AUDIT Alcohol Screening Calculator

Test identyfikacji zaburzeń związanych z używaniem alkoholu (AUDIT) to 10-punktowy kwestionariusz przesiewowy opracowany przez Światową Organizację Zdrowia w 1982 r. i opublikowany w obecnej formie w 1989 r. przez Saunders, Aasland, Babor, de la Fuente i Grant. Został specjalnie zaprojektowany do identyfikacji osób, których spożycie alkoholu stało się ryzykowne lub szkodliwe, lub które mogą być uzależnione od alkoholu. W przeciwieństwie do starszych narzędzi przesiewowych, takich jak kwestionariusz CAGE, które wykrywają przede wszystkim ciężkie uzależnienie od alkoholu, AUDIT został celowo opracowany w celu zidentyfikowania pełnego spektrum problematycznego picia, w tym ryzykownych wzorców konsumpcji, które nie doprowadziły jeszcze do uzależnienia. AUDIT został opracowany w ramach międzynarodowego projektu współpracy obejmującego sześć krajów (Australię, Bułgarię, Kenia, Meksyk, Norwegię i Stany Zjednoczone), co czyni go jednym z najbardziej zatwierdzonych międzykulturowo narzędzi do badań przesiewowych w medycynie klinicznej. Dziesięć pytań obejmuje trzy domeny pojęciowe: ryzykowne używanie alkoholu (pytania od 1 do 3 mierzące wielkość spożycia, częstotliwość i epizody intensywnego picia), objawy uzależnienia (pytania od 4 do 6 mierzące zaburzenia kontroli, zwiększoną wyrazistość i poranne picie) oraz szkodliwe używanie alkoholu (pytania od 7 do 10 mierzące poczucie winy, omdlenia, urazy spowodowane alkoholem i inne wyrażające obawy związane z piciem). Każde pytanie jest oceniane w skali od 0 do 4, co daje łączny zakres punktów od 0 do 40. Wynik 8 lub wyższy jest najczęściej stosowaną wartością odcięcia w celu identyfikacji ryzykownego lub szkodliwego picia, chociaż niektóre wytyczne zalecają niższą wartość odcięcia wynoszącą 7 dla mężczyzn i 5 dla kobiet w celu poprawy wrażliwości. W oryginalnych badaniach walidacyjnych test AUDIT wykazał doskonałe właściwości psychometryczne z czułością na poziomie 92 procent i swoistością na poziomie 94 procent w przypadku picia ryzykownego przy standardowej wartości odcięcia wynoszącej 8. Test AUDIT jest zalecany przez WHO, Narodowy Instytut ds. Nadużywania Alkoholu i Alkoholizmu (NIAAA), Grupę Zadaniową ds. Usług Prewencyjnych Stanów Zjednoczonych oraz liczne krajowe wytyczne kliniczne jako preferowane narzędzie przesiewowe pod kątem spożywania alkoholu w podstawowej opiece zdrowotnej, oddziałach ratunkowych i innych placówkach klinicznych. Podanie zajmuje około 2 do 5 minut i można je podawać samodzielnie lub przez lekarza.

Calkulon makes complex calculations simple — built for students and everyday problem-solvers.

1. 1Wybierz odpowiednią metodę podawania: AUDIT można przeprowadzić za pomocą kwestionariusza samoopisowego, ustrukturyzowanego wywiadu klinicznego lub w formacie komputerowym. Samodzielne podanie leku zwykle daje nieco wyższe (bardziej uczciwe) wyniki, ponieważ pacjenci zgłaszają się dokładniej, gdy nie mają bezpośredniego kontaktu z lekarzem. Przeprowadzenie wywiadu umożliwia lekarzowi wyjaśnienie odpowiedzi i obserwację sygnałów niewerbalnych. Wybierz opcję samodzielnego podawania w celu rutynowych badań przesiewowych w poczekalniach i przeprowadzania rozmów kwalifikacyjnych, jeśli występują upośledzenia funkcji poznawczych, niski poziom umiejętności czytania i pisania lub kliniczne podejrzenie zaniżania zgłoszeń. AUDIT jest dostępny w ponad 40 językach z potwierdzonymi tłumaczeniami.
2. 2Zarządzaj pytaniami dotyczącymi konsumpcji (pytania 1-3, AUDIT-C): Pierwsze trzy pytania oceniają wzorce picia. Pytanie 1 dotyczy tego, jak często dana osoba pije napój zawierający alkohol (nigdy, co miesiąc lub rzadziej, 2–4 razy w miesiącu, 2–3 razy w tygodniu lub 4 lub więcej razy w tygodniu). Pytanie 2 dotyczy liczby standardowych drinków w typowym dniu picia (1-2, 3-4, 5-6, 7-9 lub 10 lub więcej). Pytanie 3 dotyczy tego, jak często piją 6 lub więcej drinków przy jednej okazji (nigdy, rzadziej niż co miesiąc, co miesiąc, co tydzień, codziennie lub prawie codziennie). Tylko te trzy pytania tworzą AUDIT-C, zatwierdzone krótkie narzędzie przesiewowe z zalecanym punktem odcięcia wynoszącym 4 dla mężczyzn i 3 dla kobiet.
3. 3Zarządzanie pytaniami dotyczącymi uzależnienia (pytania 4-6): Pytania od 4 do 6 oceniają objawy uzależnienia od alkoholu. Pytanie 4 dotyczy tego, jak często w ciągu ostatniego roku dana osoba stwierdzała, że ​​nie może przestać pić, jeśli już zaczęła. Pytanie 5 dotyczy tego, jak często z powodu picia nie zrobili tego, czego normalnie oczekiwano. Pytanie 6 dotyczy tego, jak często potrzebowali pierwszego drinka rano, aby nabrać sił po sesji intensywnego picia. Pytania te są oceniane według częstotliwości: nigdy (0), rzadziej niż co miesiąc (1), co miesiąc (2), co tydzień (3) lub codziennie lub prawie codziennie (4). Potwierdzenie tych pozycji, zwłaszcza pytania 6 (poranne picie), silnie sugeruje uzależnienie od alkoholu.
4. 4Zadaj pytania o krzywdę (pytania 7-10): Pytania od 7 do 10 oceniają szkodliwe konsekwencje spożywania alkoholu. Pytanie 7 dotyczy tego, jak często dana osoba odczuwała poczucie winy lub wyrzuty sumienia po wypiciu alkoholu. Pytanie 8 dotyczy tego, jak często z powodu picia nie pamiętali, co wydarzyło się poprzedniej nocy. Używają tej samej 5-punktowej skali częstotliwości. W pytaniach 9 i 10 zastosowano 3-punktową skalę: nie (0), tak, ale nie w ciągu ostatniego roku (2) lub tak w ciągu ostatniego roku (4). Pytanie 9 dotyczy tego, czy dana osoba lub ktoś inny odniósł obrażenia w wyniku spożycia alkoholu. Pytanie 10 dotyczy tego, czy krewny, przyjaciel, lekarz lub pracownik służby zdrowia wyraził obawy dotyczące ich picia.
5. 5Oblicz wynik całkowity i wyniki cząstkowe domeny: Zsumuj wszystkie dziesięć elementów, aby uzyskać całkowity wynik AUDIT (zakres od 0 do 40). Oblicz także wyniki cząstkowe trzech dziedzin: Konsumpcja (Q1-Q3, zakres 0-12), Uzależnienie (Q4-Q6, zakres 0-12) i Szkoda (Q7-Q10, zakres 0-16). Wyniki cząstkowe domeny pomagają scharakteryzować naturę problemu picia. Pacjent z wysokim wskaźnikiem spożycia, ale niskim wskaźnikiem uzależnienia i szkody, ma inny profil kliniczny niż pacjent z umiarkowanym spożyciem, ale wysokim wynikiem uzależnienia. To rozróżnienie kieruje wyborem interwencji.
6. 6Sklasyfikuj strefę ryzyka i wybierz interwencję: WHO zaleca czterostrefową klasyfikację ryzyka: Strefa I (ocena 0–7) wskazuje na spożycie niskiego ryzyka i gwarantuje edukację alkoholową; Strefa II (ocena 8-15) wskazuje na picie ryzykowne i wymaga krótkiej porady lub krótkiego doradztwa; Strefa III (wyniki 16-19) wskazuje na szkodliwe picie i wymaga krótkiej porady oraz ciągłego monitorowania; Strefa IV (ocena 20-40) wskazuje na możliwe uzależnienie od alkoholu i uzasadnia skierowanie na diagnostykę i leczenie specjalistyczne. Te wartości graniczne można dostosować w oparciu o ocenę kliniczną, charakterystykę pacjenta i lokalne wytyczne.
7. 7Wdrożyć odpowiednią krótką interwencję: W przypadku pacjentów, którzy uzyskali wyniki w Strefie II i III, przeprowadź krótką interwencję, korzystając z modelu FRAMES: przekaż opinię na temat wyników badań przesiewowych oraz porównania spożycia alkoholu przez pacjenta z zalecanymi limitami; podkreślać osobistą odpowiedzialność pacjenta za zmiany; udzielać jasnych porad dotyczących ograniczenia picia do poziomu mieszczącego się w wytycznych niskiego ryzyka; zaoferować Menu strategii ograniczania konsumpcji; wyrażaj empatię i unikaj konfrontacji; oraz wspierać poczucie własnej skuteczności pacjenta poprzez wzmacnianie jego zdolności do zmiany. Metaanalizy wykazały, że krótkie interwencje trwające od 5 do 15 minut zmniejszają tygodniowe spożycie alkoholu o 13 do 34 procent. Zaplanuj kontrolne badania przesiewowe za 3–6 miesięcy.

• !Niezdefiniowanie standardowego napoju dla pacjenta: najczęstszym źródłem błędów w administrowaniu AUDIT jest niezrozumienie przez pacjenta, czym jest standardowy napój. W Stanach Zjednoczonych standardowy napój zawiera około 14 gramów (0,6 uncji) czystego alkoholu, co odpowiada w przybliżeniu 12 uncjom zwykłego piwa o zawartości alkoholu 5%, 5 uncji wina o zawartości alkoholu 12% lub 1,5 uncji destylowanego alkoholu o zawartości alkoholu 40%. Jednak piwa rzemieślnicze często zawierają od 7 do 12 procent alkoholu, wina nalewane w restauracjach często przekraczają 5 uncji, a napoje mieszane mogą zawierać 2 lub więcej standardowych drinków. Bez wyjaśnienia pacjenci konsekwentnie zaniżają swoje spożycie o 30 do 50 procent. Przed wykonaniem testu AUDIT należy zawsze pokazać pacjentom wizualny przewodnik po standardowych rozmiarach napojów.
• !Stosowanie nieprawidłowych wyników odcięcia dla populacji: Standardowy punkt odcięcia AUDIT wynoszący 8 został zatwierdzony głównie w populacjach mężczyzn. Badania konsekwentnie wykazały, że niższe wartości graniczne poprawiają wykrywalność w niektórych grupach: wartość odcięcia wynosząca 5 do 7 jest bardziej odpowiednia dla kobiet, wartość odcięcia wynosząca 5 jest skuteczniejsza u nastolatków, a populacje osób starszych mogą odnieść korzyść z niższej wartości odcięcia wynoszącej 5 do 7 ze względu na zwiększoną wrażliwość na alkohol i interakcje leków. I odwrotnie, w niektórych populacjach osób pijących dużo wyższa wartość graniczna może być bardziej odpowiednia w celu ograniczenia liczby wyników fałszywie dodatnich. Interpretując wyniki AUDIT, klinicyści powinni wziąć pod uwagę płeć, wiek, masę ciała, stosowane leki i częstość występowania w populacji, a nie stosować powszechnie jednej wartości odcięcia.
• !Traktowanie AUDIT jako jednorazowego badania przesiewowego, a nie narzędzia monitorującego: AUDIT jest cenny nie tylko jako instrument wstępnej oceny przesiewowej, ale także jako narzędzie monitorowania podłużnego umożliwiające śledzenie reakcji na leczenie i zmian wzorca picia w czasie. Częstym błędem jest jednorazowe przeprowadzenie AUDITU, udokumentowanie wyniku i nigdy jego powtarzanie. W przypadku pacjentów w Strefie II lub III, którzy otrzymują krótkie interwencje, powtórzenie testu AUDIT po 3, 6 i 12 miesiącach zapewnia obiektywny dowód zmiany i wzmacnia krótką interwencję. W przypadku pacjentów leczonych z powodu zaburzeń związanych z używaniem alkoholu seryjne wyniki AUDIT mogą uzupełniać monitorowanie biomarkerów (takich jak testy czynności wątroby, średnia objętość krwinki i transferyna z niedoborem węglowodanów), aby zapewnić kompleksowy obraz postępu zdrowienia.