Wrongful Death Damages Calculator

Yanlış ölüm tazminatı hesaplayıcısı, sevilen birinin başka bir tarafın ihmali, dikkatsizliği veya kasıtlı suiistimali nedeniyle ölmesi durumunda bir ailenin alabileceği mali tazminatı tahmin eder. Yanlış ölüm davaları, hayatta kalan aile üyelerinin kayıpları için parasal tazminat almalarına olanak tanıyan hukuk davalarıdır (herhangi bir cezai kovuşturmadan ayrı olarak). Bu davalar tıbbi uygulama hatası, araba kazaları, işyeri yaralanmaları, kusurlu ürünler, suç teşkil eden fiiller ve yaşayan bir kişinin geçerli bir kişisel yaralanma iddiasına sahip olabileceği diğer durumlardan kaynaklanmaktadır. Her eyalette, kimin hak talebinde bulunabileceğini, kimin telafi edebileceğini ve ne tür zararların mevcut olduğunu tanımlayan bir hatalı ölüm kanunu vardır. Çoğu eyalette, ölen kişinin mirasının kişisel temsilcisi, hayatta kalan aile üyeleri adına dava açar. Uygun yararlanıcılar arasında genellikle hayatta kalan eş, reşit olmayan çocuklar ve bazen de ebeveynler ve kardeşler bulunur. Bazı eyaletler, yararlanıcı sınıfını daha dar bir şekilde sınırlandırırken (yalnızca hayatta kalan eş ve çocuklar), diğerleri ise bunu mali açıdan bağımlı olan herkesi kapsayacak şekilde genişletmektedir. Yanlış ölüm tazminatları, ekonomik zararlar (ölçülebilir mali kayıplar), ekonomik olmayan zararlar (arkadaşlığın kaybı gibi öznel kayıplar) ve bazı eyaletlerde cezai tazminatlar (özellikle ağır davranışları cezalandırmak için tasarlanmıştır) olarak ikiye ayrılır. Hayatta kalma davası adı verilen bir refakatçi talebi, mülkün, ölüm öncesi acı ve ıstırap, tıbbi masraflar ve bu dönemde kaybedilen ücretler dahil olmak üzere, ölen kişinin yaralanma ve ölüm zamanı arasında talep edebileceği zararları geri almasına olanak tanır. Yanlış ölüm davaları, merhumun yaşına, kazanç kapasitesine, aile durumuna ve ölüm koşullarına bağlı olarak ortalama 500.000 ABD dolarından birkaç milyon dolara kadar değişen tazminatlarla Amerikan hukuk sistemindeki en yüksek değere sahip hukuk davaları arasındadır. Birden fazla bakmakla yükümlü olduğu, geçimini sağlayan, genç ve yüksek gelirli kişileri içeren davalar en yüksek ekonomik zarar hesaplamalarını üretirken, merhum yaşlıları veya sınırlı kazanç kapasitesi olan kişileri ilgilendiren davalar daha düşük ekonomik zarara sahip olabilir ancak yine de önemli ekonomik olmayan kayıplar içerebilir.

Calkulon makes complex calculations simple — built for students and everyday problem-solvers.

1. 1Genellikle hatalı ölüm tazminatlarının en büyük bileşeni olan gelecekteki kazanç kayıplarının bugünkü değerini hesaplayın. Bu, merhumun ölüm anındaki yıllık kazancını belirlemeyi, kalan çalışma ömrü boyunca kazanç artışını öngörmeyi (terfiler, zamlar ve enflasyon dikkate alınarak), merhumun kişisel kullanım için tüketeceği miktarın çıkarılmasını (genellikle %25-35) ve gelecekteki kazanç akışının uygun bir iskonto oranı kullanılarak bugünkü değere indirgenmesini gerektirir. Ekonomistler indirim için genellikle ABD Hazine bonosu faizini veya piyasa faiz oranını kullanır. Bu hesaplama genellikle bir adli ekonomistin uzman ifadesini gerektirir.
2. 2Sağlık sigortası, emeklilik katkıları (401(k) eşleşme, emeklilik tahakkuku), hayat sigortası ve işveren tarafından sağlanan diğer faydalar dahil olmak üzere kaybedilen çalışanlara sağlanan faydaların değerini belirleyin. Bu avantajlar temel kazanç rakamına %20-40 oranında katkıda bulunabilir. Kaybedilen emeklilik yardımlarının bugünkü değeri tek başına önemli olabilir, özellikle de 40'lı ve 50'li yaşlarındaki, önemli miktarda emeklilik birikimi biriktiren çalışanlar için. Merhumun ailenin sağlık sigortası kaynağı olması durumunda, hayatta kalan eşin beklenen ömrü boyunca bu teminatın (COBRA ve ardından pazar yeri veya işveren teminatı) değiştirilmesinin maliyeti de hesaplanmalıdır.
3. 3Merhumun sağladığı kayıp ev hizmetlerinin değerini hesaplayın. Çalışmayan aile üyeleri bile çocuk bakımı, ev temizliği, ev bakımı, ulaşım, yemek hazırlama ve diğer ev hizmetleri yoluyla önemli ekonomik değer sağlamaktadır. Bu hizmetler piyasadaki yenileme maliyetiyle değerlenir: bir dadı kiralamak (40.000 $ - 60.000 $ / yıl), temizlikçi (10.000 - 20.000 $ / yıl) ve çeşitli yükleniciler ve hizmet sağlayıcılar. Çalışma İstatistikleri Bürosu Amerikan Zaman Kullanımı Araştırması, cinsiyete ve yaşa göre hane halkı faaliyetlerine harcanan ortalama saatlere ilişkin veriler sağlar ve bu veriler, bu kaybı ölçmek için kullanılabilir.
4. 4Arkadaşlık kaybı (konsorsiyum), rehberlik ve danışmanlık kaybı, ebeveyn bakımının kaybı ve toplum ve konfor kaybı dahil olmak üzere ekonomik olmayan zararları değerlendirin. Bu zararlar doğası gereği subjektiftir ve yargı yetkisine ve jüriye göre büyük ölçüde değişiklik gösterir. Bazı eyaletler haksız ölüm vakalarında ekonomik olmayan zararlara üst sınır getirirken, diğerleri jüriye sınırsız takdir hakkı tanıyor. Refakat kaybı talepleri genellikle hayatta kalan eş tarafından yapılırken, ebeveyn rehberliği kaybı talepleri reşit olmayan çocuklar adına yapılır. Tahsis edilen değer, yargı yetkisine ve koşullara bağlı olarak aile üyesi başına 50.000 ABD Doları ila 500.000 ABD Doları veya daha fazla arasında değişmektedir.
5. 5Hemen hemen tüm eyaletlerde geri alınabilecek cenaze, defin veya ölü yakma masraflarını ekleyin. Mevcut ortalama cenaze masrafları, geleneksel bir cenaze töreni için 7.000 ila 15.000 ABD Doları arasında, ölü yakma için 3.000 ila 7.000 ABD Doları arasında değişmektedir. Anıt, mezarlık alanı ve sürekli bakım maliyetleri birkaç bin dolar ekleyebilir. Bu masraflar cenaze evi ve mezarlıktan alınan makbuz ve faturalarla belgelenmektedir.
6. 6Merhumun yaralanma ve ölüm arasındaki süre boyunca hayatta kalması durumunda hayatta kalma davası hasarlarını dahil edin. Hayatta kalma eylemi, bilinçli ölüm öncesi acı ve ıstırap (ölümden önce uzun süreli acı çekmeyi içeren durumlarda önemli olabilir), ölümden önce yapılan tıbbi harcamalar ve yaralanma ile ölüm tarihi arasında kaybedilen ücretler dahil olmak üzere, merhumun yaşamı boyunca talep edebileceği zararları karşılar. Tüm eyaletler hayatta kalma davası taleplerine izin vermemektedir ve bazı eyaletler bunları yalnızca ekonomik zararlarla sınırlandırmaktadır.
7. 7Geçerli hasar üst limitlerini, karşılaştırmalı arıza azaltımlarını veya yasal sınırlamaları uygulayın. Bazı eyaletler, hatalı ölüm vakalarında ekonomik olmayan zararlara üst sınır getirmektedir (örneğin, tıbbi uygulama hatası nedeniyle hatalı ölüm vakalarında üst sınır, birçok eyalette mevcuttur). Karşılaştırmalı kusur, merhumun kusur yüzdesi kadar toplam iyileşmeyi azaltır. Bazı eyaletlerde genel kişisel yaralanma yasalarından farklı olan özel hatalı ölüm tazminatı hükümleri bulunmaktadır. Ek olarak, devlet kurumlarına karşı talepler devlet dokunulmazlığı tavanlarına veya özel prosedürlere tabi olabilir.

• !Merhumun Kişisel Tüketimini Hesaplamamak: Gelecekteki kayıp kazançları hesaplarken, yaygın bir hata, merhumun kendi kişisel harcamaları için tüketeceği tutarı düşmeden brüt yıllık geliri kullanmaktır. Mahkemeler ve ekonomistler, merhumun kazancının tamamının hayatta kalan aile üyelerine fayda sağlamayacağını kabul ediyor. Kişisel tüketim kesintisi tipik olarak %25 (büyük bir aileye sahip olan merhum kişi için) ile %35 (sadece eşini destekleyen merhum kişi için) arasında değişmektedir. Bu kesintinin yapılmaması, ekonomik kaybın abartılmasına neden olur ve jüri nezdindeki güvenilirliği azaltabilir.
• !Uygunsuz İndirim Oranı Kullanmak: Gelecekteki kazançların bugünkü değerini hesaplamak için kullanılan indirim oranı, toplam hasar rakamını önemli ölçüde etkiler. Çok düşük bir iskonto oranı, zararları olduğundan fazla gösterirken, çok yüksek bir indirim oranı, zararları olduğundan az gösterir. Uygun iskonto oranı, güvenli bir yatırımın, genellikle ABD Hazine tahvillerinin gerçek getiri oranını (enflasyondan arındırılmış) yansıtmalıdır. İskonto oranı olarak borsa getirilerini kullanmak genellikle uygun değildir çünkü gelecekteki kazanç akışı risksiz değildir. Adli ekonomistlerin çoğu %1-3'lük gerçek indirim oranları kullanır.
• !Hayatta Kalma Davasını Gözden Geçirme: Birçok aile ve hatta bazı avukatlar, yalnızca haksız ölüm iddiasına odaklanır ve refakatçi hayatta kalma davasını göz ardı eder. Hayatta kalma eylemi, bilinçli acı ve ıstırap, yaklaşan ölüm korkusu, tıbbi masraflar ve ücret kaybı dahil olmak üzere, merhumun yaralanma ve ölüm arasında yaşadığı zararları telafi eder. Merhumun ölmeden önce haftalarca veya aylarca acı içinde hayatta kaldığı durumlarda, hayatta kalma eylemi zararları önemli olabilir ve toplam zarar hesaplamasından çıkarılmamalıdır.