DAST-10 Drug Screening Calculator

De Drug Abuse Screening Test (DAST-10) is een screeningsinstrument voor zelfrapportage met 10 items, ontwikkeld door Dr. Harvey Skinner in 1982 bij de Addiction Research Foundation in Toronto, Canada. Het werd afgeleid van de oorspronkelijke DAST met 28 items door de items met de hoogste item-totaalcorrelaties te selecteren, wat een kort maar psychometrisch robuust instrument opleverde voor het identificeren van personen met drugsgebruiksproblemen. De DAST-10 sluit alcohol specifiek uit (dat afzonderlijk wordt beoordeeld door instrumenten als de AUDIT) en richt zich op het gebruik van illegale drugs en het niet-medische gebruik van voorgeschreven medicijnen. Elk van de 10 items vereist een ja of nee antwoord dat betrekking heeft op de afgelopen 12 maanden. Eén item (vraag 3: 'Kunt u altijd stoppen met het gebruik van drugs wanneer u dat wilt?') wordt omgekeerd gescoord, wat betekent dat een 'nee'-antwoord 1 punt krijgt, terwijl een 'ja'-antwoord 0 punten krijgt. Alle andere items scoren 1 voor 'ja' en 0 voor 'nee'. De totaalscore varieert van 0 tot 10, waarbij hogere scores duiden op ernstigere drugsgerelateerde problemen. De DAST-10 is gevalideerd in diverse klinische populaties, waaronder patiënten in de eerste lijn, psychiatrische patiënten, patiënten op de afdeling spoedeisende hulp, zwangere vrouwen en strafrechtpopulaties. Het vertoont een goede interne consistentie (Cronbach-alfa van 0,86 tot 0,94 in alle onderzoeken), uitstekende sensitiviteit (89 tot 95 procent) en specificiteit (68 tot 88 procent) bij een grensscore van 1 of hoger voor elk drugsprobleem, en een sterke correlatie met uitgebreidere diagnostische beoordelingen. Het instrument wordt aanbevolen door de Substance Abuse and Mental Health Services Administration (SAMHSA) als onderdeel van het Screening, Brief Intervention, and Referral to Treatment (SBIRT)-protocol. Het wordt door talrijke klinische richtlijnen onderschreven als een geschikte aanvulling op de AUDIT voor uitgebreide screening op middelengebruik. Het duurt ongeveer 1 tot 2 minuten om de DAST-10 te voltooien en er is geen gespecialiseerde training voor nodig.

Calkulon makes complex calculations simple — built for students and everyday problem-solvers.

1. 1Bereid de screeningomgeving voor: Beheer de DAST-10 in een besloten, vertrouwelijke omgeving. Leg de patiënt uit dat in de vragenlijst wordt gevraagd naar drugsgebruik (exclusief alcohol) in de afgelopen twaalf maanden, dat alle antwoorden vertrouwelijk zijn binnen de grenzen van de klinische praktijk en de toepasselijke wetgeving, en dat eerlijke antwoorden zullen helpen bij het bepalen van de meest geschikte zorg. Verduidelijk dat 'drugsgebruik' ook illegale drugs omvat (marihuana, cocaïne, heroïne, methamfetamine, hallucinogenen, inhaleermiddelen) en het niet-medische gebruik van voorgeschreven medicijnen (opioïden, benzodiazepinen, stimulerende middelen, sedativa). Benadruk dat er in de vragenlijst niet wordt gevraagd naar alcohol of tabak.
2. 2Beheer de 10 ja/nee-vragen: Presenteer alle 10 vragen met ja of nee antwoordmogelijkheden. De vragen beoordelen: (1) niet-medisch drugsgebruik, (2) gebruik van meerdere middelen, (3) vermogen om te stoppen (omgekeerde score), (4) black-outs of flashbacks, (5) schuldgevoelens over drugsgebruik, (6) klachten van belangrijke anderen, (7) verwaarlozing door het gezin, (8) illegale activiteiten om aan drugs te komen, (9) ontwenningsverschijnselen en (10) medische problemen door drugsgebruik. De patiënt kan de vragenlijst zelf op papier of elektronisch invullen, of de arts kan de vragen hardop voorlezen. Zelftoediening levert over het algemeen eerlijkere antwoorden op vragen over het gebruik van gevoelige stoffen op.
3. 3Scoor elk item correct: Ken 1 punt toe voor elk 'ja'-antwoord op de items 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9 en 10. Voor item 3 ('Kunt u altijd stoppen met het gebruik van drugs wanneer u dat wilt?') kent u 1 punt toe voor een 'nee'-antwoord en 0 punten voor een 'ja'-antwoord. Deze omgekeerde score is de meest voorkomende bron van scorefouten. Controleer item 3 nogmaals voordat u het totaal berekent. Tel alle 10 items op voor de totale DAST-10-score, die varieert van 0 tot 10.
4. 4Classificeer het ernstniveau: Interpreteer de totaalscore met behulp van de standaardclassificatie op vier niveaus: 0 betekent dat er geen problemen zijn gemeld; 1 tot 2 duidt op een laag niveau van drugsgerelateerde problemen; 3 tot 5 duidt op een gemiddeld niveau; 6 t/m 8 duidt op een substantieel niveau; en 9 tot 10 duidt op een ernstig niveau. Elk niveau heeft een overeenkomstige aanbevolen actie. Merk op dat zelfs een score van 1 duidt op een zekere mate van bezorgdheid over drugsgebruik en verder klinisch onderzoek rechtvaardigt. De classificatiedrempels zijn gevalideerd aan de hand van DSM-diagnostische criteria voor stoornissen in middelengebruik.
5. 5Voer een vervolgbeoordeling uit op basis van de score: Geef bij een score van 1 tot 2 kort advies over de risico's van drugsgebruik en houd toezicht tijdens vervolgbezoeken. Voer voor scores van 3 tot 5 een meer gedetailleerde beoordeling uit van de patronen van drugsgebruik, inclusief het soort drugs, de frequentie, de toedieningsweg en de functionele impact, en overweeg een korte interventie. Voer bij scores van 6 tot 8 een intensieve beoordeling uit en overweeg verwijzing naar een poliklinische verslavingszorg. Voer voor scores van 9 tot 10 een intensieve beoordeling uit en verwijs door naar een gespecialiseerde verslavingsbehandeling, die afhankelijk van de klinische omstandigheden intramurale of residentiële behandeling kan omvatten.
6. 6Bepaal specifieke stoffen en gebruikspatronen: De DAST-10 identificeert niet welke specifieke medicijnen worden gebruikt. Voer na het scoren een stofspecifiek onderzoek uit om het type medicijn, de gebruiksfrequentie, de toedieningsweg en de gebruiksduur te bepalen. Deze informatie is essentieel voor de planning van de behandeling, omdat de interventieaanpak aanzienlijk verschilt op basis van het betrokken middel. Bij een stoornis in het gebruik van opioïden kan een medicatieondersteunde behandeling met buprenorfine, methadon of naltrexon nodig zijn. Stimulerende gebruiksstoornis vereist gedragsinterventies omdat er geen door de FDA goedgekeurde medicijnen bestaan. Benzodiazepinenafhankelijkheid vereist zorgvuldig gecontroleerde medische afbouw.
7. 7Documenteer en integreer met Comprehensive Care: Noteer de DAST-10-score in het medisch dossier, samen met andere screeningsresultaten op middelengebruik (zoals AUDIT voor alcohol). Integreer bevindingen met de algemene gezondheidsbeoordeling van de patiënt, waarbij comorbide medische aandoeningen, psychiatrische stoornissen en sociale determinanten van de gezondheid in aanmerking worden genomen. Voor patiënten met een dubbele diagnose (gelijktijdig middelengebruik en psychische stoornissen) moet de zorg tussen de verslavingszorg en de geestelijke gezondheidszorg worden gecoördineerd. Plan vervolgtoediening van DAST-10 met tussenpozen van 3 tot 6 maanden voor patiënten die 1 of hoger scoren om de voortgang te volgen en veranderingen in patronen van drugsgebruik te detecteren.

• !Vergeten om item 3 om te draaien: De meest voorkomende scorefout bij de DAST-10 is het niet omkeren van item 3 ('Kunt u altijd stoppen met het gebruik van drugs wanneer u dat wilt?'). Voor dit item duidt een 'nee'-antwoord op een probleem en krijgt 1 punt, terwijl een 'ja'-antwoord 0 punten krijgt. Dit is het tegenovergestelde van alle andere items. Als een patiënt met aanzienlijke drugsproblemen 'nee' antwoordt op deze vraag en de arts deze vraag als 0 beoordeelt (en deze behandelt zoals andere items), zal de totaalscore kunstmatig laag zijn met 1 punt, waardoor de ernstclassificatie mogelijk verschuift. Bij elektronische scoresystemen zou deze omgekeerde codering moeten zijn ingebouwd, maar handmatige scoring vereist zorgvuldige aandacht.
• !Alcohol meenemen in de beoordeling van het drugsgebruik: De DAST-10 is specifiek ontworpen om alcohol uit te sluiten van het toepassingsgebied ervan. In de instructies staat duidelijk: 'Drugsgebruik verwijst naar het gebruik van voorgeschreven of vrij verkrijgbare medicijnen in afwijking van de aanwijzingen en elk niet-medisch gebruik van medicijnen. De verschillende klassen drugs kunnen cannabis, oplosmiddelen, kalmerende middelen, barbituraten, cocaïne, stimulerende middelen, hallucinogenen of verdovende middelen omvatten. Houd er rekening mee dat de vragen geen betrekking hebben op alcoholische dranken.' Patiënten nemen vaak alcohol op in hun reacties, tenzij ze er expliciet aan worden herinnerd, wat leidt tot vals verhoogde scores. Herinner patiënten er altijd aan dat alcohol niet is inbegrepen en in plaats daarvan moet worden gerapporteerd op de AUDIT.
• !Voor diagnose uitsluitend vertrouwen op de DAST-10: De DAST-10 is een screeningsinstrument dat de waarschijnlijkheid en ernst van drugsgerelateerde problemen identificeert. Het biedt geen diagnose van een stoornis in het middelengebruik, identificeert niet welke specifieke middelen worden gebruikt en beoordeelt niet het volledige scala aan diagnostische criteria van de DSM-5. Na een positieve DAST-10-screening is een uitgebreide diagnostische beoordeling vereist, waarbij de specifieke identificatie van de stof, de frequentie en hoeveelheid van het gebruik, de toedieningsroute, de duur van het gebruik, functionele beperkingen in alle levensdomeinen, eerdere behandelingsgeschiedenis, gelijktijdig voorkomende medische en psychiatrische aandoeningen en de bereidheid tot verandering worden meegenomen.