Wrongful Death Damages Calculator

एखाद्या प्रिय व्यक्तीचा दुसऱ्या पक्षाच्या निष्काळजीपणामुळे, बेपर्वाईमुळे किंवा हेतुपुरस्सर गैरवर्तनामुळे एखाद्या प्रिय व्यक्तीचा मृत्यू झाल्यास कुटुंबाला किती आर्थिक नुकसान भरपाई मिळू शकते याचा अंदाज चुकीचा मृत्यू नुकसान कॅल्क्युलेटर लावतो. चुकीच्या मृत्यूच्या कृती म्हणजे दिवाणी खटले (कोणत्याही फौजदारी खटल्यापासून वेगळे) जे हयात असलेल्या कुटुंबातील सदस्यांना त्यांच्या नुकसानीसाठी आर्थिक नुकसान भरून काढू देतात. ही प्रकरणे वैद्यकीय गैरव्यवहार, कार अपघात, कामाच्या ठिकाणी झालेल्या दुखापती, सदोष उत्पादने, गुन्हेगारी कृत्ये आणि इतर परिस्थितींमधून उद्भवतात जिथे जिवंत व्यक्तीला वैध वैयक्तिक दुखापतीचा दावा केला असता. प्रत्येक राज्यात एक चुकीचा मृत्यू कायदा आहे जो दावा कोण आणू शकतो, कोण पुनर्प्राप्त करू शकतो आणि कोणत्या प्रकारचे नुकसान उपलब्ध आहे हे परिभाषित करतो. बहुतेक राज्यांमध्ये, मृत व्यक्तीच्या मालमत्तेचा वैयक्तिक प्रतिनिधी हयात असलेल्या कुटुंबातील सदस्यांच्या वतीने कारवाई करतो. पात्र लाभार्थ्यांमध्ये सामान्यत: हयात असलेला जोडीदार, अल्पवयीन मुले आणि कधीकधी पालक आणि भावंडांचा समावेश असतो. काही राज्ये लाभार्थींचा वर्ग अधिक संकुचितपणे मर्यादित करतात (केवळ हयात असलेला जोडीदार आणि मुले) तर इतर कोणत्याही आर्थिक अवलंबितांचा समावेश करण्यासाठी त्याचा विस्तार करतात. चुकीच्या मृत्यूचे नुकसान आर्थिक नुकसान (परिमाणयोग्य आर्थिक नुकसान), गैर-आर्थिक नुकसान (सहयोग गमावण्यासारखे व्यक्तिनिष्ठ नुकसान) आणि काही राज्यांमध्ये, दंडात्मक नुकसान (विशेषतः गंभीर वर्तनास शिक्षा देण्यासाठी डिझाइन केलेले) मध्ये विभागले गेले आहे. सर्व्हायव्हल ॲक्शन नावाचा साथीदार दावा इस्टेटला इजा आणि मृत्यूच्या दरम्यान मृत व्यक्तीने दावा केला असता, मृत्यूपूर्वीच्या वेदना आणि त्रास, वैद्यकीय खर्च आणि त्या कालावधीत हरवलेले वेतन यांचा समावेश होतो. चुकीच्या मृत्यूची प्रकरणे अमेरिकन कायदेशीर व्यवस्थेतील सर्वोच्च-मूल्य असलेल्या दिवाणी प्रकरणांपैकी आहेत, ज्यात मृत व्यक्तीचे वय, कमाई क्षमता, कौटुंबिक परिस्थिती आणि मृत्यूची परिस्थिती यावर अवलंबून सरासरी सेटलमेंट $500,000 ते अनेक दशलक्ष डॉलर्सपर्यंत असते. अनेक अवलंबितांसह तरुण, उच्च कमाई करणाऱ्यांचा समावेश असलेली प्रकरणे सर्वाधिक आर्थिक नुकसानीची गणना करतात, तर वृद्ध दिवंगत किंवा मर्यादित कमाई क्षमता असलेल्या प्रकरणांमध्ये कमी आर्थिक नुकसान होऊ शकते परंतु तरीही लक्षणीय गैर-आर्थिक नुकसान होते.

Calkulon makes complex calculations simple — built for students and everyday problem-solvers.

1. 1गमावलेल्या भविष्यातील कमाईच्या वर्तमान मूल्याची गणना करा, जे सामान्यत: चुकीच्या मृत्यूच्या नुकसानीचा सर्वात मोठा घटक आहे. यासाठी मृत्यूच्या वेळी मृत व्यक्तीची वार्षिक कमाई निश्चित करणे, उर्वरित कामाच्या आयुर्मानावर (प्रमोशन, वाढ आणि चलनवाढ लक्षात घेऊन) कमाईची वाढ अपेक्षित आहे, मृत व्यक्तीने वैयक्तिक वापरासाठी (सामान्यत: 25-35%) वापरलेली रक्कम वजा करणे आणि सवलत दर सादर करण्यासाठी योग्य मूल्य वापरून भविष्यातील कमाईच्या प्रवाहात सूट देणे आवश्यक आहे. अर्थशास्त्रज्ञ विशेषत: सवलतीसाठी यू.एस. ट्रेझरी बाँड रेट किंवा बाजार दर वापरतात. या गणनेसाठी अनेकदा फॉरेन्सिक इकॉनॉमिस्टकडून तज्ञांची साक्ष आवश्यक असते.
2. 2आरोग्य विमा, सेवानिवृत्ती योगदान (401(k) जुळणी, पेन्शन जमा), जीवन विमा आणि नियोक्त्याने प्रदान केलेल्या इतर लाभांसह गमावलेल्या कर्मचाऱ्यांच्या फायद्यांचे मूल्य निश्चित करा. हे फायदे मूळ कमाईच्या आकड्यामध्ये 20-40% जोडू शकतात. केवळ गमावलेल्या सेवानिवृत्ती फायद्यांचे सध्याचे मूल्य लक्षणीय असू शकते, विशेषतः त्यांच्या 40-50 च्या दशकातील कामगारांसाठी जे महत्त्वपूर्ण सेवानिवृत्ती बचत करत होते. जर मृतक कुटुंबाचा आरोग्य विम्याचा स्रोत असेल, तर ते कव्हरेज (COBRA आणि नंतर मार्केटप्लेस किंवा नियोक्ता कव्हरेज) बदलण्याची किंमत देखील हयात असलेल्या जोडीदाराच्या अपेक्षित आयुर्मानाद्वारे मोजली जाणे आवश्यक आहे.
3. 3मृत व्यक्तीने प्रदान केलेल्या हरवलेल्या घरगुती सेवांचे मूल्य मोजा. नॉन-कामगार कुटुंबातील सदस्य देखील बालसंगोपन, घराची देखभाल, घराची देखभाल, वाहतूक, जेवण तयार करणे आणि इतर घरगुती सेवांद्वारे महत्त्वपूर्ण आर्थिक मूल्य प्रदान करतात. या सेवांचे मूल्य बाजारातील बदली खर्चावर आहे: एक आया ($40,000-$60,000/वर्ष), घरकाम करणारा ($10,000-$20,000/वर्ष), आणि विविध कंत्राटदार आणि सेवा प्रदाते. ब्यूरो ऑफ लेबर स्टॅटिस्टिक्स अमेरिकन टाइम यूज सर्व्हे लिंग आणि वयानुसार घरगुती क्रियाकलापांवर खर्च केलेल्या सरासरी तासांचा डेटा प्रदान करते, ज्याचा वापर या नुकसानाचे प्रमाण मोजण्यासाठी केला जाऊ शकतो.
4. 4गैर-आर्थिक नुकसानीचे मूल्यांकन करा ज्यात सहचर (कंसोर्टियम) हानी, मार्गदर्शन आणि सल्ला गमावणे, पालकांच्या पालनपोषणाची हानी आणि समाज आणि सोईचे नुकसान. हे नुकसान जन्मजात व्यक्तिनिष्ठ आहेत आणि अधिकारक्षेत्र आणि ज्युरीनुसार मोठ्या प्रमाणात बदलतात. काही राज्ये चुकीच्या मृत्यूच्या प्रकरणांमध्ये गैर-आर्थिक नुकसान मर्यादित करतात, तर काही जूरी अमर्यादित विवेकबुद्धीला परवानगी देतात. सहवास गमावण्याचे दावे सामान्यत: हयात असलेल्या जोडीदाराकडून केले जातात, तर पालकांच्या मार्गदर्शनाचे नुकसान अल्पवयीन मुलांच्या वतीने केले जाते. नियुक्त केलेले मूल्य अधिकार क्षेत्र आणि परिस्थितीनुसार प्रत्येक कुटुंब सदस्यासाठी $50,000 ते $500,000 किंवा त्याहून अधिक असते.
5. 5अंत्यसंस्कार, दफन किंवा अंत्यसंस्कार खर्च जोडा, जे अक्षरशः सर्व राज्यांमध्ये वसूल करण्यायोग्य आहेत. अंत्यसंस्काराचा सध्याचा सरासरी खर्च $7,000-$15,000 पासून पारंपारिक अंत्यसंस्कारासाठी दफनासाठी $3,000-$7,000 पर्यंत आहे. स्मारक, स्मशानभूमी प्लॉट आणि शाश्वत काळजी खर्च अनेक हजार डॉलर्स जोडू शकतात. हे खर्च अंत्यसंस्कार गृह आणि स्मशानभूमीच्या पावत्या आणि पावत्यांद्वारे दस्तऐवजीकरण केले जातात.
6. 6मृत व्यक्ती दुखापत आणि मृत्यू दरम्यानच्या कालावधीसाठी जिवंत राहिल्यास कोणत्याही जीवित कारवाईच्या नुकसानीचा समावेश करा. जगण्याची क्रिया मृत व्यक्तीने त्यांच्या हयातीत दावा केलेल्या नुकसानीची पुनर्प्राप्ती करते, ज्यामध्ये मृत्यूपूर्वीच्या जाणीवपूर्वक वेदना आणि दुःख (जे मृत्यूपूर्वी दीर्घकाळापर्यंत त्रास सहन करणाऱ्या प्रकरणांमध्ये लक्षणीय असू शकते), मृत्यूपूर्वी झालेला वैद्यकीय खर्च आणि इजा आणि मृत्यूच्या तारखेदरम्यान गमावलेले वेतन यांचा समावेश होतो. सर्व राज्ये जगण्याची क्रिया दाव्यांना परवानगी देत ​​नाहीत आणि काही राज्ये त्यांना केवळ आर्थिक नुकसानीपुरते मर्यादित करतात.
7. 7कोणतीही लागू होणारी हानी कॅप, तुलनात्मक दोष कपात किंवा वैधानिक मर्यादा लागू करा. काही राज्ये चुकीच्या मृत्यूच्या प्रकरणांमध्ये गैर-आर्थिक नुकसान मोजतात (उदाहरणार्थ, अनेक राज्यांमध्ये वैद्यकीय गैरव्यवहारातील चुकीच्या मृत्यूच्या प्रकरणांमध्ये कॅप्स असतात). तुलनात्मक दोष मृत व्यक्तीच्या दोषाच्या टक्केवारीने एकूण पुनर्प्राप्ती कमी करते. काही राज्यांमध्ये विशिष्ट चुकीच्या मृत्यूच्या नुकसानीच्या तरतुदी आहेत ज्या सामान्य वैयक्तिक इजा कायद्यापेक्षा भिन्न आहेत. याव्यतिरिक्त, सरकारी संस्थांविरुद्धचे दावे सार्वभौम प्रतिकारशक्ती कॅप किंवा विशेष प्रक्रियेच्या अधीन असू शकतात.

• !मृत व्यक्तीच्या वैयक्तिक उपभोगाचा हिशेब ठेवण्यात अयशस्वी होणे: गमावलेल्या भविष्यातील कमाईची गणना करताना, मृत व्यक्तीने त्यांच्या स्वतःच्या वैयक्तिक खर्चासाठी वापरलेल्या रकमेचा वापर न करता एकूण वार्षिक उत्पन्न वापरणे ही एक सामान्य त्रुटी आहे. न्यायालये आणि अर्थशास्त्रज्ञ हे ओळखतात की मृत व्यक्तीच्या सर्व कमाईचा कुटुंबातील जिवंत सदस्यांना फायदा झाला नसता. वैयक्तिक उपभोग वजावट सामान्यत: 25% (मोठ्या कुटुंबातील मृत व्यक्तीसाठी) ते 35% (फक्त जोडीदाराला आधार देणाऱ्या मृत व्यक्तीसाठी) असते. ही वजावट करण्यात अयशस्वी झाल्यास आर्थिक नुकसान जास्त होते आणि जूरीमधील विश्वासार्हता कमी होऊ शकते.
• !अयोग्य सवलत दर वापरणे: भविष्यातील कमाईच्या वर्तमान मूल्याची गणना करण्यासाठी वापरला जाणारा सवलत दर एकूण नुकसानीच्या आकृतीवर नाटकीयरित्या प्रभावित करतो. सवलतीचा दर जो खूप कमी आहे तो नुकसानीचे प्रमाण वाढवतो, तर खूप जास्त असलेला सवलत दर त्यांना कमी करतो. योग्य सवलत दराने सुरक्षित गुंतवणुकीवर, विशेषत: यू.एस. ट्रेझरी सिक्युरिटीजवर परताव्याचा वास्तविक दर (निव्वळ चलनवाढ) प्रतिबिंबित केला पाहिजे. सवलत दर म्हणून स्टॉक मार्केट रिटर्न वापरणे सामान्यतः अयोग्य आहे कारण भविष्यातील कमाईचा प्रवाह जोखीममुक्त नाही. बहुतेक फॉरेन्सिक अर्थशास्त्रज्ञ 1-3% वास्तविक सवलत दर वापरतात.
• !सर्व्हायव्हल ॲक्शनकडे दुर्लक्ष करणे: अनेक कुटुंबे आणि अगदी काही वकील चुकीच्या मृत्यूच्या दाव्यावर पूर्णपणे लक्ष केंद्रित करतात आणि सहचर जगण्याची कारवाईकडे दुर्लक्ष करतात. जगण्याची क्रिया दुखापती आणि मृत्यूच्या दरम्यान अनुभवलेल्या मृत व्यक्तीचे नुकसान भरून काढते, ज्यामध्ये जाणीवपूर्वक वेदना आणि दुःख, येऊ घातलेल्या मृत्यूची भीती, वैद्यकीय खर्च आणि हरवलेले वेतन यांचा समावेश होतो. ज्या प्रकरणांमध्ये मृत व्यक्ती मृत्यूपूर्वी काही आठवडे किंवा महिने वेदनांनी जगला असेल, तेव्हा जगण्याची क्रिया नुकसान भरीव असू शकते आणि एकूण नुकसानीच्या गणनेतून वगळले जाऊ नये.