Amerika Birleşik Devletleri'ndeki çocuk nafakası her eyalette aynı şekilde hesaplanmamaktadır. İster ödeyen ebeveyn olun ister alıcı olun, mahkeme kararının nihai sayısı büyük ölçüde eyaletinizin temelde farklı iki modelden hangisinin kullanıldığına, gelirin nasıl tanımlandığına ve sizin özel durumunuza hangi düzenlemelerin uygulandığına bağlıdır. 70.000 dolarlık bir gelir, Kaliforniya'da mı yoksa Teksas'ta mı yaşadığınıza bağlı olarak çok farklı destek yükümlülükleri doğurabilir.
İki Model: Gelir Paylaşımları ve Gelir Yüzdesi
ABD eyaletlerinin büyük çoğunluğu iki hesaplama modelinden birini kullanıyor:
Gelir Paylaşımı Modeli (yaklaşık 40 eyalette kullanılmaktadır): Her iki ebeveynin gelirleri birleştirilerek ebeveynlerin hâlâ birlikte yaşıyor olsalardı çocuk için ne kadar harcayacakları tahmin edilir. Bu toplam yükümlülük daha sonra her bir ebeveynin toplam gelirdeki payına göre orantılı olarak bölünür. Daha yüksek kazanç elde eden ve velayet hakkı olmayan bir ebeveyn daha büyük bir pay öder.
Örnek: Ebeveyn A ayda 6.000 ABD Doları, B Ebeveyni ise ayda 4.000 ABD Doları kazanıyor. Kombine gelir = 10.000$. Bir çocuk için tipik bir kılavuz tablo, toplam destek yükümlülüğünü ayda 1.400 ABD Doları olarak belirleyebilir. Ebeveyn A'nın payı = %60 = 840$/ay. Ebeveyn B'nin payı = %40 = 560$/ay. Ebeveyn B velayet ebeveyni olduğundan, Ebeveyn A, Ebeveyn B'ye ayda 840 $ öder (Ebeveyn B'nin yükümlülüğü, doğrudan bakım sağlayarak yerine getirilmiş sayılır).
Gelir Yüzdesi Modeli (yaklaşık 10 eyalette kullanılmaktadır): Velayet hakkı olmayan ebeveyn, diğer ebeveynin kazancından bağımsız olarak kendi gelirinin sabit bir yüzdesini öder. Bu model daha basittir ancak velayet sahibi ebeveynin mali durumunu hiçbir şekilde hesaba katmaz.
Sabit yüzde örneği (Wisconsin, bir çocuk = %17): Ödeme yapan ebeveyn ayda net 5.000 ABD Doları kazanıyorsa, destek = 5.000 ABD Doları × %17 = 850 ABD Doları/ay.
Eyaletiniz Hangi Modeli Kullanıyor
| Model | States |
|---|---|
| Income Shares | Alabama, Arizona, California, Colorado, Connecticut, Florida, Georgia, Idaho, Indiana, Iowa, Kansas, Kentucky, Louisiana, Maine, Maryland, Michigan, Minnesota, Missouri, Montana, Nebraska, New Hampshire, New Jersey, New Mexico, New York, North Carolina, Ohio, Oklahoma, Oregon, Pennsylvania, Rhode Island, South Carolina, South Dakota, Tennessee, Utah, Vermont, Virginia, Washington, West Virginia, Wyoming |
| Percentage of Income | Alaska, Arkansas, Illinois, Mississippi, Nevada, North Dakota, Texas, Wisconsin |
| Hybrid / Melson Formula | Delaware, Hawaii, Montana (some courts) |
Not: Devletler, kılavuzlarını periyodik olarak revize etmektedir. Mevcut modeli her zaman eyaletinizin nafaka icra kurumu veya bir aile hukuku avukatıyla doğrulayın.
Gelir Hesaplaması: Brüt vs Net
Gelirin nasıl tanımlandığı son derece önemlidir çünkü tüm hesaplamanın temelini oluşturur.
Brüt gelir eyaletleri desteği vergi ve kesintilerden önce hesaplar. Bu yaklaşım daha basittir ancak eve götürülen ücretin daha büyük bir kısmını tüketen yükümlülüklerle sonuçlanabilir.
Net gelir eyaletleri (Illinois ve Teksas dahil) vergi sonrası gelir, Sosyal Güvenlik, Medicare, zorunlu emeklilik katkı payları ve bazen sendika aidatları üzerinden destek hesaplar. Net gelir, ebeveynin gerçekte aldığına daha yakındır.
Çocuk nafakası açısından gelir olarak sayılan tutarlar çoğu insanın beklediğinden daha kapsamlıdır:
- Ücretler, maaşlar ve bahşişler
- Serbest meslek geliri (meşru işletme harcamalarından sonra)
- Bonuslar ve komisyonlar
- Kira geliri
- Yatırım temettüleri ve faiz
- Sosyal Güvenlik ve engellilik yardımları (SSDI dahil ancak genel olarak SGK hariç)
- İşsizlik yardımları
- İşçi tazminatı
- Piyango kazançları ve kumar gelirleri
Tipik olarak hariç tutulanlar: kamu yardımı (SNAP, Medicaid), diğer çocuklar için alınan nafaka, evlat edinme yardımı ödemeleri.
Serbest meslek sahibi kişiler için mahkemeler işletme gideri kesintilerini yakından inceler. Meşru işletme giderleri geliri azaltır; İşletmenin yürüttüğü kişisel harcamalar yapılmaz.
Tutarı Ayarlayan Faktörler
Kılavuz tutar nihai sayı değil, bir başlangıç noktasıdır. Mahkemeler rutin olarak aşağıdakilere göre ayarlama yapar:
İşle ilgili çocuk bakımı masrafları: Çoğu eyalette, velayet altındaki ebeveynin çalışması için gerekli olan çocuk bakımı masrafları ebeveynler arasında orantılı olarak paylaştırılır; ya doğrudan temel yükümlülüğe eklenir ya da kredi olarak değerlendirilir.
Sağlık sigortası primleri: Çocuğu, ebeveynlerden birinin işveren tarafından sağlanan sigorta kapsamında karşılamanın maliyeti genellikle çocuğun toplam ihtiyaçlarına eklenir ve orantılı olarak paylaşılır.
Olağanüstü tıbbi harcamalar: Bir eşiğin (genellikle 250 ABD doları/yıl) üzerinde cepten yapılan tıbbi maliyetler genellikle orantılı olarak paylaşılır. Mahkemeler kararda bir maliyet paylaşımı formülü belirleyebilir.
Önceki veya sonraki ilişkilerden olan diğer çocuklar: Çoğu eyalet, diğer çocuklara yönelik yasal nafaka yükümlülüklerinde kesintiye (veya düzenlemeye) izin vererek, ikinci ailenin birinci aile tarafından ciddi şekilde dezavantajlı duruma düşmesini önler.
Özel ihtiyaçlar: Engelli bir çocuğun eğitim masrafları, terapi, özel eğitim veya uyarlanabilir ekipman toplam yükümlülüğü artırabilir.
Ebeveyn varlıkları ve gelir karşılaştırması: Mahkemeler, gönüllü olarak işsiz olan veya eksik istihdam edilen bir ebeveyne, bu ebeveynin gerçekte ne kazandığından ziyade ne kazanabileceğine dayalı hesaplamalar yaparak, geliri atfedebilir.
Saklama Süresi ve Ödemelere Etkisi
Gelir Paylaşımı durumlarında, her bir ebeveynin uyguladığı ebeveynlik süresi, ebeveynlik zaman farkı veya ebeveynlik süresi ayarlaması olarak adlandırılan yöntemle destek miktarını doğrudan etkiler.
Mantık: velayet sahibi olmayan bir ebeveynin çocukları olduğunda, doğrudan onlara para harcıyorlar (yiyecek, aktiviteler, ev masrafları). Destek hesaplaması, ebeveynlik süresi arttıkça yükümlülüğü azaltarak bunu onaylar.
Birçok eyaletteki tipik eşikler:
| Non-Custodial Parenting Time | Adjustment |
|---|---|
| Less than 20% of nights | No offset; standard guideline applies |
| 20%–35% of nights | Graduated offset begins |
| 36%–50% of nights | Substantial offset; in some states, only the difference is owed |
| 50/50 custody | Some states require only the higher earner to pay; others reduce to near-zero |
Gerçek 50/50 velayet düzenlemelerinde, yüksek gelirli ebeveyn genellikle çocuğun kaynaklarını her iki hanede eşitlemek için destek öder, ancak bu miktar birincil velayet düzenlemesinden önemli ölçüde daha azdır.
Değişiklik: Değişiklik Ne Zaman ve Nasıl Talep Edilir
Koşullar değiştiğinde nafaka kararı otomatik olarak değişmez. Ebeveynlerden herhangi birinin değişiklik için mahkemeye dilekçe vermesi gerekir ve mahkeme yalnızca son karardan bu yana koşullarda önemli bir değişiklik meydana gelmişse izin verecektir.
Önemli bir değişiklik olarak nitelendirilen şey:
- Önemli bir gelir değişikliği (çoğu eyalet bunu %15–%25 veya daha fazla olarak tanımlar)
- İş kaybı veya saatlerin istem dışı azaltılması
- Yeni bir ciddi tıbbi durum veya sakatlık
- Çocuğun ihtiyaçlarında değişiklik (kreşe başlama, tıbbi teşhis)
- Ebeveynlik zamanı düzenlemelerinde önemli bir değişiklik
- Çocuğun bir dönüm noktasına ulaşması (18 yaşına girmesi, mezun olması, özgürleşmesi)
Süreç tipik olarak şunları içerir:
- Orijinal kararı veren mahkemeye değişiklik talebinde bulunmak
- Diğer ebeveyne bildirimde bulunulması
- Her iki tarafın da güncellenmiş mali bilgileri sunduğu bir duruşma
- Kılavuz hesaplamasını güncel rakamlarla yürüten mahkeme
- Değişiklik yeterince önemliyse yeni bir emir verilir
Geriye dönük değişiklik genellikle mümkün değildir; yeni karar, tetikleyici olayın gerçekleştiği tarihten itibaren değil, dilekçenin verildiği tarihten itibaren geçerli olur. Bu, başvuruda gecikmelerin maliyetli olduğu anlamına gelir. İşini kaybeden ve dilekçe vermek için altı ay bekleyen bir ebeveyn, yeni düzene bakılmaksızın altı ay boyunca eski oranda nafaka borcuna sahip olacaktır.
Mahkeme kararından daha az ödeme yapılmasına ilişkin resmi olmayan anlaşmalar yasal olarak uygulanamaz ve ödeme yapan ebeveyni borç birikiminden korumaz. Yükümlülükte yapılacak herhangi bir değişiklik mahkemeden geçmelidir.