Czym jest Pension Actuarial Value Calculator?
▾
Wartość aktuarialna programu emerytalnego o zdefiniowanych świadczeniach (DB) – zwana także aktuarialną wartością bieżącą (APV) lub prognozowanym zobowiązaniem z tytułu świadczeń (PBO) zgodnie z rachunkowością GAAP – to bieżący zryczałtowany ekwiwalent wszystkich przyszłych płatności emerytalnych, które program jest zobowiązany wypłacić obecnym i przyszłym emerytom i ich beneficjentom. Stanowi odpowiedź na pytanie: ile pieniędzy, gdyby odłożone dzisiaj i zainwestowane z zakładaną stopą zwrotu, wystarczyłoby dokładnie na wypłatę wszystkich obiecanych świadczeń emerytalnych w terminie ich wymagalności? Obliczanie wartości aktuarialnej wymaga połączenia technik aktuarialnych i finansowych: formuła świadczenia określa, ile otrzyma każdy uczestnik (zazwyczaj jest to funkcja przepracowanych lat i końcowego średniego wynagrodzenia), aktuarialna tabela trwania życia określa prawdopodobieństwo, że każdy uczestnik dożyje, aby otrzymać każdą przyszłą płatność, a stopa dyskontowa przelicza wszystkie przyszłe płatności na dzisiejsze dolary. Zobowiązania emerytalne należą do najbardziej złożonych zobowiązań finansowych na świecie, ponieważ zależą od wielu niepewnych przyszłych zmiennych: ile lat uczestnicy będą pracować, czy osiągną emeryturę, kiedy przejdą na emeryturę, jak długo będą żyć po przejściu na emeryturę, poziom przyszłych wynagrodzeń (w przypadku programów ze świadczeniami uzależnionymi od wynagrodzenia) oraz jakie stopy procentowe będą obowiązywać w przyszłości. Aktuariusze emerytalni muszą przyjmować założenia dotyczące wszystkich tych czynników, stosując wyrafinowane modele skalibrowane na podstawie rzeczywistych doświadczeń programu i mających zastosowanie wytycznych regulacyjnych. Wartość aktuarialna stanowi podstawę: ustalania wymaganych składek pracodawcy (finansowania), raportowania stanu finansowania programu w sprawozdaniach finansowych (GAAP zgodnie z ASC 715, ustawowe zgodnie z ERISA/IRS), negocjowania zmian w projekcie programu oraz oceny kondycji finansowej publicznych programów emerytalnych. Zrozumienie wycen aktuarialnych emerytur jest niezbędne dla specjalistów ds. finansów, analityków polityki publicznej, urzędników rządowych, przedstawicieli związków zawodowych i osób planujących własne zabezpieczenie emerytalne.
Calkulon makes complex calculations simple — built for students and everyday problem-solvers.
Wzór
▾
Obliczanie wartości aktuarialnej emerytury:
Krok 1: Określ wzór na świadczenia: zazwyczaj wyrażany jako staż pracy × współczynnik świadczenia (0,5–2,5%) × końcowe średnie wynagrodzenie (FAS), co daje roczne świadczenie emerytalne dla każdego uczestnika.
Krok 2: Dla każdego uczestnika programu zaprojektuj oczekiwane przyszłe świadczenia w oparciu o bieżący staż pracy i wynagrodzenie, zakładany przyszły wzrost wynagrodzeń oraz oczekiwany wiek emerytalny.
Krok 3: Od przewidywanej daty przejścia na emeryturę oblicz oczekiwany miesięczny strumień płatności, korzystając z tabeli śmiertelności – każdą przyszłą płatność mnożysz przez prawdopodobieństwo, że uczestnik dożyje, aby ją otrzymać.
Krok 4: Dyskontuj wszystkie przyszłe płatności ważone prawdopodobieństwem z powrotem do bieżącej daty wyceny, stosując wybraną stopę dyskontową.
Krok 5: Zsumuj zdyskontowane oczekiwane płatności we wszystkich przyszłych okresach, od przewidywanej daty przejścia na emeryturę każdego uczestnika do jego prawdopodobnego maksymalnego wieku.
Krok 6: Zsumuj APV poszczególnych uczestników wszystkich aktywnych pracowników, uczestników, którym nabyto uprawnienia i obecnych emerytów, aby otrzymać całkowite zobowiązanie z tytułu programu.
Krok 7: Porównaj całkowity APV z bieżącą wartością aktywów programu, aby określić współczynnik finansowania i niefinansowane zobowiązanie lub nadwyżkę, co wpływa na wymagane obliczenia składki.
Każdy krok opiera się na poprzednim, łącząc obliczenia składowe w kompleksowy wynik aktuarialny emerytury. Wzór oddaje matematyczne zależności regulujące zachowanie wartości aktuarialnej emerytury.Opis zmiennych
▾
| Symbol | Imię | Jednostka | Opis |
|---|---|---|---|
| APV | Aktualna wartość aktuarialna | dollars ($) | Ważona prawdopodobieństwem, zdyskontowana wartość bieżąca wszystkich przyszłych wypłat świadczeń emerytalnych – całkowite zobowiązanie programu. |
| B | Miesięczny świadczenie emerytalne | dollars ($/month) | Miesięczna kwota świadczenia należna emerytowi, zwykle obliczana jako staż pracy × końcowe średnie wynagrodzenie × mnożnik świadczenia. |
| i | Stopa rabatowa | percent (%/year) | Stopa stosowana do dyskontowania przyszłych płatności emerytalnych do wartości bieżącej; zazwyczaj opiera się na oczekiwanych zwrotach z aktywów programu (plany publiczne) lub rentowności wysokiej jakości obligacji korporacyjnych (GAAP/ERISA). |
| qx | Współczynnik śmiertelności | probability | Prawdopodobieństwo śmierci w zależności od wieku na podstawie aktuarialnych tablic trwania życia; wykorzystywane do obliczania prawdopodobieństwa przeżycia dla każdego przyszłego terminu płatności. |
| FS | Stan finansowany | dollars ($) | Aktywa planu według wartości rynkowej pomniejszonej o aktuarialną wartość bieżącą zobowiązań; dodatni = nadwyżka finansowana, ujemna = zobowiązanie niefinansowane. |
Jak Pension Actuarial Value Calculator
▾
- 1Określ wzór na świadczenia: zazwyczaj wyrażany jako staż pracy × współczynnik świadczenia (0,5–2,5%) × końcowe średnie wynagrodzenie (FAS), co daje roczne świadczenie emerytalne dla każdego uczestnika.
- 2Dla każdego uczestnika programu zaprognozuj oczekiwane przyszłe świadczenia w oparciu o bieżący staż pracy i wynagrodzenie, zakładany przyszły wzrost wynagrodzeń oraz oczekiwany wiek emerytalny.
- 3Od przewidywanej daty przejścia na emeryturę oblicz oczekiwany miesięczny strumień płatności, korzystając z tabeli śmiertelności – każdą przyszłą płatność mnoży się przez prawdopodobieństwo, że uczestnik dożyje, aby ją otrzymać.
- 4Dyskontuj wszystkie przyszłe płatności ważone prawdopodobieństwem z powrotem do bieżącej daty wyceny, stosując wybraną stopę dyskontową.
- 5Zsumuj zdyskontowane oczekiwane płatności we wszystkich przyszłych okresach od przewidywanej daty przejścia na emeryturę każdego uczestnika do jego prawdopodobnego maksymalnego wieku.
- 6Zsumuj APV poszczególnych uczestników wszystkich aktywnych pracowników, uczestników, którym nabyto uprawnienia i obecnych emerytów, aby otrzymać całkowite zobowiązanie z tytułu programu.
- 7Porównaj całkowity APV z bieżącą wartością aktywów programu, aby określić współczynnik finansowania i niefinansowane zobowiązanie lub nadwyżkę, co wpływa na wymagane obliczenia składki.
Rozwiązane przykłady
▾
Współczynnik renty wynoszący 13,24 odzwierciedla oczekiwaną długość życia wynoszącą około 22 lat, zdyskontowaną o 4%
Aktuarialna wartość bieżąca tej emerytury jest równa rocznej wysokości świadczenia (38 400 dolarów) pomnożonej przez współczynnik renty dożywotniej – wartość bieżąca 1 dolara rocznie wypłacanego przez całe życie w wieku 65 lat, kobieta, z 4% rabatem. Współczynnik około 13,24 (pochodzący z tabeli śmiertelności RP-2014 ze skalą poprawy) odzwierciedla kombinację 22-letniej oczekiwanej długości życia i dyskontowania 4%. Całkowite zobowiązanie wynoszące 508 416 USD to kwota, która zainwestowana na poziomie 4% dokładnie sfinansowałaby oczekiwaną dożywotnią emeryturę tego emeryta.
PBO reprezentuje wartość bieżącą pełnego przewidywanego świadczenia, zdyskontowaną wstecz o 20 lat przez okres zatrudnienia pracownika
Zakładając roczny wzrost wynagrodzenia o 2% do 120 000 dolarów na emeryturze i 35 lat całkowitego przepracowania, przewidywana roczna emerytura wynosi 1,5% × 120 000 dolarów × 35 = 63 000 dolarów rocznie (5250 dolarów miesięcznie). Wysokość APV renty w wieku 65 lat dla emeryta płci męskiej przy 4% stopie dyskontowej wynosi około 63 000 USD × 12,8 = 806 400 USD. Po odliczeniu 20 lat do 45 roku życia o 4%: 806 400 USD × (1/1,04) ^ 20 = 806 400 USD × 0,4564 = 368 000 USD. Jednakże do tej pory uzyskano jedynie 15/35 świadczenia – w ramach skumulowanego zobowiązania z tytułu świadczeń (ABO) ujmuje się 15/35 × ta wartość ≈ 157 700 USD, a w pełnym PBO ujmuje się pełne przyszłe świadczenie zdyskontowane.
ERISA wymaga finansowania przez 7-letni okres amortyzacji niefunduszowych zobowiązań w prywatnych planach emerytalnych
Plan ten jest finansowany w 80,8% – co jest typowe dla wielu korporacyjnych programów emerytalnych, zwłaszcza tych, które doświadczyły znacznego niedofinansowania w okresie niskich stóp procentowych w latach 2010–2021. Nierzeczywiste zobowiązanie o wartości 93 mln USD należy amortyzować przez 7 lat zgodnie z zasadami minimalnego finansowania ERISA, co wymaga około 13–15 mln USD rocznych spłat amortyzacji nierzeczywistych zobowiązań plus normalny koszt (bieżąca wartość świadczeń naliczonych w bieżącym roku) wynoszący około 5–7 mln USD. Sponsor programu musi również rozważyć strategię wpłat wykraczającą poza minimum, ponieważ stopy procentowe, zwrot z aktywów i naliczanie świadczeń będą w dalszym ciągu wpływać na status finansowania.
Spadek stopy dyskontowej o 1% zwiększa zobowiązania o ~14%, co oznacza wzrost o 49 mln USD, który znacznie pogorszyłby status finansowania
Niniejsza analiza wrażliwości pokazuje ogromny wpływ założenia stopy dyskontowej na wycenę emerytur. Spadek stopy dyskontowej o 1 punkt procentowy (z 5,5% do 4,5%) zwiększa zobowiązanie emerytalne o około 49 mln USD, co pogarsza status finansowania o tę samą kwotę przy braku jakichkolwiek zmian w aktywach programu. Właśnie dlatego zarówno rachunkowość emerytalna zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości, jak i finansowanie w ramach ERISA wymagają stosowania wysokiej jakości rentowności obligacji korporacyjnych jako stopy dyskontowej – rentowność ta bezpośrednio odzwierciedla bieżące rynkowe stopy procentowe, co powoduje, że zobowiązania emerytalne zmieniają się w zależności od środowiska stóp procentowych.
Zastosowania praktyczne
▾
Korporacyjna sprawozdawczość finansowa: sponsorzy planu obliczają corocznie PBO zgodnie z ASC 715 w celu ujawnienia w sprawozdaniach finansowych GAAP i ujmowania w bilansie, co stanowi ważny obszar zastosowań wartości aktuarialnej emerytury w kontekstach zawodowych i analitycznych, gdzie dokładne obliczenia wartości aktuarialnej emerytury bezpośrednio wspierają świadome podejmowanie decyzji, planowanie strategiczne i optymalizację wyników
Minimalne finansowanie ERISA: aktuariusze obliczają minimalne wymagane składki przy użyciu stawek segmentowych i zasad finansowania ERISA w celu określenia wymogów w zakresie rocznych składek pracodawcy, co stanowi ważny obszar zastosowań wartości aktuarialnej emerytury w kontekstach zawodowych i analitycznych, gdzie dokładne obliczenia wartości aktuarialnej emerytury bezpośrednio wspierają świadome podejmowanie decyzji, planowanie strategiczne i optymalizację wyników
Nadzór nad publicznym planem emerytalnym: powiernicy władz stanowych i lokalnych, ustawodawcy i podatnicy korzystają z wycen aktuarialnych w celu oceny stabilności planu emerytalnego i adekwatności składek, co stanowi ważny obszar zastosowań wartości aktuarialnej emerytury w kontekstach zawodowych i analitycznych, gdzie dokładne obliczenia wartości aktuarialnej emerytury bezpośrednio wspierają świadome podejmowanie decyzji, planowanie strategiczne i optymalizację wyników
Transfer ryzyka emerytalnego: przedsiębiorstwa rozważające zakup rent dożywotnich w celu przeniesienia zobowiązań emerytalnych na ubezpieczyciela wykorzystują obliczenia APV do oceny kosztów i ekonomiki transakcji ograniczających ryzyko, co stanowi ważny obszar zastosowań wartości aktuarialnej emerytury w kontekstach zawodowych i analitycznych, gdzie dokładne obliczenia wartości aktuarialnej emerytury bezpośrednio wspierają świadome podejmowanie decyzji, planowanie strategiczne i optymalizację wyników
Należyta staranność w zakresie fuzji i przejęć: nabywcy oceniają zobowiązania emerytalne spółki docelowej i status kapitałowy jako kluczowe zobowiązanie w wycenie transakcji i negocjacjach, co stanowi ważny obszar zastosowań wartości aktuarialnej emerytury w kontekstach zawodowych i analitycznych, gdzie dokładne obliczenia wartości aktuarialnej emerytury bezpośrednio wspierają świadome podejmowanie decyzji, planowanie strategiczne i optymalizację wyników
Przypadki szczególne
▾
{'case': 'Ryczałt a renta na emeryturze', 'description': 'Wiele planów emerytalnych oferuje uczestnikom wybór pomiędzy rentą dożywotnią a jednorazową wypłatą na emeryturze. Ryczałt obliczany jest jako wartość bieżąca renty przy zastosowaniu stawek segmentowych IRS (dla planów prywatnych). Gdy rentowność obligacji korporacyjnych jest wysoka, kwoty ryczałtowe są mniejsze (świadczenia są dyskontowane w większym stopniu), co czyni rentę stosunkowo atrakcyjniejszą. Gdy stawki są niskie, kwoty ryczałtowe są większe. Uczestnicy, którzy mają zły stan zdrowia lub mają inne potrzeby finansowe, mogą preferować płatność ryczałtową; osoby oczekujące długiego życia lub poszukujące ochrony na długowieczność zazwyczaj czerpią większe korzyści z renty.'}
{'case': 'Wielopracownicze plany emerytalne', 'description': „Wielopracownicze plany emerytalne (Taft-Hartley) obejmujące pracowników związkowych w branżach takich jak transport ciężarowy, budownictwo i handel detaliczny stoją przed wyjątkowymi wyzwaniami aktuarialnymi – wycofanie się pracodawcy może skutkować kosztownymi zobowiązaniami do odstąpienia od umowy, a plany z niewystarczającym finansowaniem mogą mieć status „krytyczny” lub „krytyczny i malejący” i wymagać obniżek świadczeń zgodnie z ustawą o reformie emerytur dla wielu pracodawców z 2014 r. Ustawa American Rescue Plan Act z 2021 r. zapewniła znaczne dotacje federalne na rzecz planów wielozakładowych mających poważne problemy.”}
{'case': 'Zamrożone programy emerytalne', 'description': 'Kiedy sponsor zamrozi program określonych świadczeń, nie naliczają się żadne nowe świadczenia (twarde zamrożenie) lub kontynuowany jest jedynie wzrost wynagrodzeń (miękkie zamrożenie). Wartość aktuarialna zamrożonego programu odzwierciedla jedynie zobowiązanie z tytułu świadczeń nabytych do daty zamrożenia, co upraszcza wycenę, ale zarządzanie aktywami staje się ważniejsze, gdy program wchodzi w tryb wygaśnięcia. Zamrożone plany są coraz bardziej powszechne, ponieważ pracodawcy przechodzą na plany określonych składek.'}
Czynniki renty emerytalnej według wieku, płci i stopy dyskontowej (tabela RP-2014, świadczenie miesięczne)
▾
| Wiek przejścia na emeryturę | Czynnik męski (4%) | Czynnik żeński (4%) | Czynnik męski (6%) | Czynnik żeński (6%) |
|---|---|---|---|---|
| 55 | 16.42 | 18.24 | 13.08 | 14.36 |
| 60 | 14.87 | 16.52 | 12.10 | 13.28 |
| 65 | 13.24 | 14.80 | 11.05 | 12.19 |
| 70 | 11.38 | 12.92 | 9.71 | 10.87 |
| 75 | 9.34 | 10.82 | 8.13 | 9.32 |
| 80 | 7.28 | 8.65 | 6.47 | 7.64 |
Często zadawane pytania
▾
Jaka jest różnica między przewidywanym zobowiązaniem do świadczeń (PBO) a skumulowanym zobowiązaniem do świadczeń (ABO)?
PBO i ABO to dwie różne miary zobowiązań programu emerytalnego o zdefiniowanych świadczeniach zgodnie z rachunkowością US GAAP (ASC 715). Skumulowane zobowiązanie z tytułu świadczeń (ABO) to bieżąca wartość przyszłych świadczeń nabytych do chwili obecnej w oparciu o bieżące wynagrodzenie — przy obliczaniu świadczeń uwzględnia się bieżący (a nie prognozowany przyszły) poziom wynagrodzenia. Prognozowane zobowiązanie z tytułu świadczeń (PBO) to bieżąca wartość przyszłych świadczeń nabytych dotychczas na podstawie przewidywanych przyszłych wynagrodzeń w momencie przejścia na emeryturę – uwzględnia założenia dotyczące przyszłych podwyżek wynagrodzeń. W przypadku planów obejmujących świadczenia powiązane ze średnim wynagrodzeniem końcowym lub średnim wynagrodzeniem zawodowym, PBO jest zawsze większe niż PBO, ponieważ przewidywane wynagrodzenia są wyższe od obecnych wynagrodzeń. GAAP wymaga, aby PBO było wykazywane w bilansie jako główna miara zobowiązań programu. PA służy jako miara określająca, kiedy w określonych okolicznościach należy ująć minimalne zobowiązanie i stanowi podstawę kalkulacji składki PBGC. Obowiązek nabytych świadczeń (VBO) to trzeci miernik – wyłącznie wartość bieżąca nabytych świadczeń – który jest ważny dla celów finansowania ERISA.
Jaką stopę dyskontową należy zastosować przy wycenie emerytur?
Odpowiednia stopa dyskontowa do wyceny emerytur zależy od ram regulacyjnych i księgowych. Zgodnie z amerykańskimi GAAP (ASC 715) programy emerytalne sektora prywatnego muszą stosować stopę opartą na wysokiej jakości rentowności obligacji korporacyjnych (o ratingu AA lub wyższym) o odpowiednim czasie trwania odpowiadającym przepływom środków pieniężnych z emerytury – w latach 2023–2024 stopa ta w przypadku typowych planów wynosiła około 4,5–5,5%. W ramach ERISA (minimalne finansowanie) plany prywatne również wykorzystują stopę obligacji korporacyjnych, ale IRS publikuje określone miesięczne stawki segmentowe, które mają zastosowanie oddzielnie do wypłat świadczeń krótkoterminowych, średnioterminowych i długoterminowych. W przypadku publicznych (rządowych) programów emerytalnych władze stanowe i lokalne zazwyczaj stosują oczekiwaną stopę zwrotu z aktywów jako stopę dyskontową (często 7,0–7,5%), a nie rentowność obligacji – taka praktyka jest korzystniejsza (niższy obowiązek), ale jest krytykowana przez ekonomistów jako zawyżająca wskaźnik kapitałowy poprzez zaniżanie zobowiązania. Rada ds. Standardów Rachunkowości Rządowej (GASB) zezwala planom publicznym na wykorzystanie oczekiwanego zwrotu z aktywów w przypadku części finansowanych, ale wymaga oprocentowania obligacji komunalnych w przypadku części niefinansowanych, co daje mieszaną stopę dyskontową.
Jaki jest wskaźnik dofinansowania i jak się go interpretuje?
Wskaźnik finansowania oblicza się jako stosunek aktywów programu do zobowiązań programu (APV), wyrażony jako procent. Wskaźnik finansowania na poziomie 100% oznacza, że program posiada dokładnie tyle aktywów, aby pokryć wszystkie przyrzeczone świadczenia, gdyby zostały wypłacone zgodnie z bieżącymi założeniami aktuarialnymi. Powyżej 100% oznacza nadwyżkę finansowania; poniżej 100% wskazuje na niedofinansowanie zobowiązania. W przypadku planów prywatnych w ramach ERISA wskaźnik finansowania poniżej 80% powoduje zastosowanie przepisów ograniczających świadczenia (brak płatności ryczałtowych, brak ulepszeń świadczeń) i wymogi dotyczące przyspieszonego finansowania. W przypadku planów publicznych współczynnik finansowania jest kluczowym wskaźnikiem obserwowanym przez agencje ratingowe i podatników – plany finansowane na poziomie poniżej 60–70% uważa się za znacznie zagrożone i może grozić im obniżenie ratingu kredytowego. Ważne zastrzeżenie: wskaźnik kapitału ma tyle znaczenie, ile zastosowane założenia — dwa plany z identycznymi obietnicami świadczeń mogą wykazywać bardzo różne wskaźniki kapitału w oparciu wyłącznie o zastosowane założenia dotyczące stopy dyskontowej.
Jaki jest normalny koszt wyceny aktuarialnej emerytury?
Koszt normalny (zwany także kosztem usługi zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości) to bieżąca wartość świadczeń emerytalnych uzyskanych przez aktywnych pracowników w bieżącym roku. Oznacza stopniowe zwiększanie zobowiązań programu w miarę kolejnego roku pracy pracownika. W przypadku planu ze współczynnikiem świadczenia w wysokości 1,5% normalny koszt aktywnego pracownika dodaje 1,5% × końcowe średnie wynagrodzenie za rok pracy do ostatecznego świadczenia, zdyskontowanego wstecz od przewidywanej daty przejścia na emeryturę do bieżącej daty wyceny. Całkowity wymagany wkład pracodawcy obejmuje normalne koszty (bieżące rozliczenia międzyokresowe finansowania) oraz amortyzację wszelkich niesfinansowanych zobowiązań lub nadwyżki z poprzednich lat. Normalny koszt zazwyczaj stanowi 5–15% pokrywanej listy płac, w zależności od projektu planu, wieku siły roboczej i hojności świadczeń. Zrozumienie normalnych kosztów jest niezbędne dla sponsorów programu przy ocenie, czy plan określonych świadczeń pozostaje przystępny cenowo w miarę zmiany charakterystyki siły roboczej.
Jak wcześniejsza emerytura wpływa na wartości aktuarialne emerytur?
Rezerwy na wcześniejsze emerytury znacząco zwiększają wartość aktuarialną emerytur, ponieważ zwiększają zarówno kwotę świadczenia (więcej lat ostatniego wynagrodzenia, ewentualnie z dodatkami do wcześniejszej emerytury), jak i okres wypłaty świadczeń (wypłaty rozpoczynają się wcześniej, obejmując większą liczbę lat emerytury). Program umożliwiający przejście na emeryturę w wieku 55 lat zamiast 65 lat może podwoić wartość aktuarialną świadczenia typowego uczestnika, ponieważ świadczenie jest wypłacane przez przewidywane 30 lat zamiast 20 lat. Aktuariusze muszą uwzględnić założenia dotyczące prawdopodobieństwa przejścia na wcześniejszą emeryturę (stopa przechodzenia na emeryturę według wieku) w oparciu o historyczne doświadczenia programu i przyszłe oczekiwania. Plany, które rozważają dodanie zachęt do wcześniejszego przechodzenia na emeryturę, muszą przed wdrożeniem obliczyć koszt aktuarialny zmiany – dodatkowy obowiązek może być znaczny. W ramach strategii zarządzania kosztami wiele publicznych programów emerytalnych stojących przed wyzwaniami związanymi z finansowaniem przeszło na niższy normalny wiek emerytalny (z 60 do 65 lat) i ograniczyło dotacje na wcześniejsze emerytury.
Czym jest Korporacja Gwarancji Świadczeń Emerytalnych (PBGC) i w jaki sposób chroni uczestników?
PBGC to agencja federalna utworzona przez ERISA w 1974 r. w celu ochrony uczestników programów emerytalnych o określonych świadczeniach sektora prywatnego, jeśli ich program zakończy się bez wystarczających aktywów, aby wypłacić obiecane świadczenia. PBGC ubezpiecza plany jednoosobowe (obejmujące większość uczestników prywatnych planów DB) i plany wielozakładowe (programy objęte układami zbiorowymi obejmujące wielu pracodawców w branży). Jeżeli plan emerytalny przedsiębiorstwa zostanie rozwiązany z powodu niedoboru środków – co zdarza się najczęściej, gdy sponsor programu ogłasza upadłość – PBGC przejmuje program i wypłaca świadczenia do maksymalnej ustawowej wysokości. W roku 2024 maksymalna kwota gwarancji PBGC dla 65-letniego emeryta pracującego dla jednego pracodawcy wynosi około 7108 dolarów miesięcznie (85 296 dolarów rocznie). Uczestnicy otrzymujący świadczenia powyżej tego poziomu mogą otrzymać świadczenie obniżone. Sytuacja finansowa PBGC była historycznie niepewna – przez wiele lat utrzymywała ona deficyt, który znacznie się poprawił w miarę poprawy statusu finansowania korporacyjnych programów emerytalnych i wzrostu składek PBGC.
Jak inflacja wpływa na zobowiązania i świadczenia emerytalne?
Inflacja wpływa na emerytury o zdefiniowanym świadczeniu na dwa różne sposoby. W okresie aktywnego zatrudnienia inflacja wynagrodzeń zwiększa przewidywane końcowe przeciętne wynagrodzenie stosowane w formule świadczenia, bezpośrednio zwiększając przewidywany obowiązek świadczeń (PBO). Założenie rocznego wzrostu wynagrodzeń na poziomie 2% w porównaniu z założeniem na poziomie 3% może zwiększyć PBO o 10–15% w przypadku planu obejmującego pracowników z długim stażem pracy. Na emeryturze większość amerykańskich emerytur sektora prywatnego wypłaca stałe świadczenia nominalne bez korekty kosztów utrzymania (COLA), co oznacza, że inflacja z czasem zmniejsza rzeczywistą siłę nabywczą dochodów emerytalnych – emerytura w wysokości 3000 dolarów miesięcznie w 2000 r. miała siłę nabywczą wynoszącą około 1800 dolarów miesięcznie w 2023 r., jeśli nie zastosowano COLA. Większość emerytur sektora publicznego obejmuje gwarantowane COLA (zwykle 2–3% rocznie) lub COLA indeksowane inflacją powiązane z CPI. Te postanowienia COLA znacznie zwiększają wartość aktuarialną emerytur publicznych w porównaniu z prywatnymi emeryturami o stałej płatności i stanowią główną przyczynę wyzwań w zakresie finansowania emerytur publicznych.
Częste błędy do unikania
▾
- !Stosowanie oczekiwanego zwrotu z aktywów jako stopy dyskontowej w raportach GAAP dotyczących planów prywatnych – GAAP wymaga wysokiej jakości rentowności obligacji korporacyjnych, a nie oczekiwanego zwrotu z aktywów.
- !Mylenie wskaźnika finansowania ze kondycją finansową planu — wskaźnik finansowania wynoszący 100% oparty na optymistycznej stopie dyskontowej wynoszącej 8% może być znacznie niedofinansowany, jeśli zostanie zastosowana bardziej konserwatywna stopa.
- !Ignorowanie poprawy umieralności przy wycenie długoterminowych zobowiązań emerytalnych – niestosowanie skal poprawy systematycznie zaniża obowiązek, ponieważ uczestnicy żyją dłużej niż przewidywano w tabelach historycznych.
- !Traktując wartość aktuarialną raczej jako dokładną liczbę niż przedział – wyceny emerytur są bardzo wrażliwe na założenia i obarczone dużą niepewnością szacunków, szczególnie w przypadku aktywnych świadczeń pracowniczych.
- !Brak regularnej aktualizacji założeń (tabel śmiertelności, skali wynagrodzeń, stawek emerytalnych) – stosowanie przestarzałych założeń, które nie odzwierciedlają już doświadczeń w zakresie planu lub pojawiających się trendów, prowadzi do coraz bardziej niedokładnych wycen.
Wskazówka Pro
Wartość aktuarialna emerytury jest bardzo wrażliwa na zastosowaną stopę dyskontową. Obniżenie stopy dyskontowej o 1% może w przypadku typowego planu zwiększyć zobowiązania emerytalne o 10–15%. Ze względu na wrażliwość na stopy procentowe status funduszy emerytalnych może gwałtownie się pogorszyć w przypadku spadku stóp procentowych.
Czy wiedziałeś?
Całkowite niefunduszowe zobowiązania emerytalne amerykańskich stanowych i lokalnych programów emerytalnych oszacowano według niektórych miar na 4–5 bilionów dolarów od 2023 r., co odpowiada prawie każdemu rządowi stanowemu pożyczającemu dodatkowy rok całego swojego budżetu. Oznacza to obietnice złożone pracownikom sektora publicznego, które nie są jeszcze w pełni finansowane.
Regional Guides
▾
🇺🇸 US▾
🇬🇧 UK▾
🇪🇺 EU▾
Źródła
- ›Towarzystwo Aktuariuszy: Tabele śmiertelności i zasoby dotyczące wyceny emerytur
- ›NAIC: Wytyczne dotyczące rezerw emerytalnych i rentowych towarzystw ubezpieczeniowych
- ›Instytut Informacji Ubezpieczeniowej: Ubezpieczenia emerytalne i plany określonych świadczeń
- ›AM Best: Metodologia rezerwy na życie i zdrowie
Read the full guide on how to use this calculator effectively
Czytaj więcej →Otrzymuj cotygodniowe porady matematyczne
Dołącz do subskrybentów 12 000+, którzy co tydzień otrzymują wskazówki dotyczące kalkulatora.