Gold-Silver Ratio Calculator

Portefeuillebeheerders bij vermogensbeheerders gebruiken de Goud-Zilverratio om de verwachte rendementen over verschillende activaspreidingen te projecteren, portefeuilles aan stresstests te onderwerpen aan historische marktscenario's en prestatieverwachtingen te communiceren aan institutionele klanten en beheerders van pensioenfondsen.

Individuele beleggers en pensioenplanners passen de Goud Zilver Ratio toe om te bepalen of hun huidige spaarquote en beleggingsrendementen voldoende rijkdom zullen opleveren om 25 tot 30 jaar aan pensioenuitgaven te financieren, rekening houdend met de inflatie en de vereiste minimale uitkeringen.

Durfkapitaal- en private-equityfirma's gebruiken de Goud-Zilverratio om het interne rendement op fondsbeleggingen te berekenen, exit-scenario's voor portefeuillebedrijven te modelleren en de prestaties te vergelijken met industriestandaarden zoals de Cambridge Associates-index.

Financiële adviseurs gebruiken de Goud-Zilverratio tijdens klantbeoordelingen om het samengestelde voordeel van vroeg beginnen te illustreren, de impact van kostendaling op de vermogensopbouw op de lange termijn, en de afweging tussen risico en verwacht rendement in gediversifieerde portefeuilles.

Wat is het historische bereik van de goud-zilverratio?

De goud-zilververhouding heeft door de geschiedenis heen over een enorm bereik gevarieerd. Onder het Romeinse bimetaal-monetaire systeem was dit ongeveer 12:1. Tijdens het bimetaaltijdperk van de 19e eeuw varieerde deze van 15:1 tot 32:1. In de moderne tijd (free float na 1970) varieert de verhouding van ongeveer 15:1 in januari 1980 (toen zilver in het nauw werd gedreven door de Hunt Brothers) tot ruim 121:1 in maart 2020. Het voortschrijdend gemiddelde over 20 jaar is ruwweg 65-75:1. De geologische verhouding tussen goud en zilver in de aardkorst op de lange termijn bedraagt ​​ongeveer 17:1, wat sommige zilverstieren als theoretisch fundamenteel anker gebruiken.

Waarom presteert zilver slechter dan goud in risicovolle omgevingen?

Zilver kent een aanzienlijke industriële vraag (50-60% van de totale vraag), in tegenstelling tot goud dat bijna puur een monetair/beleggingsmiddel is. Tijdens een economische neergang krimpt de vraag naar industrieel zilver naarmate de productie daalt, waardoor er een neerwaartse druk ontstaat op de zilverprijzen. Goud, als de ultieme veilige haven met minimaal industrieel gebruik, profiteert van vlucht-naar-kwaliteitstromen. Dit is de reden waarom de goud-zilverratio doorgaans stijgt tijdens recessies en financiële crises, en daalt tijdens economische expansies en industriële grondstoffenstijgingen, wanneer de dubbele rol van zilver zowel investeringen als industriële kopers aantrekt.

Welke invloed hebben ETF’s en beleggingsproducten op de goud-zilverratio?

De introductie van zilver-ETF's (iShares Silver Trust, SLV, gelanceerd in 2006 met meer dan 200 miljoen oz-posities op het hoogtepunt) verhoogde de investeringsvraag naar zilver aanzienlijk en droeg bij aan de bull run van zilver in 2008-2011 toen de GSR daalde tot onder de 32. ETF's creëerden een prijsefficiënte toegang tot investeringen in zilver, waardoor de praktische barrières werden verminderd die voorheen de fysieke omvang van zilver onhandelbaar maakten voor grote investeerders. De vraag naar ETF's kan echter snel omslaan, en de grote uitstroom van zilveren ETF's kan de zilverprijs sneller onder druk zetten dan de fysieke markt kan absorberen.

Welke rol speelt het mijnbouwaanbod in de goud-zilververhouding?

Het aanbod van de zilvermijnen bedraagt ​​jaarlijks ongeveer 840 miljoen ounces, tegenover ongeveer 120 miljoen ounces voor goud – ruwweg een aanbodverhouding van 7:1, ver onder de marktprijsverhouding van 70-80:1. Zilver is in de eerste plaats een bijproduct van de koper-, lood- en zinkwinning (ongeveer 70-75% van het mijnaanbod is een bijproduct), wat betekent dat het reageert op de basismetaaleconomie en niet alleen op de zilverprijzen. Dit betekent dat het aanbod van zilver minder prijselastisch is dan het aanbod van goud. Als de zilverprijs stijgt, kunnen mijnen de productie niet snel uitbreiden als de metaaleconomie dit niet rechtvaardigt. Deze aanbodstructuur creëert potentiële prijsgevoeligheid tijdens pieken in de vraag.

Is de goud-zilverratio een betrouwbaar handelssignaal?

De goud-zilverratio heeft historisch gezien enige effectiviteit als signaal voor een gemiddelde omkering op de lange termijn, maar is niet betrouwbaar als handelsindicator voor de korte termijn. De verhouding kan maanden of jaren extreem blijven voordat deze terugkeert: een belegger die in 2018 goud verkocht en zilver kocht tegen GSR 80, wachtte twee jaar voordat de omslag van 2020 werkelijkheid werd. De ratio kan beter worden gebruikt als indicator voor de waarderingscontext binnen een bredere visie op edelmetalen, en niet als een op zichzelf staand timingsignaal. Empirische backtests tonen aan dat op ratio's gebaseerde overstapstrategieën over een periode van twee tot drie jaar positieve extra rendementen genereren, maar met een grote variantie.

Welke invloed heeft de energietransitie op de vooruitzichten van zilver?

De energietransitie creëert een substantiële nieuwe structurele vraag naar zilver via fotovoltaïsche zonnepanelen (elk paneel gebruikt 10-15 gram zilver), elektrische voertuigen (elektrische elektrische systemen gebruiken 25-50 gram per voertuig versus 15-28 in ICE-voertuigen) en geavanceerde elektronica voor netwerkbeheer en energieopslag. Het Silver Institute voorspelt dat de industriële vraag naar zilver in de periode 2020-2030 alleen al door de energietransitie met 30-50% zou kunnen groeien in de periode 2020-2030. Als de groei van het mijnaanbod achterblijft bij deze groei van de vraag, zouden structurele tekorten het beschikbare investeringszilver verminderen en de goud-zilverratio in de loop van de tijd aanzienlijk lager kunnen duwen.

Wat is het verschil tussen goud en zilver als inflatieafdekking?

Zowel goud als zilver hebben historisch gezien gediend als inflatieafdekking, maar met belangrijke verschillen in betrouwbaarheid. De eigenschappen van goud om de inflatie af te dekken zijn beter gevestigd over een zeer lange horizon (eeuwen), hoewel het als afdekking gedurende specifieke decennia (bijvoorbeeld de jaren tachtig en negentig, toen goud in reële termen daalde ondanks de gematigde inflatie) heeft gefaald. De inflatieafdekking van zilver is variabeler omdat de industriële vraag dit koppelt aan groeicycli die mogelijk niet correleren met de inflatie. Tijdens stagflatie (hoge inflatie + langzame groei) heeft goud historisch gezien beter gepresteerd dan zilver, omdat de monetaire vraag domineert; Tijdens een expansie met hoge inflatie kan zilver beter presteren dankzij de gecombineerde industriële en monetaire vraag.