Carbon Credit Price Calculator

EU ETS-nalevingsbeheer voor energieproducenten en industriële bedrijven. Deze applicatie wordt vaak gebruikt door professionals die nauwkeurige kwantitatieve analyses nodig hebben ter ondersteuning van de besluitvorming, budgettering en strategische planning op hun respectieve vakgebieden

Corporate duurzaamheidsteams die netto-nulverplichtingen beheren en portefeuilles compenseren. Beroepsbeoefenaars uit de sector vertrouwen op deze berekening om de prestaties te benchmarken, alternatieven te vergelijken en de naleving van vastgestelde normen en wettelijke vereisten te garanderen, waardoor analisten nauwkeurige resultaten kunnen produceren die de strategische planning, toewijzing van middelen en prestatiebenchmarking binnen organisaties ondersteunen.

ESG-investeringsanalyse waarin het risico van de koolstoftransitie is opgenomen — Academische onderzoekers en studenten gebruiken deze berekening om theoretische modellen te valideren, cursusopdrachten te voltooien en een dieper inzicht in de onderliggende wiskundige principes te ontwikkelen

Energie- en grondstoffenhandelaren speculeren over de richting van de koolstofprijs. Financiële analisten en planners integreren deze berekening in hun workflow om nauwkeurige voorspellingen te doen, risicoscenario’s te evalueren en datagestuurde aanbevelingen aan belanghebbenden te presenteren

Infrastructuurinvesteerders evalueren de koolstofinkomsten uit duurzame energieprojecten. Deze applicatie wordt vaak gebruikt door professionals die nauwkeurige kwantitatieve analyses nodig hebben ter ondersteuning van de besluitvorming, budgettering en strategische planning op hun respectieve vakgebieden

Wat is het verschil tussen cap-and-trade en een koolstofbelasting?

Bij cap-and-trade stellen toezichthouders een vaste totale emissielimiet (de cap) vast en distribueren of veilen ze verhandelbare rechten. De totale hoeveelheid emissies staat met zekerheid vast; de prijs (EUA-prijs) is onzeker en wordt bepaald door vraag en aanbod op de markt. Bij een CO2-belasting stellen toezichthouders de prijs van de CO2-uitstoot rechtstreeks vast, en bedrijven stoten tegen die prijs zoveel uit als ze willen. De totale hoeveelheid emissies is onzeker. Economen beschouwen beide mechanismen over het algemeen als efficiënt als ze correct zijn ontworpen, maar beleidsmakers geven vaak de voorkeur aan cap-and-trade omdat dit de ecologische uitkomst (totale emissiereductie) garandeert, terwijl koolstofbelastingen alleen het prijssignaal garanderen.

Wat is additionaliteit en waarom is het controversieel op vrijwillige koolstofmarkten?

Additionaliteit is het principe dat een koolstofkrediet emissiereducties moet vertegenwoordigen die niet zouden hebben plaatsgevonden zonder het specifieke project dat door het krediet wordt gefinancierd. Een herbebossingsproject is aanvullend als de bomen niet zouden zijn geplant zonder koolstofinkomsten; het is niet aanvullend als het land al werd beschermd door de wet of de lokale economie. Controverses braken uit in 2023 toen uit onderzoek bleek dat de grote REDD+-programma’s (bescherming tegen ontbossing) van Verra hun aanvullende karakter enorm overschatten, waarbij studies suggereerden dat meer dan 90% van de junglecredits van één grote certificering geen echte emissiereducties vertegenwoordigden. Dit kwaliteitsprobleem heeft een aanzienlijke impact gehad op de vrijwillige marktprijzen en de netto-nul-geloofwaardigheid van bedrijven.

Wat is het EU-mechanisme voor koolstofgrensaanpassing (CBAM)?

CBAM, dat in 2026 volledig van kracht wordt, vereist dat importeurs van staal, cement, aluminium, kunstmest, elektriciteit en waterstof koolstofcertificaten kopen die gelijkwaardig zijn aan de koolstofprijs die zij zouden hebben betaald onder de EU ETS-regels. Dit voorkomt ‘koolstoflekken’ – de verplaatsing van koolstofintensieve productie van de EU naar landen zonder koolstofbeprijzing – en zorgt voor een gelijk speelveld tussen EU-producenten die ETS-kosten betalen en buitenlandse concurrenten die dat niet doen. CBAM is wereldwijd de eerste grote handelsgerelateerde koolstofgrensmaatregel en zal naar verwachting aanzienlijke implicaties voor het handelsbeleid met handelspartners genereren.

Hoe worden CO2-credits gebruikt voor netto-nulclaims van bedrijven?

De meeste netto-nulstrategieën van bedrijven omvatten drie stappen: het meten van de totale Scope 1-, 2- en 3-emissies; het verminderen van de uitstoot door middel van operationele veranderingen, de inkoop van hernieuwbare energie en het koolstofvrij maken van de toeleveringsketen; en het compenseren van de resterende onvermijdelijke emissies met hoogwaardige koolstofkredieten. Normen zoals het Science Based Targets Initiative (SBTi) en het Voluntary Carbon Markets Integrity Initiative (VCMI) bieden richtlijnen voor een geloofwaardig gebruik van compensaties bij netto-nulclaims. Toenemend toezicht door de toezichthouders en het scepticisme van consumenten over greenwashing hebben de lat hoger gelegd voor wat acceptabele compensatiekwaliteit is.

Wat zijn de maatschappelijke kosten van koolstof en hoe worden deze bepaald?

De sociale kosten van koolstof (SCC) vertegenwoordigen de economische waarde van de schade die voortvloeit uit de uitstoot van één extra ton CO2 gedurende de levensduur van de atmosfeer – inclusief de gevolgen voor de menselijke gezondheid, de landbouwproductiviteit, schade aan eigendommen door de stijging van de zeespiegel, de vernietiging van ecosystemen en de toegenomen sterfte door extreme hitte. De bijgewerkte SCC-schatting van de regering-Biden bedraagt ​​ongeveer $190/ton (2023), aanzienlijk hoger dan de schatting van $7-10 van de regering-Trump en weerspiegelt een vollediger schademodel. De SCC wordt gebruikt bij kosten-batenanalyses van regelgeving om klimaatregelgeving te rechtvaardigen en bij rechtszaken over klimaatschade.

Welke invloed heeft de EU ETS-prijs op de beslissingen van energiebedrijven?

De EU ETS-prijs heeft een diepgaande invloed op de beslissingen van energiebedrijven en de langetermijninvesteringsplanning. Bij €65/EUA kost de opwekking van elektriciteit uit steenkool (met een uitstoot van ~0,8-1,0 tCO2/MWh) alleen al aan koolstofkosten €52-65/MWh, terwijl de opwekking van gas (0,35-0,45 tCO2/MWh) €23-29/MWh kost. Dit verschil in koolstofkosten is een belangrijke aanjager geweest van de omschakeling van steenkool op gas en de versnelde sluiting van kolencentrales in Europa. Boven de €80-100/EUA staat zelfs de gasopwekking onder druk als het gaat om emissievrije hernieuwbare energiebronnen, waardoor de transitie naar schone energie wordt versneld.

Wat is het artikel 6-mechanisme onder de Overeenkomst van Parijs?

Artikel 6 van de Overeenkomst van Parijs stelt kaders vast voor internationale samenwerking op de koolstofmarkten, waardoor landen de in andere landen bereikte emissiereducties kunnen gebruiken om aan hun nationaal bepaalde bijdragen (NDC's) te voldoen. Artikel 6.2 maakt bilaterale regelingen tussen regeringen mogelijk; Artikel 6.4 stelt een gecentraliseerd kredietmechanisme in, beheerd door de VN. Na jaren van onderhandelen werd het rulebook voor artikel 6 grotendeels overeengekomen tijdens COP26 (Glasgow, 2021). Artikel 6-markten zouden de omvang van de internationale koolstofhandel aanzienlijk kunnen vergroten, waardoor de nationale ETS-systemen mogelijk met elkaar kunnen worden verbonden en ontwikkelingslanden in staat kunnen worden gesteld hun potentieel voor koolstofreductie te gelde te maken.