Loan Loss Provision Calculator

Finans ve kredilendirme alanındaki profesyoneller, hesaplamaları doğrulamak, aritmetik hataları azaltmak ve belgelenebilecek, denetlenebilecek ve uyumluluk amaçları doğrultusunda iş arkadaşları, müşteriler veya düzenleyici kurumlarla paylaşılabilecek tutarlı sonuçlar üretmek için standart analitik iş akışlarının bir parçası olarak Kredi Zararı Karşılığını kullanır.

Üniversite profesörleri ve eğitmenleri, Kredi Kaybı Karşılığını ders materyallerine, ev ödevlerine ve sınav hazırlık kaynaklarına dahil ederek öğrencilerin manuel hesaplamaları kontrol etmesine, girdi-çıktı ilişkileri hakkında sezgi oluşturmasına ve aritmetik yerine kavramsal anlamaya odaklanmasına olanak tanır.

Danışmanlar ve danışmanlar, müşteri toplantıları sırasında farklı senaryoları hızlı bir şekilde modellemek için Kredi Kaybı Provizyonunu kullanıyor ve aksi takdirde ayrıntılı elektronik tablo tabanlı analiz ve raporlama için ofise dönmeyi gerektirecek olası soruların gerçek zamanlı araştırılmasına olanak tanıyor.

Bireysel kullanıcılar, seçenekleri karşılaştırmak, hizmet sağlayıcılardan alınan teklifleri doğrulamak, üçüncü taraf hesaplamalarını kontrol etmek ve önemli bir kararın ardındaki rakamların doğru ve tutarlı bir şekilde hesaplandığına dair güven oluşturmak gibi kişisel planlama kararları için Kredi Zararı Provizyonuna güvenir.

Karşılık ile ödenek arasındaki fark nedir?

Bu terimler birbiriyle ilişkilidir ancak farklı mali tablo kalemlerine atıfta bulunur. Kredi zararları karşılığı, bir gelir tablosu gideridir; cari dönem kazançlarına karşı bir giderdir. Bu, yönetimin mevcut portföy kalitesine ve ekonomik tahminlere dayanarak rezervlere eklenmesi gerektiğine inandığı miktardır. Kredi zararları karşılığı (ACL), zaman içinde biriken bir bilanço karşıt varlığıdır; mevcut kredi portföyüne gömülü toplam tahmini kredi zararlarını temsil eder. İlişki şu şekildedir: Bitiş ACL = Başlangıç ​​ACL + Karşılık - Net Zarar Yazmalar. ACL'yi bir kova ve provizyonu her çeyrekte dökülen miktar olarak düşünün; zarar yazmalar ise gerçek kayıplar fark edildiğinde boşaltılan sudur.

CECL nedir ve eski oluşan zarar modelinden farkı nedir?

CECL, FASB (ASC 326) tarafından yayınlanan ve büyük kamu bankaları için 2020'den itibaren çoğu ABD finans kurumu için eski oluşan zarar modelinin yerini alan bir muhasebe standardı olan Cari Beklenen Kredi Zararı anlamına gelir. Eski gerçekleşen zarar modelinde, bankalar kredi zararı karşılıklarını yalnızca bir zarar oluştuğunda, yani belirli bir kredinin tamamen geri ödenmeyeceğine dair nesnel kanıtların mevcut olduğu durumlarda muhasebeleştirebiliyordu. Bu, bankaların resesyona girerken yetersiz rezerve ettiği 'çok az, çok geç' provizyon kalıpları yarattı. CECL uyarınca bankalar, ileriye dönük ekonomik tahminleri de içerecek şekilde, tüm finansal varlıklara ilişkin ömür boyu beklenen kredi zararlarının tamamını, başlangıçta tahmin etmeli ve ayırmalıdır. Bu, daha büyük ön tahsisatlar sağlar, ancak kredi döngüsü boyunca daha düzgün provizyon sağlar, teorik olarak banka kazançlarının daha az değişken olmasını ve rezervlerin daha doğru olmasını sağlar.

Ekonomik tahminler kredi zararı karşılıklarını nasıl etkiler?

CECL, bankaların makul ve desteklenebilir ekonomik tahminleri beklenen zarar tahminlerine dahil etmelerini gerektirir. Zarar tahminlerini yönlendiren temel makroekonomik değişkenler şunları içerir: GSYİH büyüme oranları, işsizlik oranları, konut fiyat endeksleri (mortgage portföyleri için), ticari gayrimenkul boşluk oranları ve yoğunlaşmış sektörler için sektöre özgü göstergeler. Ekonomik görünüm kötüleştiğinde (COVID-19 salgınının başlangıcında 2020'nin ilk çeyreğinde dramatik bir şekilde olduğu gibi) bankalar, fiili temerrütler meydana gelmeden önce bile büyük karşılık harcamaları kaydederek derhal rezerv oluşturmak zorundadır. Yalnızca 2020'nin ilk çeyreğinde, büyük ABD bankaları ekonomik senaryolarını aşağı yönlü revize ederken toplamda 30 milyar doların üzerinde karşılık gideri kaydetti. Ekonomik görünüm iyileştiğinde, bankalar 'karşılıkların serbest bırakılması' yoluyla karşılıkları tersine çevirebilir ve bu da kazançları artırabilir.

ABD bankaları için normal zarar yazma oranı nedir?

Net zarar yazma oranları, kredi türüne ve ekonomik döngüye göre önemli ölçüde farklılık gösterir. Bir bütün olarak ABD bankacılık sektörünün yıllıklandırılmış net zarar yazma oranları, tarihsel olarak normal ekonomik dönemlerde toplam kredilerin ortalama %0,5-0,8'i olmuştur. 2008-2009 mali krizi sırasında sektör zarar yazmaları kredilerin %2,5'inin üzerine çıktı. Kredi türüne göre: kredi kartı net zarar yazmaları genellikle yıllık %3-6 oranında gerçekleşir; otomobil kredileri %0,5–1,5; ticari ve endüstriyel krediler %0,3-0,8; konut ipotekleri normal dönemlerde %0,1-0,5 (konut krizleri sırasında hızla artıyor); ticari gayrimenkul %0,2–0,6. Federal Rezerv, tüm FDIC sigortalı kurumlar için kredi kategorisine göre üç ayda bir zarar yazma ve temerrüt verilerini toplayıp yayınlayarak karşılaştırma için güvenilir bir kıyaslama sağlar.

Kapsama oranı nedir ve neden önemlidir?

Kapsama oranı (veya rezerv karşılama oranı), kredi zararları karşılığının toplam takipteki kredilere (NPL'ler) bölünmesiyle hesaplanır. Bankanın rezervinin kaç katının sorunlu kredi portföyünün tamamını emebileceğini ölçer. 1,0x'in (%100) üzerinde bir karşılama oranı, bankanın sorunlu kredi bakiyesinden daha fazlasını rezerve ettiği anlamına gelir ve bu da güçlü rezerv yeterliliğine işaret eder. 1,0x'in altındaki bir oran, ödeneğin TGA'lardan daha küçük olduğu anlamına gelir ve bu da rezerv yetersizliğine veya iyimser zarar varsayımlarına işaret edebilir. Normal ekonomik dönemlerde, iyi yönetilen bankalar genellikle 1,5x-2,5x kapsama oranlarını korurlar. Düzenleyiciler ve analistler, teminat oranlarındaki ani düşüşleri, artan kredi kalitesi sorunlarına veya yönetimin gelecekteki kazanç sürprizlerine yol açabilecek iyimser zarar varsayımlarına işaret edebileceğinden, tehlike işaretleri olarak görüyorlar.

Karşılık ayırma bir bankanın sermaye oranlarını nasıl etkiler?

Karşılık ayırmanın sermaye oranları üzerinde iki kanaldan doğrudan ve önemli etkisi vardır. Birincisi, karşılık gideri net geliri azaltır, bu da 1. Kuşak sermayenin bir bileşeni olan dağıtılmamış karları azaltır. %25 vergi oranı ortamında 100 milyon dolarlık bir provizyon, vergi sonrası geliri 75 milyon dolar azaltarak doğrudan CET1 sermayesini azaltır. İkincisi, CECL uyarınca, kredi zararları karşılığının bir kısmı veya tamamı 1. Kuşak sermayeden hariç tutulabilir ve bunun yerine (sınırlarla birlikte) 2. Kuşak sermayede sayılabilir, bu da risk ağırlıklı sermaye oranlarının hesaplanmasını etkiler. Bankacılık düzenleyicileri, bankaların CECL 1. Gün rezerv artışının %25'ini 3 yıllık bir süre boyunca düzenleyici sermayeye geri eklemesine olanak tanıyan aşamalı bir CECL sermaye geçiş kuralı sağladı ve bu, benimsemenin anında sermaye etkisini azalttı.

Bankalar neden bazen rezerv serbest bırakıyor ve bu bir güç işareti midir?

Karşılık serbest bırakılması, ekonomik koşulların iyileşmesi, kredilerin ödenmesi veya bankanın kredi görünümünü yükseltmesi nedeniyle tahmini gerekli karşılık azaldığında gerçekleşir. Tahliyeler gerçekleştiğinde negatif bir provizyon gideri kaydedilir ve bu da rapor edilen kazançları artırır. 2021 yılında, ekonominin beklenenden daha hızlı toparlanmasıyla büyük ABD bankaları, COVID dönemi rezervlerinde on milyarlarca dolar serbest bıraktı ve bu durum, bildirilen hisse başına kazançları önemli ölçüde artırdı. Analistler ve yatırımcılar, rezervlerin serbest bırakılmasına biraz ihtiyatlı yaklaşıyorlar; bunlar mevcut çeyrek kazançlarını artırıyor ancak gerçek faaliyet gelişimini temsil etmiyor (yeni bir gelir elde edilmedi). Bazı analistler, işletme performansını provizyon gürültüsünden bağımsız olarak değerlendirmek için 'provizyon öncesi net geliri' (PPNR) hesaplıyor, provizyon giderlerini ve sürümlerini doğası gereği döngüsel ve yönetimin kararına bağlı olarak görüyor.