονομαστή.
- 4Πολλαπλασιάστε το DFL με την αναμενόμενη ποσοστιαία αλλαγή στο EBIT για να προβλέψετε την προκύπτουσα ποσοστιαία αλλαγή στο EPS.
- 5Υπολογίστε τη συνδυασμένη (συνολική) μόχλευση: DTL = DOL × DFL.
- 6Εκτιμήστε τον δείκτη κάλυψης επιτοκίου (EBIT / Τόκος) — ένας λόγος κάλυψης κάτω από 1,5–2,0x σηματοδοτεί σημαντικό κίνδυνο χρηματοοικονομικής δυσχέρειας.
- 7Προσδιορίστε ποσοτικά την ασπίδα φόρου επιτοκίων: Τόκος × Φόρος = ετήσια εξοικονόμηση κόστους μετά από φόρους από τη χρήση χρέους έναντι ιδίων κεφαλαίων.
Worked Examples
▾
Υγιεινή κάλυψη; μέτρια οικονομική ενίσχυση
DFL = 5.000.000 $ / (5.000.000 $ − 1.000.000 $) = 5/4 = 1,25x. Μια βελτίωση EBIT 10% παράγει κέρδος EPS 12,5%. Κάλυψη τόκων = EBIT/Τόκοι = 5,0x — πολύ άνετα. Η ετήσια φορολογική ασπίδα = 1.000.000 $ × 25% = 250.000 $ — η εταιρεία εξοικονομεί 250.000 $ ετησίως χρησιμοποιώντας χρέη αντί για χρηματοδότηση από μετοχές. Αυτό το μέτριο προφίλ μόχλευσης είναι σύνηθες σε βιομηχανικές εταιρείες επενδυτικής ποιότητας που θέλουν τα φορολογικά οφέλη του χρέους χωρίς υπερβολικό οικονομικό κίνδυνο.
Μόχλευση σε επίπεδο LBO: υψηλή δυνατότητα απόδοσης αλλά λεπτή κάλυψη
Τόκοι = 9.600.000 $. DFL = 20.000.000 $ / (20.000.000 $ − 9.600.000 $) = 20/10,4 = 1,92x. Μια αύξηση EBIT κατά 10% παράγει αύξηση EPS 19,2%. Λόγος κάλυψης = 2,08x — αποδεκτός αλλά στενός. Σε μια εξαγορά με μόχλευση, τα ιδιωτικά κεφάλαια φορτώνουν την εξαγοραζόμενη εταιρεία με χρέος για να ενισχύσουν τις αποδόσεις των ιδίων κεφαλαίων. Εάν το EBIT αυξηθεί όπως έχει προγραμματιστεί (από λειτουργικές βελτιώσεις), η απόδοση ιδίων κεφαλαίων είναι θεαματική. Εάν το EBIT μειωθεί κατά 15%, πέφτει στα 17 εκατομμύρια $: Το σενάριο DFL δείχνει EBT = 17 εκατομμύρια $ − 9,6 εκατομμύρια $ = 7,4 εκατομμύρια $ — πτώση 29% στα έσοδα προ φόρων από μια μείωση EBIT 15%.
Η πολλαπλασιαστική μόχλευση δημιουργεί εξαιρετική ευαισθησία
DTL = DOL × DFL = 4,0 × 2,5 = 10,0x. Μια αύξηση 10% στις πωλήσεις παράγει μια αύξηση 40% στο EBIT (από DOL), το οποίο με τη σειρά του παράγει 100% αύξηση στο EPS (από το DFL που εφαρμόζεται στο κέρδος EBIT 40%: 40% × 2,5 = 100%). Αυτή η εξαιρετική ευαισθησία είναι χαρακτηριστική για εταιρείες όπως αεροπορικές εταιρείες ή κατασκευαστές με υψηλή μόχλευση. Μια απλή μείωση εσόδων κατά 10% θα εξαφάνιζε το 100% του EPS. Η διοίκηση σε τέτοιες εταιρείες πρέπει να διατηρεί ισχυρή πρόβλεψη εσόδων και αποθεματικά ρευστότητας.
Το χρέος προσθέτει αξία μέσω της φορολογικής ασπίδας και της μείωσης των μετοχών
Όλα τα ίδια κεφάλαια: EBT = $10 εκατ. Φόρος = $3 εκατ. NI = 7 εκατομμύρια $; EPS = 7,00 $. Με χρέος (υποθέστε ότι η επαναγορά μειώνει τις μετοχές σε 700.000): ΚΠΤ = 10 εκατ. $ − 3 εκατ. $ = 7 εκατ. $; Φόρος = 2,1 εκατ. $. NI = 4,9 εκατομμύρια $; EPS = 4,9 εκατομμύρια $ / 700 χιλιάδες = 7,00 $ — το ίδιο! Αλλά αν μοντελοποιήσουμε ελαφρώς διαφορετικά οικονομικά στοιχεία μετοχών (700.000 μετοχές, ίδια NI μετά την εξοικονόμηση ασπίδας φόρου): EPS = 7,00 $. Το πραγματικό όφελος μόχλευσης είναι η φορολογική ασπίδα: ετήσια ασπίδα = 3 εκατομμύρια $ × 30% = 900 χιλιάδες $. Παρούσα αξία διαρκούς φορολογικής ασπίδας = 900 χιλιάδες $ / κόστος χρέους — προστιθέμενη αξία για τους μετόχους.
Real-World Applications
▾
Πιστωτική ανάλυση και αξιολόγηση ομολόγων
Βελτιστοποίηση κεφαλαιακής διάρθρωσης για CFO και ομάδες διαθεσίμων
Μοντελοποίηση LBO ιδιωτικών κεφαλαίων και ανάλυση αποδόσεων
Αποφάσεις χρηματοδοτικής δομής συγχωνεύσεων και εξαγορών (αντίληψη χρέους έναντι μετοχικού κεφαλαίου)
Έρευνα μετοχών — εκτίμηση του αντίκτυπου της μόχλευσης στην ευαισθησία του EPS στους οικονομικούς κύκλους
Special Cases
▾
Στην πράξη, αυτή η περίπτωση ακμών απαιτεί προσεκτική εξέταση, επειδή οι τυπικές παραδοχές ενδέχεται να μην ισχύουν. Όταν αντιμετωπίζουν αυτό το σενάριο στους υπολογισμούς του υπολογιστή χρηματοοικονομικής μόχλευσης, οι επαγγελματίες θα πρέπει να επαληθεύουν τις οριακές συνθήκες, να ελέγχουν για κινδύνους διαίρεσης με μηδέν και να εξετάζουν εάν οι υποθέσεις του μοντέλου παραμένουν έγκυρες κάτω από αυτές τις ακραίες συνθήκες.
Στην πράξη, αυτή η περίπτωση ακμών απαιτεί προσεκτική εξέταση, επειδή οι τυπικές παραδοχές ενδέχεται να μην ισχύουν. Όταν αντιμετωπίζουν αυτό το σενάριο στους υπολογισμούς του υπολογιστή χρηματοοικονομικής μόχλευσης, οι επαγγελματίες θα πρέπει να επαληθεύουν τις οριακές συνθήκες, να ελέγχουν για κινδύνους διαίρεσης με μηδέν και να εξετάζουν εάν οι υποθέσεις του μοντέλου παραμένουν έγκυρες κάτω από αυτές τις ακραίες συνθήκες.
Στην πράξη, αυτή η περίπτωση ακμών απαιτεί προσεκτική εξέταση, επειδή οι τυπικές παραδοχές ενδέχεται να μην ισχύουν. Όταν αντιμετωπίζουν αυτό το σενάριο στους υπολογισμούς του υπολογιστή χρηματοοικονομικής μόχλευσης, οι επαγγελματίες θα πρέπει να επαληθεύουν τις οριακές συνθήκες, να ελέγχουν για κινδύνους διαίρεσης με μηδέν και να εξετάζουν εάν οι υποθέσεις του μοντέλου παραμένουν έγκυρες κάτω από αυτές τις ακραίες συνθήκες.
Μετρήσεις μόχλευσης ανά κατηγορία πιστοληπτικής ικανότητας (S&P / Moody's)
▾
| Κατηγορία αξιολόγησης | Χρέος/EBITDA | Κάλυψη τόκων | Χρέος/Κεφάλαιο | Περιγραφή |
|---|---|---|---|---|
| ΑΑΑ/Ααα | < 1,0x | > 15x | < 15% | Ελάχιστη μόχλευση, εξαιρετική κάλυψη |
| ΑΑ/Αα | 1,0–1,5x | 10–15x | 15–25% | Πολύ συντηρητικά, ισχυρά οικονομικά |
| A/A | 1,5–2,5x | 6–10x | 25–35% | Επενδυτικός βαθμός, σταθερό buffer |
| BBB/Baa | 2,5–4,0x | 3–6x | 35–50% | Επενδυτική βαθμίδα, μέτρια μόχλευση |
| BB/Ba | 4,0–5,5x | 2–3 φορές | 50–65% | Κερδοσκοπικός βαθμός (υψηλής απόδοσης) |
| B/B | 5,5–7,0x | 1,5–2x | 65–80% | Υψηλή απόδοση, αυξημένος κίνδυνος δυσφορίας |
| CCC και κάτω | > 7,0x | < 1,5x | > 80% | Αναξιοπαθούν — κοντά ή σε κίνδυνο αθέτησης |
Frequently Asked Questions
▾
Ποιος είναι ο δείκτης κάλυψης τόκων και γιατί έχει σημασία;
Ο δείκτης κάλυψης τόκων (ICR) = EBIT / Έξοδα τόκων. Μετρά πόσες φορές μια εταιρεία μπορεί να πληρώσει τους τόκους της από τα λειτουργικά έσοδα. Η αναλογία 1,0 σημαίνει ότι το EBIT καλύπτει ακριβώς τους τόκους — κάθε έλλειμμα οδηγεί σε αθέτηση υποχρεώσεων. Οι δανειστές απαιτούν συνήθως ICR πάνω από 1,5–2,0x ως όριο συμφωνίας. Οι εταιρείες επενδυτικού επιπέδου διατηρούν συνήθως 3–5 φορές ή υψηλότερο. Το ICR σχετίζεται στενά με το DFL: DFL = ICR / (ICR − 1). Ένα χαμηλό ICR σημαίνει υψηλό DFL και υψηλό οικονομικό κίνδυνο. Οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας βαρύνουν την ICR στον καθορισμό των αξιολογήσεων χρέους, καθώς μετρά άμεσα την ικανότητα ενός εκδότη να εξυπηρετεί χρέος από συνεχείς δραστηριότητες.
Τι είναι το θεώρημα Modigliani-Miller σχετικά με τη διάρθρωση του κεφαλαίου;
Το θεώρημα Modigliani-Miller (MM) (1958) δηλώνει ότι σε μια τέλεια κεφαλαιαγορά χωρίς φόρους, η αξία μιας εταιρείας είναι ανεξάρτητη από τη διάρθρωση του κεφαλαίου της — η χρήση χρέους έναντι ιδίων κεφαλαίων δεν αλλάζει τη συνολική αξία της εταιρείας. Ωστόσο, στον πραγματικό κόσμο με τους εταιρικούς φόρους, η επέκταση της MM το 1963 δείχνει ότι το χρέος δημιουργεί αξία μέσω της ασπίδας φόρου τόκων (οι τόκοι εκπίπτουν, τα μερίσματα όχι). Η μοχλευμένη σταθερή αξία = Μη μοχλευμένη αξία + ΦΒ της Φορολογικής Ασπίδας. Αυτό το αποτέλεσμα υποδηλώνει ότι η μέγιστη μόχλευση είναι η βέλτιστη, η οποία προφανώς αποτυγχάνει στην πράξη λόγω του κόστους χρηματοοικονομικής δυσχέρειας, των συγκρούσεων με αντιπροσώπους και του κινδύνου χρεοκοπίας - που οδηγεί στη θεωρία της βέλτιστης κεφαλαιακής δομής.
Πώς επηρεάζει η μόχλευση την απόδοση ιδίων κεφαλαίων (ROE);
Η χρηματοοικονομική μόχλευση ενισχύει το ROE μέσω της αποσύνθεσης DuPont: ROE = Καθαρό Περιθώριο Κέρδους × Κύκλος Εργασιών × Πολλαπλασιαστής ιδίων κεφαλαίων. Ο πολλαπλασιαστής ιδίων κεφαλαίων = Σύνολο ενεργητικού / Σύνολο Ιδίων Κεφαλαίων, που αυξάνεται με τη μόχλευση. Η προσθήκη χρέους για να αντικαταστήσει τα ίδια κεφάλαια αυξάνει τον πολλαπλασιαστή των ιδίων κεφαλαίων, ενισχύοντας το ROE εφόσον το ROIC (απόδοση επενδυμένου κεφαλαίου) υπερβαίνει το κόστος του χρέους μετά τη φορολογία. Εάν μια εταιρεία κερδίζει 12% ROIC και δανείζεται με 6% μετά από φόρους, το περιθώριο του 6% ωφελεί τους κατόχους μετοχών. Αλλά εάν το ROIC πέσει κάτω από το κόστος δανεισμού, η μόχλευση καταστρέφει το ROE — αυτό ονομάζεται «αρνητική μόχλευση» ή «παγίδα μόχλευσης».
Ποιους χρηματοοικονομικούς δείκτες χρησιμοποιούν οι πιστωτικοί αναλυτές για να αξιολογήσουν τη χρηματοοικονομική μόχλευση;
Οι αναλυτές πιστώσεων χρησιμοποιούν πολλαπλές μετρήσεις μόχλευσης: Χρέος/EBITDA (πιο συνηθισμένο — επενδυτικός βαθμός συνήθως < 3x· κερδοσκοπικός βαθμός 3–6x· προβληματικός > 6x)· Κάλυψη επιτοκίου (EBIT/Τόκοι — βαθμός επένδυσης συνήθως > 3x). Αναλογία χρέους/Ίδια Κεφάλαια (συνολικό χρέος έναντι λογιστικών ιδίων κεφαλαίων). Καθαρό χρέος/EBITDA (χρέος μείον μετρητά — πιο σχετικό για εταιρείες με μεγάλα χρηματικά υπόλοιπα). Κάλυψη πάγιας χρέωσης (περιλαμβάνει πληρωμές μισθωμάτων μαζί με τόκους). Οι οίκοι αξιολόγησης (Moody's, S&P, Fitch) χρησιμοποιούν αυτές τις μετρήσεις παράλληλα με ποιοτικούς παράγοντες για να καθορίσουν τις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας, οι οποίες με τη σειρά τους καθορίζουν το κόστος δανεισμού.
Ποια είναι η διαφορά μεταξύ της λειτουργικής μόχλευσης και του κινδύνου χρηματοοικονομικής μόχλευσης;
Ο λειτουργικός κίνδυνος μόχλευσης (επιχειρηματικός κίνδυνος) προκύπτει από τη δομή σταθερού κόστους των λειτουργιών: Το EBIT είναι μεταβλητό, καθοδηγούμενο από τη σχέση DOL με τις πωλήσεις. Ο κίνδυνος χρηματοοικονομικής μόχλευσης (χρηματοοικονομικός κίνδυνος) προκύπτει από το κόστος σταθερού επιτοκίου: το EPS είναι μεταβλητό, καθοδηγούμενο από τη σχέση DFL με το EBIT. Ο επιχειρηματικός κίνδυνος επηρεάζει εξίσου όλους τους παρόχους κεφαλαίων (χρέος και ίδια κεφάλαια). Ο κίνδυνος χρηματοοικονομικής μόχλευσης βαρύνει κυρίως τους κατόχους μετοχών, καθώς οι κάτοχοι χρεών έχουν απαιτήσεις προτεραιότητας επί των κερδών. Μια εταιρεία με υψηλή μόχλευση (υψηλό DFL) μπορεί να εξυπηρετήσει το χρέος ακόμη και με ασταθή EBIT — αλλά οι κάτοχοι μετοχών φέρουν την ενισχυμένη αστάθεια. Όταν τα EBIT πέφτουν κάτω από τους τόκους, η αξία των ιδίων κεφαλαίων κινείται προς το μηδέν, ενώ το χρέος είναι ακόμη υψηλότερο.
Πώς αποφασίζουν οι εταιρείες πόσο χρέος θα χρησιμοποιήσουν;
Οι αποφάσεις περί κεφαλαιακής διάρθρωσης περιλαμβάνουν πολλαπλές εκτιμήσεις: φορολογικά οφέλη (ασπίδα φόρου επιτοκίου), οικονομική ευελιξία (διατήρηση του χρέους σε χαμηλά επίπεδα διατηρείται η δανειακή ικανότητα για μελλοντικές ανάγκες), στόχοι αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας (η κατάσταση της επενδυτικής βαθμίδας μειώνει το κόστος δανεισμού και διευρύνει την πρόσβαση των επενδυτών), περιορισμούς συνθηκών (σύμφωνες χρέους περιορίζουν τη λειτουργική ευελιξία), χειροπιαστότητα περιουσιακών στοιχείων (τα σταθερά, προβλέψιμα κέρδη υποστηρίζουν περισσότερη μόχλευση) και τα πρότυπα του κλάδου (οι κλάδοι έντασης κεφαλαίου με σταθερές ταμειακές ροές, όπως οι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας και οι αγωγοί, υποστηρίζουν υψηλή μόχλευση· οι ασταθείς βιομηχανίες ή οι βιομηχανίες έντασης Ε&Α χρησιμοποιούν λιγότερο). Στην πράξη, η διοίκηση τείνει να διατηρεί ένα εύρος μόχλευσης στόχου.
Τι είναι το EBITDA και γιατί χρησιμοποιείται ευρέως το Debt/EBITDA;
Το EBITDA (Κέρδη προ τόκων, φόρων, αποσβέσεων και αποσβέσεων) είναι ένας αντιπρόσωπος για τη δημιουργία λειτουργικών ταμειακών ροών, καθώς η απόσβεση και η απόσβεση είναι μη ταμειακές χρεώσεις. Το χρέος/EBITDA είναι η πιο ευρέως χρησιμοποιούμενη μέτρηση μόχλευσης στις πιστωτικές αγορές, επειδή δείχνει πόσα χρόνια δημιουργίας μετρητών χρειάζονται για την εξόφληση του χρέους. Οι εταιρείες επενδυτικού βαθμού διατηρούν συνήθως το χρέος/EBITDA κάτω του 3x. Οι συναλλαγές LBO χρησιμοποιούν συχνά 5-7x Χρέος/EBITDA στο κλείσιμο, με σχέδιο εξόφλησης του χρέους μέσω ταμειακών ροών σε διάστημα 3-5 ετών. Το EBITDA είναι ατελές (αγνοεί τις ανάγκες κεφαλαιουχικών δαπανών και τις αλλαγές του κεφαλαίου κίνησης), αλλά η απλότητα και η συνάφειά του με τις ταμειακές ροές το καθιστούν κυρίαρχη μέτρηση μόχλευσης.
Common Mistakes to Avoid
▾
- !Χρήση EBITDA ως EBIT στον τύπο DFL — οι ασπίδες φόρου επιτοκίων απαιτούν τη χρήση EBIT (το οποίο περιλαμβάνει D&A).
- !Αγνοώντας τη μόχλευση εκτός ισολογισμού (λειτουργικές μισθώσεις, συνταξιοδοτικές υποχρεώσεις, ενδεχόμενες υποχρεώσεις).
- !Η χρήση της λογιστικής αξίας του χρέους όταν η αγοραία αξία (ειδικά για το προβληματικό χρέος) θα ήταν πιο ακριβής για την τρέχουσα αξιολόγηση μόχλευσης.
- !Υπολογισμός DFL σε ένα μόνο σημείο χωρίς να εξετάζεται πώς αλλάζει η μόχλευση με τα σενάρια διακύμανσης EBIT.
- !Αποτυχία διαχωρισμού των προνομιούχων μερισμάτων από τους τόκους στον παρονομαστή DFL — τα προτιμώμενα μερίσματα είναι μετά από φόρους και πρέπει να εισπραχθούν.
Pro Tip
Εκτελέστε μια ανάλυση καταρράκτη μόχλευσης: πώς θα φαινόταν η κάλυψη συμφερόντων και το DFL της εταιρείας κάτω από το 80%, το 60% και το 40% του τρέχοντος EBIT; Αυτό αποκαλύπτει σε ποιο σημείο η εταιρεία θα είχε δυσκολία να εξυπηρετήσει το χρέος και βοηθά στον καθορισμό των κατάλληλων στόχων μόχλευσης με επαρκές απόθεμα ασφαλείας.
Did you know?
Το μοντέλο εξαγοράς με μόχλευση (LBO) έγινε διάσημο τη δεκαετία του 1980, με την επιτομή της εξαγοράς της RJR Nabisco 25 δισεκατομμυρίων δολαρίων το 1988. Η KKR χρηματοδότησε περίπου το 90% της συμφωνίας με το χρέος — ακραία οικονομική μόχλευση που απαιτούσε ετήσιες πληρωμές τόκων 1,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η συμφωνία έγινε το θέμα του βιβλίου και της ταινίας «Barbarians at the Gate», απεικονίζοντας τόσο τις δυνατότητες όσο και τον κίνδυνο της οικονομικής μόχλευσης στα άκρα της.
Regional Guides
▾
🇺🇸 US▾
🇬🇧 UK▾
🇪🇺 EU▾
References
Ratings & comments
Λάβετε εβδομαδιαίες συμβουλές για τα μαθηματικά
Εγγραφείτε σε 12.000+ συνδρομητές που λαμβάνουν συμβουλές για την αριθμομηχανή κάθε εβδομάδα.