Wrongful Death Damages Calculator

Een calculator voor onrechtmatige doodsschade schat de financiële compensatie die een gezin kan terugkrijgen als een dierbare overlijdt als gevolg van nalatigheid, roekeloosheid of opzettelijk wangedrag van een andere partij. Daden wegens onrechtmatige dood zijn civiele rechtszaken (los van eventuele strafrechtelijke vervolging) waarmee overlevende familieleden een geldelijke schadevergoeding voor hun verliezen kunnen verhalen. Deze gevallen komen voort uit medische wanpraktijken, auto-ongelukken, letsel op de werkplek, defecte producten, criminele handelingen en andere situaties waarin een levend persoon een geldige claim voor persoonlijk letsel zou hebben gehad. Elke staat heeft een statuut voor onrechtmatige dood waarin wordt bepaald wie de claim kan indienen, wie kan herstellen en welke soorten schadevergoeding beschikbaar zijn. In de meeste staten dient de persoonlijke vertegenwoordiger van de nalatenschap van de overledene de actie in namens de overlevende familieleden. In aanmerking komende begunstigden zijn doorgaans de langstlevende echtgenoot, minderjarige kinderen en soms ouders en broers en zussen. Sommige staten beperken de categorie van begunstigden nauwer (alleen de overlevende echtgenoot en kinderen), terwijl andere deze uitbreiden tot alle financiële afhankelijke personen. Schade door onrechtmatige dood wordt onderverdeeld in economische schade (kwantificeerbare financiële verliezen), niet-economische schade (subjectieve verliezen zoals verlies van gezelschap) en, in sommige staten, punitieve schadevergoeding (bedoeld om bijzonder flagrant gedrag te bestraffen). Met een begeleidende claim, een overlevingsactie genoemd, kan de nalatenschap de schade verhalen die de overledene tussen het moment van het letsel en het overlijden had kunnen claimen, inclusief pijn en lijden vóór het overlijden, medische kosten en gederfde lonen gedurende die periode. Zaken wegens onrechtmatige dood behoren tot de meest waardevolle civiele zaken in het Amerikaanse rechtssysteem, met gemiddelde schikkingen variërend van $ 500.000 tot enkele miljoenen dollars, afhankelijk van de leeftijd van de overledene, de verdiencapaciteit, de gezinssituatie en de omstandigheden van het overlijden. Gevallen waarbij jonge, goed verdienende kostwinners met meerdere gezinsleden betrokken zijn, leveren de hoogste economische schadeberekeningen op, terwijl gevallen waarbij oudere overledenen of mensen met een beperkte verdiencapaciteit betrokken zijn wellicht minder economische schade hebben, maar nog steeds aanzienlijke niet-economische verliezen met zich meebrengen.

Calkulon makes complex calculations simple — built for students and everyday problem-solvers.

1. 1Bereken de contante waarde van de gederfde toekomstige inkomsten, die doorgaans het grootste deel uitmaken van de schadevergoeding wegens onrechtmatig overlijden. Dit vereist het bepalen van het jaarinkomen van de overledene op het moment van overlijden, het projecteren van de winstgroei over de resterende levensverwachting (rekening houdend met promoties, loonsverhogingen en inflatie), het aftrekken van het bedrag dat de overledene voor persoonlijk gebruik zou hebben verbruikt (doorgaans 25-35%), en het verdisconteren van de toekomstige inkomstenstroom om de waarde te contant te maken met behulp van een passende disconteringsvoet. Economen gebruiken doorgaans de rente op Amerikaanse staatsobligaties of een marktrente voor de korting. Voor deze berekening zijn vaak deskundige getuigenissen van een forensisch econoom nodig.
2. 2Bepaal de waarde van verloren personeelsbeloningen, waaronder ziektekostenverzekeringen, pensioenbijdragen (401(k)-match, pensioenopbouw), levensverzekeringen en andere door de werkgever verstrekte voordelen. Deze voordelen kunnen 20-40% toevoegen aan het basisinkomen. Alleen al de huidige waarde van verloren pensioenuitkeringen kan substantieel zijn, vooral voor werknemers tussen de 40 en 50 jaar die aanzienlijke pensioensparen aan het opbouwen waren. Als de overledene de zorgverzekering van het gezin was, moeten ook de kosten voor het vervangen van die dekking (COBRA en vervolgens markt- of werkgeversdekking) via de verwachte levensduur van de langstlevende echtgenoot worden berekend.
3. 3Bereken de waarde van de verloren huishoudelijke diensten die de overledene heeft geleverd. Zelfs niet-werkende gezinsleden bieden aanzienlijke economische waarde via kinderopvang, huishouding, huisonderhoud, transport, maaltijdbereiding en andere huishoudelijke diensten. Deze diensten worden gewaardeerd tegen de marktvervangingskosten: het inhuren van een oppas ($40.000-$60.000/jaar), huishoudster ($10.000-$20.000/jaar) en verschillende aannemers en dienstverleners. De American Time Use Survey van het Bureau of Labor Statistics levert gegevens over de gemiddelde uren die aan huishoudelijke activiteiten worden besteed, uitgesplitst naar geslacht en leeftijd, die kunnen worden gebruikt om dit verlies te kwantificeren.
4. 4Beoordeel niet-economische schade, waaronder verlies van gezelschap (consortium), verlies van begeleiding en advies, verlies van ouderlijke zorg en verlies van samenleving en comfort. Deze schade is inherent subjectief en varieert enorm per rechtsgebied en jury. Sommige staten beperken niet-economische schade in gevallen van onrechtmatige dood, terwijl andere de jury onbeperkte discretie toestaan. Claims voor verlies van gezelschap worden doorgaans ingediend door de langstlevende echtgenoot, terwijl claims voor verlies van ouderlijk toezicht worden ingediend namens minderjarige kinderen. De toegekende waarde varieert van $50.000 tot $500.000 of meer per gezinslid, afhankelijk van het rechtsgebied en de omstandigheden.
5. 5Voeg daarbij de begrafenis-, begrafenis- of crematiekosten toe, die in vrijwel alle staten kunnen worden verhaald. De huidige gemiddelde begrafeniskosten variëren van $7.000-$15.000 voor een traditionele begrafenis met begrafenis tot $3.000-$7.000 voor crematie. De kosten voor monumenten, begraafplaatsen en permanente zorg kunnen enkele duizenden dollars opleveren. Deze kosten worden gedocumenteerd via bonnen en facturen van het uitvaartcentrum en de begraafplaats.
6. 6Neem eventuele overlevingsschade op als de overledene een periode tussen letsel en overlijden heeft overleefd. De overlevingsactie herstelt de schade die de overledene tijdens zijn leven had kunnen claimen, inclusief bewuste pijn en lijden vóór de dood (die aanzienlijk kan zijn in gevallen waarbij sprake is van langdurig lijden vóór de dood), medische kosten die vóór het overlijden zijn gemaakt en verloren loon tussen de datum van het letsel en het overlijden. Niet alle staten staan ​​claims voor overlevingsacties toe, en sommige staten beperken deze tot uitsluitend economische schade.
7. 7Pas eventuele toepasselijke schadelimieten, vergelijkende foutreducties of wettelijke beperkingen toe. Sommige staten hanteren een maximum voor niet-economische schade in gevallen van onrechtmatige dood (in veel staten bestaan ​​bijvoorbeeld plafonds voor gevallen van onrechtmatige dood door medische wanpraktijken). Vergelijkende schuld vermindert het totale herstel met het schuldpercentage van de overledene. Sommige staten hebben specifieke bepalingen over onrechtmatige doodsschade die verschillen van de algemene wetgeving inzake persoonlijk letsel. Bovendien kunnen claims tegen overheidsinstanties onderworpen zijn aan soevereine immuniteitslimieten of speciale procedures.

• !Geen rekening houden met het persoonlijke verbruik van de overledene: Bij het berekenen van verloren toekomstige inkomsten is een veel voorkomende fout het gebruik van het brutojaarinkomen zonder het bedrag af te trekken dat de overledene zou hebben verbruikt voor zijn eigen persoonlijke uitgaven. Rechtbanken en economen erkennen dat niet alle inkomsten van de overledene ten goede zouden zijn gekomen aan de overlevende familieleden. De aftrek voor persoonlijk verbruik varieert doorgaans van 25% (voor een overledene met een groot gezin) tot 35% (voor een overledene die alleen een echtgenoot onderhoudt). Als deze aftrek niet wordt toegepast, wordt het economische verlies overdreven en kan de geloofwaardigheid bij de jury afnemen.
• !Een ongepast kortingspercentage gebruiken: Het kortingspercentage dat wordt gebruikt om de contante waarde van toekomstige inkomsten te berekenen, heeft een dramatische invloed op het totale schadecijfer. Een te lage discontovoet overschat de schade, terwijl een te hoge discontovoet de schade onderschat. De juiste disconteringsvoet moet het reële rendement (na aftrek van inflatie) op een veilige belegging, doorgaans Amerikaanse staatsobligaties, weerspiegelen. Het gebruik van aandelenmarktrendementen als disconteringsvoet is over het algemeen ongepast omdat de toekomstige inkomstenstroom niet risicovrij is. De meeste forensische economen gebruiken reële discontopercentages van 1-3%.
• !De overlevingsactie over het hoofd zien: Veel families en zelfs sommige advocaten concentreren zich uitsluitend op de claim wegens onrechtmatige dood en zien de begeleidende overlevingsactie over het hoofd. De overlevingsactie herstelt de schade die de overledene heeft opgelopen tussen het letsel en de dood, inclusief bewuste pijn en lijden, angst voor een naderende dood, medische kosten en gederfde lonen. In gevallen waarin de overledene weken of maanden met pijn overleefde voordat hij stierf, kan de schade door de overlevingsactie aanzienlijk zijn en mag deze niet worden weggelaten uit de berekening van de totale schade.