TANF Benefit Calculator

Kalkulator świadczeń pieniężnych TANF (tymczasowa pomoc dla potrzebujących rodzin) szacuje miesięczne wypłaty pomocy pieniężnej dla rodzin z dziećmi o niskich dochodach. TANF zastąpił poprzedni program pomocy dla rodzin z dziećmi na utrzymaniu (AFDC) ustawą o odpowiedzialności osobistej i godzeniu możliwości pracy z 1996 r., zasadniczo zmieniając kształt amerykańskiej opieki społecznej poprzez wprowadzenie ograniczeń czasowych, wymagań dotyczących pracy i finansowania w postaci dotacji blokowych. W przeciwieństwie do SNAP czy Medicaid, które mają ustandaryzowane formuły federalne, TANF zapewnia stanom niezwykłą elastyczność w ustalaniu poziomów świadczeń, zasad kwalifikowalności, terminów, wymagań dotyczących pracy i wykorzystania funduszy z dotacji blokowych. Najbardziej uderzającą cechą TANF jest dramatyczne zróżnicowanie poziomów świadczeń w poszczególnych stanach. W 2024 r. maksymalne miesięczne świadczenie pieniężne dla 3-osobowej rodziny będzie wynosić od około 170 dolarów w stanie Mississippi do ponad 1066 dolarów w New Hampshire. Ten stosunek 6 do 1 odzwierciedla zasadniczo odmienną filozofię państwa dotyczącą roli pomocy pieniężnej, różnych kosztów utrzymania i różnych środowisk politycznych. Większość stanów nie zwiększyła znacząco poziomu świadczeń od połowy lat 90. XX w., co oznacza, że ​​w wielu stanach realne (skorygowane o inflację) świadczenia spadły o 30–50 procent lub więcej. Kto korzysta z tego kalkulatora? Rodziny znajdujące się w kryzysie, które chcą zrozumieć dostępną pomoc pieniężną, pracownicy socjalni pomagający klientom w przejściu przez programy od opieki społecznej do pracy, adwokaci zajmujący się pomocą prawną kwestionujący odmowę świadczeń lub sankcje, badacze polityki analizujący adekwatność państwowych sieci bezpieczeństwa oraz legislatorzy stanowi oceniający proponowane zmiany w swoich programach TANF – wszyscy opierają się na obliczeniach świadczeń. Kalkulator jest szczególnie ważny, ponieważ złożoność TANF i różnice w poszczególnych stanach sprawiają, że oszacowanie korzyści bez pomocy wnioskodawców jest prawie niemożliwe. Zrozumienie kalkulacji świadczeń TANF ma znaczenie, ponieważ pomoc pieniężna jest często ostatnią deską ratunku dla rodzin żyjących w skrajnym ubóstwie. W przeciwieństwie do SNAP (w którym można kupić tylko żywność) lub bonów mieszkaniowych (za które można zapłacić tylko czynsz), gotówkę TANF można wykorzystać na wszelkie niezbędne potrzeby: czynsz, media, transport, odzież, przybory szkolne lub inne wydatki. Jednakże udział w programie TANF gwałtownie spadł z 68 rodzin na 100 żyjących w ubóstwie w 1996 r. do około 21 na 100 w 2024 r., co oznacza, że ​​większość biednych rodzin z dziećmi nie otrzymuje TANF. Wiele rodzin odstraszają skomplikowane procedury aplikacyjne, rygorystyczne wymagania dotyczące pracy, ograniczenia czasowe i niskie kwoty świadczeń.

Calkulon makes complex calculations simple — built for students and everyday problem-solvers.

1. 1Określ podstawowe uprawnienia. W rodzinie musi znajdować się na utrzymaniu dziecko w wieku poniżej 18 lat (lub poniżej 19 lat, jeśli studiuje się w trybie stacjonarnym) lub kobieta w ciąży. Rodzina musi być mieszkańcem stanu, w którym składa wniosek, i musi być obywatelami lub kwalifikującymi się imigrantami. Większość stanów wymaga od wnioskodawców ubiegania się o inne świadczenia (takie jak egzekucja alimentów i ubezpieczenie na wypadek bezrobocia) przed lub jednocześnie z TANF. W niektórych stanach obowiązują dodatkowe wymagania, takie jak testowanie narkotyków, weryfikacja obecności dzieci w szkole lub przestrzeganie szczepień.
2. 2Oblicz dochód brutto gospodarstwa domowego ze wszystkich źródeł, w tym wynagrodzeń, samozatrudnienia, alimentów na dzieci, ubezpieczenia społecznego i innych regularnych dochodów. Każdy stan ma swój własny próg kwalifikowalności dochodu, który często jest ustalany znacznie poniżej federalnego poziomu ubóstwa. W wielu stanach 3-osobowa rodzina o dochodach brutto przekraczających 600–800 dolarów miesięcznie może nie kwalifikować się do TANF, nawet jeśli jest to kwota znacznie poniżej granicy ubóstwa. Niektóre stany stosują standardy procentu potrzeb, porównując dochód ze standardem potrzeb określonym przez stan, który mógł nie być aktualizowany od dziesięcioleci.
3. 3Zastosuj pominięcie dochodu uzyskanego przez państwo, aby zmniejszyć dochód policzalny. Większość stanów zezwala na wyłączenie pewnej części zarobków z obliczania świadczeń, aby zachęcić do pracy. Typowe struktury lekceważenia obejmują zryczałtowane początkowe lekceważenie (np. 200 dolarów), procent pozostałych zarobków (np. 50 procent), a w niektórych stanach ograniczone czasowo wzmożone lekceważenie w pierwszych miesiącach zatrudnienia. Kalkulacja lekceważenia jest całkowicie zależna od stanu i stanowi jeden z najbardziej zmiennych aspektów polityki TANF.
4. 4Od maksymalnej dotacji państwa na wielkość rodziny odejmij dochód policzalny. Maksymalna wysokość stypendium to kwota, jaką otrzymuje rodzina, jeżeli jej dochód policzalny wynosi zero. Kwota ta różni się znacznie w zależności od stanu i w większości stanów nie nadąża za inflacją. Trzyosobowa rodzina bez dochodów otrzymuje 170 dolarów miesięcznie w Mississippi, ale ponad 1066 dolarów w New Hampshire. Dochód policzalny (po pominięciu) jest odejmowany od maksymalnej kwoty dotacji i w rezultacie otrzymuje się miesięczne świadczenie pieniężne TANF. Jeżeli dochód policzalny przekracza maksymalną kwotę dotacji, świadczenie wynosi zero, a rodzina również może utracić uprawnienia.
5. 5Sprawdź zgodność z wymaganiami pracy. Prawo federalne wymaga, aby odbiorcy TANF uczestniczyli w działaniach związanych z pracą (zatrudnienie, poszukiwanie pracy, kształcenie, szkolenie lub prace społeczne) w ciągu 24 miesięcy od otrzymania pomocy. Samotni rodzice muszą uczestniczyć w zajęciach przez co najmniej 30 godzin tygodniowo; rodziny niepełne muszą uczestniczyć przez 35 godzin. Stany mogą zwolnić określone osoby, w tym rodziców z bardzo małymi dziećmi (w większości stanów poniżej 1 roku życia), osoby z udokumentowaną niepełnosprawnością i ofiary przemocy domowej. Nieprzestrzeganie wymagań pracy może skutkować sankcjami, które zmniejszają lub eliminują świadczenia TANF.
6. 6Śledź miesiące w stosunku do limitu dożywotniego. Prawo federalne nakłada 60-miesięczny (5-letni) dożywotni limit na pomoc pieniężną TANF finansowaną z federalnej dotacji blokowej. Stany mogą ustalać krótsze limity (niektóre mają limity 24 lub 36 miesięcy) i mogą wykorzystywać fundusze stanowe w celu kontynuowania świadczeń przekraczających limit federalny dla niektórych rodzin. Państwa mogą również zwolnić z terminu do 20 procent liczby spraw ze względu na trudności. Termin stanowi jedną z najbardziej zasadniczych różnic między TANF a jego poprzedniczką AFDC, która nie miała żadnego ograniczenia czasowego.
7. 7Rozważ dodatkowe zasady i korzyści specyficzne dla stanu. Niektóre stany zapewniają rodzinom opuszczającym TANF w celu podjęcia pracy świadczenia przejściowe, takie jak kontynuacja Medicaid, dotacje na opiekę nad dziećmi i pomoc w transporcie. Niektóre stany oferują płatności zastępcze (ryczałtowe płatności mające pomóc rodzinom uniknąć ciągłego zapisywania się do TANF w przypadku krótkotrwałych kryzysów). Inne nakładają ograniczenia rodzinne, które odmawiają dodatkowych świadczeń dzieciom urodzonym w czasie, gdy rodzina otrzymuje TANF. Te polityki specyficzne dla stanu mogą znacząco wpłynąć na faktyczne wsparcie dostępne dla rodzin.

• !Najbardziej rozpowszechnionym błędnym przekonaniem na temat TANF jest to, że zapewnia on niezawodną siatkę bezpieczeństwa dla wszystkich biednych rodzin z dziećmi. W rzeczywistości TANF obsługuje niewielką i malejącą część kwalifikujących się rodzin. Stosunek rodzin otrzymujących TANF do rodzin żyjących w ubóstwie spadł z 68 na 100 w 1996 r. do około 21 na 100 w 2024 r. Wiele stanów wykorzystuje dotacje blokowe TANF na cele inne niż pomoc pieniężna, takie jak opieka nad dziećmi, przedszkola, a nawet uzupełnianie luk w budżecie państwa. Rodziny, które uważają, że w ostateczności mogą skorzystać z pomocy społecznej, mogą odkryć, że proces składania wniosków jest uciążliwy, świadczenia skromne, a terminy pozostawiają niewiele miejsca na dłuższe korzystanie z pomocy.
• !Wiele osób zakłada, że ​​świadczenia TANF dotrzymują kroku inflacji lub przynajmniej kosztom życia. W rzeczywistości maksymalne świadczenia TANF spadły w ujęciu realnym w prawie każdym stanie od 1996 r. Niektóre stany nie zwiększyły poziomu świadczeń od 20, a nawet 30 lat. Na przykład świadczenie, które w 1997 r. wynosiło 400 dolarów miesięcznie, musiałoby wynosić około 770 dolarów w 2024 r., aby mieć tę samą siłę nabywczą, ale wiele stanów nadal płaci kwotę zbliżoną do pierwotnej. Ta erozja oznacza, że ​​TANF zapewnia obecnie znacznie mniejsze bezpieczeństwo ekonomiczne niż w momencie tworzenia programu, mimo że koszty mieszkań, żywności i innych artykułów pierwszej potrzeby dramatycznie wzrosły.
• !Częstym błędem w aplikacji jest niezrozumienie, w jaki sposób dochód uzyskany pomija pracę, i w związku z tym nieprawidłowe raportowanie zarobków. Niektóre rodziny całkowicie unikają zgłaszania zarobków z obawy przed utratą świadczeń, co stanowi oszustwo i może skutkować zwrotem świadczeń, dyskwalifikacją, a nawet karami karnymi. W rzeczywistości w większości stanów brak uwzględnienia dochodów pozwala rodzinom zachować znaczną część swoich zarobków bez utraty pełnego świadczenia TANF. Zrozumienie formuły lekceważenia pozwala rodzinom przekonać się, że praca często skutkuje wyższym całkowitym dochodem (zarobki plus zmniejszony TANF) niż brak pracy, co jest zamierzonym efektem motywacyjnym.