Social Security Break-Even Calculator

Kalkulator progu rentowności w przypadku wieku ubiegania się o świadczenia z Ubezpieczeń Społecznych porównuje skumulowane świadczenia otrzymywane w ciągu całego życia w różnym wieku ubiegania się o świadczenia w celu ustalenia wieku, w którym późniejsze roszczenie przewyższa wcześniejsze w łącznej sumie zebranych dolarów. Zasadniczy kompromis jest prosty: ubieganie się o wcześniejsze rozpoczęcie płatności w wieku 62 lat, ale przy trwale obniżonej miesięcznej kwocie, natomiast opóźnienie do 67 lub 70 lat oznacza rezygnację z lat czeków i otrzymanie większej płatności przez resztę życia. Próg rentowności to moment, w którym wyższe miesięczne płatności wynikające ze opóźnienia zrekompensują wszystkie płatności utracone w wyniku oczekiwania. W przypadku pracownika urodzonego w 1960 r. lub później, porównując wiek 62 do 70 lat, próg rentowności zazwyczaj mieści się w przedziale wiekowym 80–82 lata w wartościach nominalnych w dolarach. Analiza ta jest jedną z najważniejszych kalkulacji finansowych, jaką może wykonać emeryt, ponieważ świadczenia z Ubezpieczeń Społecznych to renty dożywotnie skorygowane o inflację, których nie można odtworzyć po porównywalnych kosztach na rynku prywatnym. Decyzja jest nieodwracalna po 12 miesiącach pobierania świadczenia, a różnica finansowa pomiędzy najlepszym i najgorszym wiekiem składania wniosków dla danej osoby może przekroczyć 100 000 dolarów w ciągu całego życia. Model progu rentowności został spopularyzowany przez planistów finansowych w latach 90. XX wieku i pozostaje najbardziej intuicyjnym sposobem sformułowania decyzji dotyczącej wniosku, chociaż od tego czasu opracowano bardziej wyrafinowane analizy obejmujące dyskontowanie wartości bieżącej, świadczenia rodzinne i interakcje podatkowe. Kto korzysta z tego kalkulatora? Pojedynczy emeryci decydujący o tym, kiedy złożyć wniosek, doradcy finansowi tworzący scenariusze dla klientów, pary oceniające skoordynowane strategie zgłaszania roszczeń oraz badacze polityki badający wzorce zachowań związanych z roszczeniami – wszyscy opierają się na analizie progu rentowności. Administracja Ubezpieczeń Społecznych sama udostępnia narzędzia internetowe, które w sposób dorozumiany wykorzystują logikę progu rentowności, a większość oprogramowania do planowania emerytalnego uwzględnia to porównanie jako podstawową funkcję. Obliczenie progu rentowności ma znaczenie, ponieważ większość Amerykanów składa wniosek o ubezpieczenie społeczne znacznie wcześniej niż w wieku optymalnym finansowo. Około 30 procent uprawnionych pracowników ubiega się o emeryturę w wieku 62 lat, czyli najwcześniej, a mniej niż 10 procent czeka do 70. roku życia. Badania przeprowadzone przez Krajowe Biuro Badań Ekonomicznych sugerują, że większość emerytów odniosłaby korzyści finansowe w przypadku opóźnienia, choć czynniki behawioralne, takie jak niechęć do strat, niepewność co do długowieczności i natychmiastowa atrakcyjność otrzymania czeku, skłaniają ludzi do wcześniejszego ubiegania się o emeryturę. Przejrzysta analiza progu rentowności pomaga wyeliminować te błędy za pomocą konkretnych liczb.

Calkulon makes complex calculations simple — built for students and everyday problem-solvers.

1. 1Określ kwotę podstawowego ubezpieczenia (PIA), czyli miesięczną kwotę świadczenia, jaką będziesz otrzymywać po osiągnięciu pełnego wieku emerytalnego (FRA). Można to znaleźć na wyciągu z ubezpieczenia społecznego na stronie ssa.gov lub korzystając z narzędzia do szacowania emerytury SSA. PIA to punkt odniesienia, na podstawie którego obliczane są wszystkie korekty wieku osób ubiegających się o odszkodowanie, dlatego musi być tak dokładny, jak to tylko możliwe, aby analiza progu rentowności była miarodajna.
2. 2Oblicz miesięczne świadczenie w każdym wieku ubiegania się o świadczenia, który chcesz porównać. Dla osób w wieku 62 lat i FRA wynoszących 67 obniżka wynosi około 30 procent, więc miesięczna kwota wynosi PIA razy 0,70. W przypadku osób w wieku 67 lat kwota ta stanowi pełny PIA. W przypadku osób w wieku 70 lat świadczenia z tytułu opóźnionej emerytury dodają 24 procent, więc kwota ta wynosi PIA razy 1,24. Możesz także obliczyć wiek pośredni, korzystając z publikowanych przez SSA formuł obniżek i kredytów miesięcznych.
3. 3Utwórz tabelę skumulowanych świadczeń, która śledzi łączną kwotę otrzymaną w każdym wieku w ramach każdego scenariusza ubiegania się o świadczenia. Rozpocznij każdy scenariusz od wieku uprawniającego do składania wniosków z zerową kumulacją świadczeń, a następnie dodaj 12-krotność miesięcznego świadczenia za każdy kolejny rok. Scenariusz wczesnego roszczenia będzie miał przewagę w postaci kilkuletnich płatności, podczas gdy scenariusz późnego roszczenia będzie wskazywał zero aż do późniejszego wieku składania wniosków, a następnie będzie rósł szybciej z roku na rok.
4. 4Zidentyfikuj punkt przecięcia, w którym skumulowana suma z późniejszego roszczenia przekracza skumulowaną sumę z wcześniejszego roszczenia. Jest to wiek progu rentowności. W standardowym porównaniu nominalnym w dolarach między 62. a 70. rokiem życia to skrzyżowanie zwykle występuje w wieku około 80–82 lat. W wieku od 62 do 67 lat próg rentowności wynosi zazwyczaj około 78–80 lat. Przedziały te zakładają standardowe harmonogramy obniżek i kredytów dla osoby z FRA wynoszącą 67.
5. 5Opcjonalnie uwzględnij stopę dyskontową, aby przeprowadzić analizę wartości bieżącej. Dolar otrzymany w wieku 62 lat jest wart więcej niż dolar otrzymany w wieku 70 lat ze względu na wartość pieniądza w czasie. Jeśli zdyskontujesz przyszłe świadczenia w wysokości 3 procent rocznie, próg rentowności przesuwa się później, zazwyczaj do wieku 83–85 lat lub więcej. To sprawia, że ​​argumenty za wczesnym zgłaszaniem roszczeń są nieco silniejsze z czysto inwestycyjnego punktu widzenia, chociaż ignoruje się wartość ubezpieczeniową wyższych płatności w całym okresie życia.
6. 6Uwzględnij konsekwencje świadczeń dla małżonków i pozostałych członków rodziny dla małżeństw. Jeżeli osoba posiadająca wyższe zarobki spóźni się do osiągnięcia 70. roku życia, świadczenie rodzinne zostanie zmaksymalizowane dla pozostałego przy życiu współmałżonka. To skutecznie rozszerza analizę progu rentowności poza życie jednego małżonka, ponieważ opóźnione świadczenie jest nadal wypłacane według wyższej stawki po śmierci jednego z małżonków. W przypadku wielu małżeństw samo uwzględnienie renty rodzinnej sprawia, że ​​opóźnienie wypłaty świadczenia dla osoby o wyższych dochodach jest korzystniejsze finansowo, nawet jeśli próg rentowności w przypadku osób samotnych wydaje się marginalny.
7. 7Przejrzyj wyniki w kontekście swojego zdrowia osobistego, historii długowieczności rodziny, innych źródeł dochodów i sytuacji podatkowej. Obliczenie progu rentowności zapewnia matematyczną odpowiedź, ale właściwa decyzja uwzględnia także czynniki subiektywne. Pracownik z poważnym stanem zdrowia i nieposiadający osób na utrzymaniu może zasadnie złożyć wniosek wcześniej, nawet jeśli analiza progu rentowności przemawia za opóźnieniem, natomiast zdrowy pracownik mający współmałżonka, który będzie korzystał z renty rodzinnej, może mieć uzasadnione powody, aby poczekać.

• !Najczęstszym błędem w analizie progu rentowności jest całkowite ignorowanie wartości pieniądza w czasie. Proste porównanie wartości nominalnej dolara traktuje dolara otrzymanego w wieku 62 lat identycznie z dolarem otrzymanym w wieku 85 lat, co jest ekonomicznie niepoprawne. Jeśli osoba składająca wniosek wcześniej zainwestuje świadczenia otrzymane w okresie karencji, środki te z czasem będą rosły. Właściwa analiza powinna albo dyskontować przyszłe korzyści do wartości bieżącej, albo modelować inwestycję wczesnych korzyści, aby zobaczyć, jak wartość portfela wypada w porównaniu z dodatkowymi korzyściami wynikającymi z opóźnienia. Bez tej korekty analiza progu rentowności systematycznie wyolbrzymia korzyści wynikające z opóźnienia, ponieważ ignoruje koszt alternatywny rezygnacji z wcześniejszych płatności.
• !Wiele osób przeprowadza analizę progu rentowności na podstawie pojedynczego życia, nie biorąc pod uwagę świadczeń dla współmałżonka i pozostałych członków rodziny. W przypadku małżeństw decyzja o złożeniu wniosku przez osobę lepiej zarabiającą wpływa nie tylko na ich własne świadczenie, ale także na świadczenie dla osób pozostałych przy życiu, które otrzyma mniej zarabiający małżonek po śmierci osoby zarabiającej lepiej. Ponieważ kobiety żyją średnio dłużej niż mężczyźni i częściej pozostają przy życiu współmałżonkiem, świadczenie rodzinne często stanowi najcenniejszy element decyzji o złożeniu wniosku. Próg rentowności w przypadku pojedynczego życia, który wykazuje marginalną przewagę w przypadku wcześniejszego ubiegania się o świadczenia, może zostać całkowicie odwrócony, jeśli uwzględni się świadczenia dla osób pozostałych przy życiu, szczególnie jeśli małżonek o niższych dochodach jest młodszy.
• !Innym częstym błędem jest traktowanie progu rentowności jako przewidywania, kiedy umrzesz, a nie jako ramy decyzyjnej. Wiek progu rentowności nie jest szacunkową śmiertelnością; jest to próg, powyżej którego opóźnienie było lepszym wyborem finansowym. Ponieważ nikt nie zna dokładnej daty ich śmierci, decyzję należy podjąć pod kątem prawdopodobieństwa. Według tabel aktuarialnych Ubezpieczenia Społecznego 62-letni mężczyzna ma około 55% szans na dożycie 80. roku życia, a 62-letnia kobieta ma około 65% szans. Kiedy prawdopodobieństwo przekroczenia progu rentowności jest większe niż parzyste, a ryzyko popełnienia błędu jest stosunkowo niewielkie, opóźnienie jest często preferowanym wyborem statystycznym.