TANF Benefit Calculator

Ο Υπολογιστής παροχών μετρητών TANF (Προσωρινή Βοήθεια για Άπορες Οικογένειες) υπολογίζει τις μηνιαίες πληρωμές σε μετρητά για οικογένειες χαμηλού εισοδήματος με παιδιά. Το TANF αντικατέστησε το προηγούμενο πρόγραμμα Aid to Families with Dependent Children (AFDC) μέσω του Personal Responsibility and Work Opportunity Conciliation Act του 1996, αναδιαμορφώνοντας θεμελιωδώς την αμερικανική ευημερία εισάγοντας χρονικά όρια, απαιτήσεις εργασίας και μπλοκ επιχορήγησης. Σε αντίθεση με το SNAP ή το Medicaid, που έχουν τυποποιημένους ομοσπονδιακούς τύπους, το TANF παρέχει στις πολιτείες εξαιρετική ευελιξία στον καθορισμό των επιπέδων παροχών, των κανόνων επιλεξιμότητας, των χρονικών ορίων, των απαιτήσεων εργασίας και της χρήσης κεφαλαίων μπλοκ επιχορήγησης. Το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό του TANF είναι η δραματική διακύμανση των επιπέδων παροχών μεταξύ των κρατών. Το 2024, το μέγιστο μηνιαίο επίδομα σε χρήμα για μια οικογένεια 3 ατόμων κυμαίνεται από περίπου 170 $ στο Μισισιπή έως πάνω από 1.066 $ στο Νιού Χάμσαϊρ. Αυτή η αναλογία 6 προς 1 αντανακλά θεμελιωδώς διαφορετικές κρατικές φιλοσοφίες σχετικά με το ρόλο της βοήθειας σε μετρητά, το διαφορετικό κόστος ζωής και τα διαφορετικά πολιτικά περιβάλλοντα. Τα περισσότερα κράτη δεν έχουν αυξήσει σημαντικά τα επίπεδα παροχών τους από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, πράγμα που σημαίνει ότι τα πραγματικά (προσαρμοσμένα στον πληθωρισμό) οφέλη έχουν μειωθεί κατά 30 έως 50 τοις εκατό ή περισσότερο σε πολλές πολιτείες. Ποιος χρησιμοποιεί αυτήν την αριθμομηχανή; Οικογένειες σε κρίση που επιδιώκουν να κατανοήσουν τη διαθέσιμη χρηματική βοήθεια, κοινωνικοί λειτουργοί που βοηθούν πελάτες να πλοηγηθούν σε προγράμματα πρόνοιας προς εργασία, δικηγόροι νομικής βοήθειας που αμφισβητούν αρνήσεις ή κυρώσεις, ερευνητές πολιτικής που αναλύουν την επάρκεια των κρατικών διχτυών ασφαλείας και νομοθέτες της πολιτείας που αξιολογούν τις προτεινόμενες αλλαγές στα προγράμματα TANF βασίζονται στους υπολογισμούς των παροχών. Η αριθμομηχανή είναι ιδιαίτερα σημαντική επειδή η πολυπλοκότητα του TANF και η διακύμανση ανά κράτος καθιστούν σχεδόν αδύνατο για τους αιτούντες να εκτιμήσουν τα οφέλη τους χωρίς βοήθεια. Η κατανόηση των υπολογισμών των παροχών TANF έχει σημασία επειδή η βοήθεια σε μετρητά είναι συχνά η τελευταία λύση για οικογένειες σε ακραία φτώχεια. Σε αντίθεση με το SNAP (που μπορεί να αγοράσει μόνο τρόφιμα) ή τα κουπόνια στέγασης (τα οποία μπορούν να πληρώσουν μόνο ενοίκιο), τα μετρητά TANF μπορούν να χρησιμοποιηθούν για οποιαδήποτε βασική ανάγκη: ενοίκιο, υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, μεταφορά, ρούχα, σχολικά είδη ή άλλα έξοδα. Ωστόσο, η συμμετοχή στο TANF έχει πέσει κατακόρυφα από 68 οικογένειες ανά 100 σε συνθήκες φτώχειας το 1996 σε περίπου 21 ανά 100 το 2024, πράγμα που σημαίνει ότι οι περισσότερες φτωχές οικογένειες με παιδιά δεν λαμβάνουν TANF. Πολλές οικογένειες αποθαρρύνονται από πολύπλοκες διαδικασίες αιτήσεων, αυστηρές απαιτήσεις εργασίας, χρονικά όρια και χαμηλά ποσά παροχών.

Calkulon makes complex calculations simple — built for students and everyday problem-solvers.

1. 1Καθορίστε τη βασική επιλεξιμότητα. Η οικογένεια πρέπει να περιλαμβάνει ένα εξαρτώμενο τέκνο κάτω των 18 ετών (ή κάτω των 19 αν είναι φοιτητής πλήρους φοίτησης) ή μια έγκυο γυναίκα. Η οικογένεια πρέπει να είναι κάτοικοι του κράτους όπου υποβάλλει αίτηση και πρέπει να είναι πολίτες ή μετανάστες που πληρούν τις προϋποθέσεις. Οι περισσότερες πολιτείες απαιτούν από τους αιτούντες να υποβάλουν αίτηση για άλλα επιδόματα (όπως επιβολή τέκνου και ασφάλιση ανεργίας) πριν ή ταυτόχρονα με το TANF. Ορισμένες πολιτείες έχουν πρόσθετες απαιτήσεις όπως έλεγχος φαρμάκων, επαλήθευση σχολικής παρακολούθησης για παιδιά ή συμμόρφωση με τον εμβολιασμό.
2. 2Υπολογίστε το ακαθάριστο εισόδημα του νοικοκυριού από όλες τις πηγές, συμπεριλαμβανομένων των μισθών, της αυτοαπασχόλησης, της υποστήριξης παιδιών, της κοινωνικής ασφάλισης και άλλων τακτικών εισοδημάτων. Κάθε πολιτεία έχει το δικό της όριο επιλεξιμότητας εισοδήματος, το οποίο συχνά ορίζεται πολύ κάτω από το ομοσπονδιακό επίπεδο φτώχειας. Σε πολλές πολιτείες, μια οικογένεια 3 ατόμων με ακαθάριστο εισόδημα άνω των $600 έως $800 το μήνα μπορεί να μην είναι επιλέξιμη για TANF, παρόλο που αυτό είναι πολύ κάτω από το όριο της φτώχειας. Ορισμένες πολιτείες χρησιμοποιούν πρότυπα ποσοστού ανάγκης, συγκρίνοντας το εισόδημα με ένα πρότυπο αναγκών που καθορίζεται από το κράτος που μπορεί να μην έχει ενημερωθεί εδώ και δεκαετίες.
3. 3Εφαρμόστε την παράβλεψη του κερδισμένου εισοδήματος του κράτους για να μειώσετε το υπολογίσιμο εισόδημα. Οι περισσότερες πολιτείες επιτρέπουν να εξαιρεθεί ένα μέρος των κερδών από τον υπολογισμό των παροχών για την παροχή κινήτρων για εργασία. Οι συνήθεις δομές αδιαφορίας περιλαμβάνουν μια σταθερή αρχική παράβλεψη (όπως $200), ένα ποσοστό των εναπομενόντων κερδών (όπως το 50 τοις εκατό) και σε ορισμένες πολιτείες, μια περιορισμένη χρονικά αυξημένη αδιαφορία κατά τους πρώτους μήνες της απασχόλησης. Ο υπολογισμός παράβλεψης είναι εξ ολοκλήρου συγκεκριμένος για το κράτος και είναι μία από τις πιο μεταβλητές πτυχές της πολιτικής TANF.
4. 4Αφαιρέστε το υπολογίσιμο εισόδημα από τη μέγιστη επιχορήγηση του κράτους για το μέγεθος της οικογένειας. Η μέγιστη επιχορήγηση είναι το ποσό που λαμβάνει μια οικογένεια εάν έχει μηδενικό υπολογίσιμο εισόδημα. Αυτό το ποσό ποικίλλει πάρα πολύ ανά πολιτεία και δεν συμβαδίζει με τον πληθωρισμό στις περισσότερες πολιτείες. Μια 3μελής οικογένεια χωρίς εισόδημα λαμβάνει 170 $ το μήνα στο Μισισιπή αλλά πάνω από 1.066 $ στο Νιου Χάμσαϊρ. Το υπολογίσιμο εισόδημα (μετά από παραγνωρίσεις) αφαιρείται από τη μέγιστη επιχορήγηση και το αποτέλεσμα είναι το μηνιαίο χρηματικό επίδομα TANF. Εάν το υπολογίσιμο εισόδημα υπερβαίνει τη μέγιστη επιχορήγηση, το επίδομα είναι μηδενικό και η οικογένεια μπορεί επίσης να χάσει την επιλεξιμότητα.
5. 5Επαληθεύστε τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις εργασίας. Ο ομοσπονδιακός νόμος απαιτεί από τους αποδέκτες του TANF να συμμετέχουν σε εργασιακές δραστηριότητες (απασχόληση, αναζήτηση εργασίας, εκπαίδευση, κατάρτιση ή κοινοτική υπηρεσία) εντός 24 μηνών από τη λήψη της βοήθειας. Οι μονογονείς πρέπει να συμμετέχουν για τουλάχιστον 30 ώρες την εβδομάδα. Οι οικογένειες με δύο γονείς πρέπει να συμμετέχουν για 35 ώρες. Οι πολιτείες μπορούν να εξαιρούν ορισμένα άτομα, συμπεριλαμβανομένων γονέων με πολύ μικρά παιδιά (κάτω του 1 έτους στις περισσότερες πολιτείες), ατόμων με τεκμηριωμένη αναπηρία και θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας. Η μη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις εργασίας μπορεί να οδηγήσει σε κυρώσεις που μειώνουν ή εξαλείφουν το όφελος TANF.
6. 6Παρακολουθήστε τους μήνες σε σχέση με το όριο διάρκειας ζωής. Ο ομοσπονδιακός νόμος επιβάλλει όριο διάρκειας ζωής 60 μηνών (5 ετών) στη χρηματική βοήθεια TANF που χρηματοδοτείται με ομοσπονδιακά δολάρια μπλοκ επιχορήγησης. Οι πολιτείες ενδέχεται να θέτουν μικρότερα όρια (ορισμένα έχουν όρια 24 ή 36 μηνών) και μπορούν να χρησιμοποιούν κρατικά κεφάλαια μόνο για να συνεχίσουν τα επιδόματα πέρα ​​από το ομοσπονδιακό όριο για ορισμένες οικογένειες. Τα κράτη μπορούν επίσης να απαλλάξουν έως και το 20 τοις εκατό του φόρτου υποθέσεων τους από το χρονικό όριο για λόγους δυσκολίας. Το χρονικό όριο αντιπροσωπεύει μια από τις πιο θεμελιώδεις διαφορές μεταξύ του TANF και του προκατόχου του AFDC, το οποίο δεν είχε χρονικό όριο.
7. 7Λάβετε υπόψη τους πρόσθετους κανόνες και τα προνόμια που αφορούν ειδικά το κράτος. Ορισμένες πολιτείες παρέχουν μεταβατικά οφέλη για οικογένειες που εγκαταλείπουν το TANF για απασχόληση, όπως η συνέχιση του Medicaid, οι επιδοτήσεις παιδικής φροντίδας και η βοήθεια μεταφοράς. Ορισμένες πολιτείες προσφέρουν πληρωμές εκτροπής (εφάπαξ πληρωμές για να βοηθήσουν τις οικογένειες να αποφύγουν τη συνεχή εγγραφή στο TANF για βραχυπρόθεσμες κρίσεις). Άλλοι επιβάλλουν οικογενειακά ανώτατα όρια που αρνούνται πρόσθετα οφέλη για τα παιδιά που γεννιούνται ενώ η οικογένεια λαμβάνει TANF. Αυτές οι ειδικές για το κράτος πολιτικές μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την πραγματική υποστήριξη που παρέχεται στις οικογένειες.

• !Η πιο διαδεδομένη παρανόηση σχετικά με το TANF είναι ότι παρέχει ένα αξιόπιστο δίχτυ ασφαλείας για όλες τις φτωχές οικογένειες με παιδιά. Στην πραγματικότητα, το TANF εξυπηρετεί ένα μικρό και συρρικνούμενο τμήμα των επιλέξιμων οικογενειών. Η αναλογία των οικογενειών που λαμβάνουν TANF προς τις οικογένειες σε συνθήκες φτώχειας έχει μειωθεί από 68 ανά 100 το 1996 σε περίπου 21 ανά 100 το 2024. Πολλές πολιτείες χρησιμοποιούν τις μπλοκ επιχορηγήσεις TANF για σκοπούς άλλους από τη χρηματική βοήθεια, όπως η πρόνοια των παιδιών, η προνηπιακή ηλικία, ακόμη και η κάλυψη κενών στον κρατικό προϋπολογισμό. Οι οικογένειες που πιστεύουν ότι μπορούν να επιστρέψουν στην πρόνοια ως έσχατη λύση μπορεί να ανακαλύψουν ότι η διαδικασία υποβολής αίτησης είναι επαχθής, τα οφέλη είναι πενιχρά και τα χρονικά όρια αφήνουν λίγα περιθώρια για εκτεταμένη εξάρτηση.
• !Πολλοί άνθρωποι υποθέτουν ότι τα οφέλη του TANF συμβαδίζουν με τον πληθωρισμό ή τουλάχιστον με το κόστος ζωής. Στην πραγματικότητα, το μέγιστο επίδομα TANF μειώθηκε σε πραγματικούς όρους σχεδόν σε κάθε πολιτεία από το 1996. Ορισμένες πολιτείες δεν έχουν αυξήσει τα επίπεδα παροχών τους εδώ και 20 ή και 30 χρόνια. Για παράδειγμα, ένα όφελος που ήταν 400 $ το μήνα το 1997 θα έπρεπε να είναι περίπου 770 $ το 2024 για να έχει την ίδια αγοραστική δύναμη, αλλά πολλές πολιτείες εξακολουθούν να πληρώνουν κοντά στο αρχικό ποσό. Αυτή η διάβρωση σημαίνει ότι το TANF παρέχει ουσιαστικά λιγότερη οικονομική ασφάλεια σήμερα από ό,τι όταν δημιουργήθηκε το πρόγραμμα, παρόλο που το κόστος στέγασης, διατροφής και άλλων αναγκών έχει αυξηθεί δραματικά.
• !Ένα συνηθισμένο λάθος εφαρμογής είναι η μη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο λειτουργούν οι παραγνωρίσεις κερδισμένων εσόδων και επομένως η μη ακριβής αναφορά των κερδών. Ορισμένες οικογένειες αποφεύγουν να αναφέρουν τα κέρδη τους εντελώς από φόβο μήπως χάσουν παροχές, κάτι που συνιστά απάτη και μπορεί να οδηγήσει σε επιστροφή παροχών, αποκλεισμό, ακόμη και ποινικές κυρώσεις. Στην πραγματικότητα, η παραβίαση του κερδισμένου εισοδήματος στις περισσότερες πολιτείες επιτρέπει στις οικογένειες να διατηρήσουν ένα σημαντικό μέρος των κερδών τους χωρίς να χάσουν το πλήρες όφελος TANF. Η κατανόηση της φόρμουλας παράβλεψης επιτρέπει στις οικογένειες να δουν ότι η εργασία συχνά οδηγεί σε υψηλότερο συνολικό εισόδημα (κέρδη συν μειωμένο TANF) από το να μην εργάζεσαι, που είναι το επιδιωκόμενο κίνητρο.