Medical Malpractice Value Calculator

Μια αριθμομηχανή διευθέτησης ιατρικών αδικημάτων εκτιμά τις ζημιές όταν η αμέλεια ενός παρόχου υγειονομικής περίθαλψης προκαλεί τραυματισμό του ασθενούς. Ιατρικό λάθος συμβαίνει όταν ένας γιατρός, χειρουργός, νοσηλευτής, νοσοκομείο ή άλλος πάροχος υγειονομικής περίθαλψης αποκλίνει από το αποδεκτό πρότυπο περίθαλψης και αυτή η απόκλιση προκαλεί άμεσα βλάβη στον ασθενή. Αυτές οι υποθέσεις είναι από τις πιο περίπλοκες και δαπανηρές στη νομοθεσία για τις σωματικές βλάβες, που συνήθως απαιτούν ιατρική μαρτυρία ειδικού, εκτεταμένη ανακάλυψη και σημαντική επένδυση σε δικαστικές αγωγές. Ο νόμος περί ιατρικών αμέλειας έχει διαμορφωθεί από δεκαετίες μεταρρύθμισης αδικοπραξιών, με πολλές πολιτείες να θεσπίζουν ανώτατα όρια ζημίας, συντομευμένους νόμους παραγραφής, απαιτήσεις πιστοποιητικού εμπειρογνώμονα και υποχρεωτικά πάνελ ελέγχου προ της αγωγής. Αυτές οι μεταρρυθμίσεις προκλήθηκαν από κρίσεις ασφάλισης αθέμιτων πρακτικών στις δεκαετίες του 1970, του 1980 και του 2000, όταν η αύξηση των ασφαλίστρων απείλησε την πρόσβαση των γιατρών σε ορισμένες ειδικότητες και περιοχές. Επί του παρόντος, περίπου 30 πολιτείες περιορίζουν τις μη οικονομικές ζημίες σε περιπτώσεις ιατρικών αμέλειας, με ανώτατα όρια που κυμαίνονται από $250.000 έως $1.000.000 ή περισσότερα. Η Εθνική Τράπεζα Δεδομένων Ιατρών αναφέρει περίπου 11.000-13.000 πληρωμές για ιατρικό λάθος ετησίως, με μέση πληρωμή περίπου 250.000 $ και μέση πληρωμή περίπου 370.000 $. Ωστόσο, αυτοί οι μέσοι όροι κρύβουν τεράστιες διακυμάνσεις: περιπτώσεις που αφορούν εγκεφαλική βλάβη, τραυματισμούς κατά τη γέννηση και χειρουργικά λάθη συχνά διακανονίζονται ή εκδίδονται ετυμηγορίες για 1-10 εκατομμύρια δολάρια ή περισσότερο, ενώ οι περιπτώσεις που αφορούν λανθασμένη διάγνωση ή λάθη φαρμακευτικής αγωγής μπορεί να διευθετηθούν με 100.000-500.000 δολάρια. Μόνο το 7% περίπου των αξιώσεων αθέμιτης πρακτικής καταλήγουν σε πληρωμή. τα υπόλοιπα απορρίπτονται, απορρίπτονται ή καταλήγουν σε ετυμηγορίες υπεράσπισης. Οι υπολογιστές ιατρικών αθέμιτων πρακτικών χρησιμοποιούνται από δικηγόρους ενάγοντες που αξιολογούν εάν θα αποδεχτούν υποθέσεις (δεδομένου του τυπικού κόστους δικαστικών διαφορών από 50.000 έως 200.000 $), από δικηγόρους υπεράσπισης και ασφαλιστικούς φορείς που αξιολογούν την έκθεση και από ασθενείς που προσπαθούν να κατανοήσουν την πιθανή αποζημίωση. Αυτές οι υποθέσεις αντιμετωπίζονται σχεδόν πάντα σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης από δικηγόρους ενάγοντες, οι οποίοι απορροφούν το σημαντικό αρχικό κόστος και λαμβάνουν το 33-40% οποιασδήποτε ανάκτησης.

Calkulon makes complex calculations simple — built for students and everyday problem-solvers.

1. 1Καθιερώστε το πρότυπο φροντίδας που ίσχυε για τη θεραπεία του ασθενούς. Το πρότυπο περίθαλψης είναι αυτό που θα έκανε ένας εύλογα ικανός πάροχος υγειονομικής περίθαλψης στην ίδια ειδικότητα υπό παρόμοιες συνθήκες. Αυτό απαιτεί μαρτυρία εμπειρογνώμονα από έναν γιατρό της ίδιας ή ουσιαστικά παρόμοιας ειδικότητας, ο οποίος μπορεί να εξηγήσει τι απαιτούσε το πρότυπο και πώς παρέκκλινε ο κατηγορούμενος. Πολλές πολιτείες απαιτούν από τον ενάγοντα να λάβει πιστοποιητικό αξίας από ειδικευμένο εμπειρογνώμονα πριν από την υποβολή της αγωγής, επιβαρύνοντας το αρχικό κόστος.
2. 2Αποδείξτε ότι ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης παραβίασε το πρότυπο περίθαλψης μέσω συγκεκριμένης πράξης ή παράλειψης. Οι συνήθεις παραβιάσεις περιλαμβάνουν χειρουργικά λάθη (λάθος θέσης, συγκρατημένα όργανα, νευρική βλάβη), διαγνωστικά σφάλματα (αποτυχία διάγνωσης καρκίνου, χαμένη καρδιακή προσβολή, εσφαλμένη ανάγνωση απεικόνισης), σφάλματα φαρμακευτικής αγωγής (λάθος φάρμακο, λάθος δόση, επικίνδυνες αλληλεπιδράσεις), τραυματισμοί κατά τη γέννηση (αποτυχία εκτέλεσης έγκαιρης καισαρικής τομής, ακατάλληλη χρήση). ενημερωμένη συγκατάθεση. Η παραβίαση πρέπει να διαπιστωθεί μέσω μαρτυρίας εμπειρογνώμονα που συγκρίνει τις ενέργειες του παρόχου με αυτό που θα έκανε ένας αρμόδιος πάροχος.
3. 3Καθιερώστε αιτιότητα μεταξύ της παραβίασης και του τραυματισμού του ασθενούς. Αυτό είναι συχνά το πιο αμφισβητούμενο στοιχείο. Ο ενάγων πρέπει να αποδείξει ότι η αμέλεια του παρόχου ήταν ουσιαστικός παράγοντας για την πρόκληση της ζημίας (όχι μόνο ότι ο πάροχος ήταν αμέλεια, αλλά ότι η αμέλεια προκάλεσε πραγματικά τη ζημία). Σε περιπτώσεις αποτυχίας διάγνωσης, ο ενάγων πρέπει να αποδείξει ότι η προηγούμενη διάγνωση θα είχε βελτιώσει το αποτέλεσμα σε εύλογες ιατρικές πιθανότητες. Οι κατηγορούμενοι υποστηρίζουν συχνά ότι ο τραυματισμός προκλήθηκε από την υποκείμενη πάθηση και όχι από τη θεραπεία.
4. 4Υπολογίστε τις οικονομικές ζημιές, συμπεριλαμβανομένων του παρελθόντος και του μελλοντικού ιατρικού κόστους για διορθωτική θεραπεία, αποκατάσταση και συνεχή φροντίδα. Ένα σχέδιο περίθαλψης ζωής (που εκπονήθηκε από πιστοποιημένο σχεδιαστή φροντίδας ζωής) προβλέπει το κόστος όλων των μελλοντικών ιατρικών αναγκών που σχετίζονται με τον τραυματισμό από αμέλεια στο υπόλοιπο προσδόκιμο ζωής του ασθενούς. This may include surgeries, medications, physical therapy, assistive devices, home modifications, in-home nursing care, and psychological treatment. Τα σχέδια φροντίδας ζωής για καταστροφικούς τραυματισμούς (εγκεφαλικές βλάβες, παράλυση) μπορούν να ανέλθουν σε 2-10 εκατομμύρια δολάρια ή περισσότερο.
5. 5Υπολογίστε τα χαμένα κέρδη και τη μειωμένη ικανότητα κερδών. Οι προηγούμενοι χαμένοι μισθοί τεκμηριώνονται μέσω αρχείων απασχόλησης. Η μελλοντική ικανότητα απώλειας κερδών απαιτεί επαγγελματική ανάλυση εμπειρογνωμόνων που συγκρίνει την τροχιά κερδών του ασθενούς πριν από τον τραυματισμό με τις δυνατότητές του μετά τον τραυματισμό. Για ασθενείς με μόνιμη αναπηρία λόγω κακής πρακτικής, η χαμένη ικανότητα κερδών μπορεί να αντιπροσωπεύει τη μεγαλύτερη μεμονωμένη συνιστώσα βλάβης, ιδιαίτερα για νέους ασθενείς με υψηλά κέρδη.
6. 6Αξιολογήστε τις μη οικονομικές ζημίες (πόνος και ταλαιπωρία, απώλεια ποιότητας ζωής, απώλεια κοινοπραξίας) και εφαρμόστε τυχόν ανώτατο όριο ζημιών από το κράτος. Οι μη οικονομικές ζημίες σε περιπτώσεις αθέμιτων πρακτικών έχουν περιοριστεί σε περίπου 30 πολιτείες. Ο νόμος MICRA της Καλιφόρνια (Medical Injury Compensation Reform Act) περιόρισε τις μη οικονομικές ζημιές στα 250.000 $ για δεκαετίες προτού αυξηθεί σε 350.000 $ για περιπτώσεις μη θανάτου και 500.000 $ για περιπτώσεις θανάτου (αύξηση 40.000 $ έως 50.000 $ 2 από 30 $ ετησίως σε άλλες πολιτείες AB ετησίως) 250.000 $ έως 1.000.000 $ ή περισσότερα.
7. 7Αξιολογήστε την πρακτική και οικονομική βιωσιμότητα της υπόθεσης. Οι υποθέσεις ιατρικών αθέμιτων πρακτικών είναι από τις πιο δαπανηρές για δικαστική προσφυγή, με τα δικαστικά έξοδα του ενάγοντα να κυμαίνονται συνήθως από $50.000-$200.000 για πραγματογνώμονες, αναθεώρηση ιατρικού φακέλου, καταθέσεις και προετοιμασία δίκης. Επειδή αυτά τα έξοδα προκαταβάλλονται από τον δικηγόρο σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, οι δικηγόροι πρέπει να αξιολογήσουν προσεκτικά εάν η αναμενόμενη ανάκτηση δικαιολογεί την επένδυση. Περιπτώσεις με ξεκάθαρη ευθύνη, τεκμηριωμένους σοβαρούς τραυματισμούς και χωρίς προβλήματα καπακιών ζημιών είναι οι πιο βιώσιμες. Περιπτώσεις με οριακούς τραυματισμούς, αμφισβητούμενη αιτιώδη συνάφεια ή συμπαθείς παρόχους κατηγορουμένων αποτελούν υψηλότερο κίνδυνο.

• !Συγχέοντας ένα κακό αποτέλεσμα με την κακή πρακτική: Δεν είναι κάθε κακό ιατρικό αποτέλεσμα αμέλεια. Η ιατρική ενέχει εγγενείς κινδύνους και ακόμη και οι ικανοί γιατροί αντιμετωπίζουν επιπλοκές και δυσμενή αποτελέσματα. Η κακή πρακτική απαιτεί απόδειξη ότι ο πάροχος παρέκκλινε από το πρότυπο περίθαλψης και ότι η απόκλιση προκάλεσε τον τραυματισμό. Ένα κακό αποτέλεσμα από μια σωστά εκτελούμενη διαδικασία δεν είναι κακή πρακτική. Αυτή η διάκριση εξαλείφει πολλούς πιθανούς ισχυρισμούς κατά την αρχική φάση αξιολόγησης.
• !Λείπει το συντομότερο καταστατικό παραγραφής: Οι παραγραφές ιατρικών αδικημάτων είναι συχνά μικρότερες από τις γενικές διατάξεις περί σωματικών βλαβών, και κυμαίνονται από 1-3 χρόνια από την ημερομηνία του τραυματισμού ή της ανακάλυψης. Ορισμένες πολιτείες επιβάλλουν επίσης νόμους ανάπαυσης που δεσμεύουν τις αξιώσεις μετά από μια καθορισμένη περίοδο (5-10 χρόνια) ανεξάρτητα από το πότε ανακαλύφθηκε ο τραυματισμός. Η απώλεια της προθεσμίας εμποδίζει οριστικά την αξίωση. Οι γονείς ανηλίκων θα πρέπει να γνωρίζουν ότι τα περισσότερα κράτη επιβάλλουν (παρατείνουν) την προθεσμία για τα παιδιά, συχνά μέχρι 2 χρόνια αφότου το παιδί συμπληρώσει τα 18.
• !Υποεκτίμηση του δικαστικού κόστους και του χρονοδιαγράμματος: Οι υποθέσεις ιατρικών αμέλειας είναι οι πιο δαπανηρές υποθέσεις σωματικών βλαβών για δίωξη. Μόνο οι αμοιβές εμπειρογνωμόνων ($10.000-$50.000 ανά εμπειρογνώμονα), η αναθεώρηση ιατρικού αρχείου, οι καταθέσεις πολλών γιατρών και η εκτεταμένη αναζήτηση ανακάλυψης κοστίζουν 50.000-200.000 $ πριν από τη δοκιμή. Οι υποθέσεις συνήθως χρειάζονται 2-4 χρόνια από την κατάθεση έως την επίλυση. Οι ασθενείς πρέπει να είναι προετοιμασμένοι για μια μακρά διαδικασία και πρέπει να κατανοήσουν ότι ο δικηγόρος τους επενδύει σημαντικούς πόρους χωρίς καμία εγγύηση ανάρρωσης.