Koszt alternatywny to wartość kolejnej najlepszej alternatywy, z której rezygnujesz podczas podejmowania decyzji. Jest to jedno z najważniejszych pojęć w ekonomii i codziennym podejmowaniu decyzji finansowych.

Podstawowa formuła

Opportunity cost = Value of next best option − Value of chosen option

Jeśli wybierzesz lepszą opcję, koszt alternatywny może wynosić zero lub być ujemny. Jeśli wybierzesz źle, będzie to pozytywne (oddałeś więcej, niż dostałeś).

Prosty przykład: czas

Masz wolną sobotę. Twoje opcje:

  • Opcja A: Praca w godzinach nadliczbowych: zarabiaj 120 GBP
  • Opcja B (wybrana): Idź na koncert: przyjemność o wartości 80 £
Opportunity cost = £120 − £80 = £40

Udział w koncercie kosztuje Cię 40 funtów w postaci kosztu alternatywnego (nie kosztu pieniężnego, ale utraconej wartości).

Przykład finansowy: alokacja inwestycji

Masz 20 000 funtów do zainwestowania. Twoje opcje:

Opcja Oczekiwany zwrot (w skali roku) Roczny zysk
Konto oszczędnościowe 4% 800 funtów
Fundusz indeksowy (wybrany) 8% 1600 funtów
Nieruchomość 6% 1200 funtów
Obligacje 3% 600 funtów

Ty wybierasz fundusz indeksowy. Kolejnym najlepszym miejscem była nieruchomość:

Opportunity cost = £1,200 (property) − £1,600 (index fund) = −£400

Ujemny koszt alternatywny oznacza, że ​​dokonałeś lepszego wyboru.

Przykład biznesowy: wykorzystanie budynku

Firma posiada magazyn, którego używa do przechowywania. Jaki jest koszt alternatywny?

  • Mogliby go wynająć innej firmie za 25 000 funtów rocznie
  • Ich przechowywanie wyceniane jest na 10 000 funtów rocznie
  • Koszt alternatywny korzystania z samego budynku: 15 000 GBP/rok

Nazywa się to również kosztem ukrytym — wartością zasobów dostarczonych przez właściciela.

Koszty jawne i ukryte

Typ Przykład
Wyraźny koszt Płatność gotówką – czynsz, płace, materiały
Ukryty koszt Koszt alternatywny – utracone wynagrodzenie, zwrot z inwestycji
Koszt ekonomiczny Jawne + ukryte

Zysk ekonomiczny odejmuje oba, podczas gdy zysk księgowy odejmuje tylko jawne koszty.

Koncepcja kompromisu: granica możliwości produkcyjnych

Fabryka może produkować:

  • 100 jednostek Produktu A i 0 Produktu B
  • 0 jednostek A i 80 jednostek B
  • 60 A i 40 B

Każda wyprodukowana jednostka A ma koszt alternatywny w jednostkach B, który został porzucony. W miarę wytwarzania większej ilości A koszt alternatywny zwykle rośnie (prawo rosnącego kosztu alternatywnego).

Codzienne zastosowania

  • Edukacja: Koszt uniwersytetu to czesne plus 3–4 lata utraconej pensji
  • Własność domu: Depozyt zamknięty w domu wiąże się z kosztem alternatywnym (utracone zwroty z inwestycji)
  • Czas: Czasu spędzonego na jednej czynności nie można wykorzystać na inną
  • Trzymanie gotówki: Gotówka traci na wartości ze względu na inflację – kosztem alternatywnym jest realny zwrot z zainwestowanych aktywów