Insomnia Severity Index Calculator

Kalkulator wskaźnika ciężkości bezsenności (ISI) to siedmiopunktowa miara nasilenia bezsenności opracowana przez Charlesa Morina z Universite Laval. Wskaźnik ISI jest najpowszechniej stosowaną miarą wyników w badaniach nad leczeniem bezsenności i praktyce klinicznej, zapewniającą wiarygodną i wiarygodną ocenę charakteru, nasilenia i wpływu objawów bezsenności w ciągu dnia w ciągu ostatnich dwóch tygodni. Bezsenność jest najczęstszym zaburzeniem snu, dotykającym w dowolnym momencie około 30 procent dorosłych z ostrymi objawami i 10 procent spełniających kryteria przewlekłej bezsenności (objawy utrzymujące się przez trzy lub więcej miesięcy z zaburzeniami w ciągu dnia). Ekonomiczne obciążenie bezsennością w Stanach Zjednoczonych przekracza 63 miliardy dolarów rocznie w wyniku samej utraconej produktywności w miejscu pracy, a dodatkowe koszty opieki zdrowotnej wynoszą od 2000 do 3000 dolarów na pacjenta rocznie w porównaniu z pacjentami bez bezsenności. Pomimo rozpowszechnienia bezsenność jest nadal niedodiagnozowana i leczona. ISI ocenia siedem wymiarów bezsenności w skali od 0 do 4: trudności z zasypianiem (opóźnienie zasypiania), trudności z utrzymaniem snu (utrzymanie snu), wczesne budzenie się, zadowolenie z bieżącego wzorca snu, zakłócenia w codziennym funkcjonowaniu, zauważalność zaburzeń snu dla innych oraz zmartwienie lub niepokój związany z problemami ze snem. Całkowity wynik mieści się w zakresie od 0 do 28 i jest przypisany do czterech kategorii ciężkości, które kierują podejmowaniem decyzji klinicznych. Wskaźnik ISI został zweryfikowany w oparciu o polisomnografię (PSG), złoty standard obiektywnego pomiaru snu, wykazując umiarkowane korelacje (r = 0,32 do 0,55 w zależności od parametru PSG). Jest ona silniej skorelowana z subiektywnymi pomiarami dziennika snu (r = 0,65 do 0,80), co odzwierciedla fakt, że bezsenność jest zasadniczo subiektywną dolegliwością, nawet jeśli obiektywne parametry snu mieszczą się w normalnych granicach. Wskaźnik ISI jest podstawową miarą wyniku w praktycznie wszystkich badaniach dotyczących terapii poznawczo-behawioralnej na bezsenność (CBT-I) i jest stosowany przez kliniki snu, podmioty świadczące podstawową opiekę zdrowotną, specjalistów w dziedzinie zdrowia behawioralnego i badaczy na całym świecie.

Calkulon makes complex calculations simple — built for students and everyday problem-solvers.

1. 1Wykonaj wszystkie siedem elementów w oparciu o swoje doświadczenia związane ze snem w ciągu ostatnich dwóch tygodni. Pierwsze trzy pozycje oceniają trzy rodzaje dolegliwości związanych z bezsennością: trudności z zasypianiem przed snem (bezsenność na początku snu), trudności z utrzymaniem snu w nocy (bezsenność utrzymująca sen) oraz zbyt wczesne budzenie się rano i niemożność ponownego zaśnięcia (bezsenność z przebudzenia wcześnie rano). Każdy przypadek jest oceniany w skali od 0 (brak) do 4 (bardzo poważny). Pozycje te odzwierciedlają główny obraz objawów i pomagają rozróżnić podtypy bezsenności, które mogą odmiennie reagować na określone interwencje.
2. 2Oceń swoje zadowolenie z obecnego wzorca snu w pozycji 4, od 0 (bardzo zadowolony) do 4 (bardzo niezadowolony). Pozycja ta uwzględnia subiektywny składnik jakości bezsenności, który może różnić się od obiektywnej częstotliwości zaburzeń snu. Niektóre osoby z obiektywnie łagodnymi zaburzeniami snu odczuwają poważne niezadowolenie, podczas gdy inne ze znaczącymi i mierzalnymi zakłóceniami zgłaszają odpowiednią satysfakcję. Rozbieżność między obiektywną i subiektywną oceną jest kluczową cechą bezsenności i ważnym celem leczenia.
3. 3Oceń wpływ Twoich problemów ze snem na codzienne funkcjonowanie w punkcie 5, oceniając, jak bardzo Twoje problemy ze snem zakłócają funkcjonowanie w ciągu dnia (zmęczenie, koncentracja, nastrój, produktywność) od 0 (w ogóle nie przeszkadzają) do 4 (bardzo przeszkadzają). Ten element ma kluczowe znaczenie dla diagnozy klinicznej, ponieważ kryteria diagnostyczne DSM-5 dla bezsenności wymagają klinicznie istotnego cierpienia lub upośledzenia w społecznych, zawodowych lub innych ważnych obszarach funkcjonowania. Wynik 3 lub 4 w tej pozycji może uzasadniać interwencję kliniczną.
4. 4Oceń zauważalność swoich zaburzeń snu w punkcie 6, oceń, jak zauważalne dla innych są Twoje problemy ze snem pod względem pogorszenia jakości Twojego życia, od 0 (w ogóle niezauważalne) do 4 (bardzo zauważalne). Ten element walidacji zewnętrznej pomaga skalibrować postrzeganie siebie w oparciu o zauważalny wpływ. Osoby, które uzyskały wysoki wynik w tym elemencie, zazwyczaj doświadczają znacznych zaburzeń funkcjonalnych, które wykraczają poza ich własną świadomość.
5. 5Oceń swój poziom zmartwień lub niepokojów związanych ze snem w punkcie 7, od 0 (w ogóle się nie martwię) do 4 (bardzo się martwię). Pozycja ta opisuje poznawczo-emocjonalny składnik bezsenności, który często jest głównym czynnikiem podtrzymującym chroniczną bezsenność. Nadmierne martwienie się o sen powoduje paradoksalny stan pobudzenia, który utrwala bezsenność, którą próbuje się zaradzić. To nadmierne pobudzenie poznawcze jest głównym celem terapii CBT-I, leku pierwszego rzutu na przewlekłą bezsenność.
6. 6Zsumuj wyniki wszystkich siedmiu pozycji, aby uzyskać całkowity wynik ISI (zakres 0-28). Kalkulator automatycznie klasyfikuje sumę do jednej z czterech kategorii nasilenia w oparciu o zatwierdzone wartości graniczne: 0–7 (brak klinicznie istotnej bezsenności), 8–14 (bezsenność podprogowa lub łagodna), 15–21 (umiarkowana bezsenność kliniczna) i 22–28 (ciężka bezsenność kliniczna). Wyniki 15 lub więcej wskazują na klinicznie istotną bezsenność wymagającą leczenia, przy czym CBT-I jest zalecaną interwencją pierwszego rzutu zgodnie z wytycznymi Amerykańskiej Akademii Medycyny Snu.
7. 7Przejrzyj zalecenia dotyczące leczenia w oparciu o klasyfikację nasilenia. W przypadku bezsenności podprogowej (8-14) wystarczy edukacja w zakresie higieny snu i kontrola bodźców. W przypadku umiarkowanej bezsenności (15–21) zdecydowanie zaleca się ustrukturyzowaną terapię CBT-I (zwykle 6–8 sesji), która jest bardziej skuteczna niż leki w przypadku długoterminowych wyników. W przypadku ciężkiej bezsenności (22-28) odpowiednia może być łączona CBT-I i krótkotrwała farmakoterapia, z planem zmniejszania dawki leków w miarę zdobywania umiejętności w zakresie CBT-I. Kalkulator dostarcza informacji o skierowaniach dla dostawców CBT-I (katalog CBTI, aplikacja VA CBT-I Coach) i kontekstualizuje wynik w odniesieniu do norm populacyjnych.

• !Najczęstszym nadużyciem ISI jest interpretowanie go jako instrumentu diagnostycznego, a nie miary dotkliwości. Sam wynik ISI nie może zdiagnozować zaburzenia bezsenności, które wymaga spełnienia określonych kryteriów DSM-5, w tym czasu trwania objawów przez co najmniej trzy miesiące, występowania przez co najmniej trzy noce w tygodniu oraz braku innych zaburzeń snu, stanu chorobowego lub substancji, która lepiej wyjaśnia objawy. Wysoki wynik ISI u pacjenta z nieleczonym bezdechem sennym, zespołem niespokojnych nóg lub skutkami ubocznymi leków wymaga leczenia choroby podstawowej przed zastosowaniem interwencji ukierunkowanych na bezsenność.
• !Wielu klinicystów i badaczy nie odróżnia dwutygodniowego okresu przypominania ISI od dziennika snu, który dostarcza danych noc po nocy. Skalę ISI zaprojektowano jako sumaryczną miarę średniego nasilenia objawów w ciągu dwóch tygodni i nie należy jej podawać częściej niż co dwa tygodnie. Używanie go co tydzień lub częściej zmniejsza jego niezawodność i może uchwycić normalną zmienność z nocy na noc, a nie znaczące zmiany. Aby uzyskać bardziej szczegółowe śledzenie, korzystaj z codziennego dziennika snu wraz z okresowymi ocenami ISI.
• !Często pomijaną kwestią jest to, że ISI nie ocenia bezpośrednio czasu snu. Osoba, która śpi 5 godzin na dobę, ale szybko zasypia, śpi, budzi się o wybranej porze i jest zadowolona ze snu, uzyskałaby 0 w skali ISI pomimo obiektywnie krótkiego snu. Ten wzorzec, czasami nazywany krótkim czasem snu i minimalnymi dolegliwościami, może nadal wiązać się z ryzykiem dla zdrowia (sercowo-naczyniowego, metabolicznego i poznawczego), nawet w przypadku braku subiektywnej bezsenności. Jeśli celem jest kompleksowa ocena stanu snu, ISI należy uzupełnić obiektywnymi danymi dotyczącymi długości snu.